Oxytocine neusspray verbetert mogelijk sociale banden bij kinderen met autisme

Oxytocine neusspray verbetert mogelijk sociale banden bij kinderen met autisme

Delen:

Oxytocine, ook wel bekend als het knuffelhormoon, wordt vaak geassocieerd met het versterken van sociale banden. Zo speelt het bijvoorbeeld een belangrijke rol bij de hechting tussen ouder en kind. Er wordt al langere tijd geëxperimenteerd met het toedienen van oxytocine in de vorm van een neusspray bij autismespectrumstoornis. En voor het eerst is nu uitgebreid onderzocht wat de langdurige effecten op het eigen oxytocinesysteem zijn bij kinderen met autisme.

In een nieuwe Belgische studie is er gekeken naar 79 kinderen met autisme (tussen de 8 en 12 jaar) waarvan de helft gedurende vier weken tweemaal daags een neusspray met oxytocine toegediend kreeg en de andere helft een placebo. In de oxytocinegroep bleek dat er 24 uur na de laatste toediening, verhoogde oxytocinespiegels in het speeksel gemeten konden worden. Opvallend was dat verhoogde oxytocinespiegels na de behandeling geassocieerd waren met verbeterde hechting.

Snelle afbraak

Matthijs Moerkerke (eerste auteur van de studie, KU Leuven): ‘Oxytocine wordt heel snel afgebroken in het lichaam, al binnen een paar minuten. We hebben vier weken lang oxytocine toegediend, en minstens 24 uur gewacht na de laatste spray voordat we de meting verrichten, om er zeker van te zijn dat we de langdurige effecten meten en geen directe effecten van een enkele dosis. Na 24 uur bleken de oxytocinelevels nog steeds hoger te zijn in vergelijking met een placebo wat wijst op het stimulerende effect van de spray op het lichaamseigen oxytocinesysteem.’

‘Vervolgens hebben we gekeken wat nou precies de biologische effecten op ons brein zijn. Oxytocine werkt alleen als het bindt met de oxytocine receptor die zich op de cel bevindt.

We zien dat verhoogde oxytocinelevels resulteren in de ontwikkeling van meer oxytocine receptoren en dat deze twee maten sterk gecorreleerd zijn met elkaar. Daarnaast zijn deze verhoogde levels ook gecorreleerd met een verbeterd klinisch beeld: de hechting neemt toe en kinderen zijn minder angstig.’

Optimale dosering

‘Een belangrijke volgende stap is het verder uitspitten welke doseringsschema’s en welke frequenties van toediening het meest optimaal zijn. Ook is het belangrijk om te onderzoeken binnen welke sociale context de spray het beste gegeven kan worden. Als dat binnen een positief sociale context is, dan kan oxytocine toediening een ‘window of opportunity’ openen om sociale vaardigheden aan te leren en stress te verlagen. De context is hierbij belangrijk.’

‘Er staat nog wel werk voor de boeg voordat het hier in België als therapeutisch middel toegepast zal worden. In Nederland kan een arts de oxytocinespray al voorschrijven, maar in België kan dat op dit moment nog niet. Ik verwacht dat het in de toekomst als potentieel ondersteunende therapie zou kunnen dienen in combinatie met gedragstherapie.’

Bron: Nature Communications

Wat is oxytocine?

Delen:

Mensen met een verslaving die rondzwerven op straten en pleinen en slapen in het park. Ze lijken met steed smeer te zijn. Klopt dat? En: hoe kun je mensen met complexe problematiek het beste helpen? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan Luna Van Suetendael.

Hoe kunnen kleuterleerkrachten de taalontwikkeling van jonge kinderen stimuleren? En welke rol spelen dagelijkse interacties daarin? Je leest het in deze blog van Saskia Bruyninckx.

Dit is een artikel van: OpgroeienBlog

Steeds meer scholen experimenteren met beweging tijdens de schooldag: een korte beweegpauze tussen twee lessen, of beweging tijdens de lesuren. Maar is dat wel efficiënt? Het antwoord uit de wetenschap is genuanceerd: beweging biedt vele kansen, mits het doordacht geïmplementeerd wordt.

Wat als je kind vaak druk, boos, stil of gevoelig is? Het heeft niet gewoon een slechte dag, maar het is zo, elke dag. Onder ouders aan de schoolpoort hoor je dan al snel: dat kind heeft een diagnose nodig. Maar klopt dat wel? Eos-redacteur Kim Verhaeghe vraagt het aan Liesbeth Gijsel, hoofdredacteur van Eos Psyche&Brein en auteur van het boek 'Druk, stil, gevoelig?'

Het gaat niet goed met jongeren. Ze hebben last van angsten, depressieve gevoelens en slaapproblemen. Komt dat door de smartphone en sociale media? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan psycholoog Ernst Koster (UGent).

Een begroting opmaken lijkt tegenwoordig enkel te lukken als je meerdere dagen achter elkaar doorwerkt tot in de vroege uurtjes. Is dit echt een succesvolle manier van werken? En kunnen we de uiteindelijke beslissingen die genomen zijn vertrouwen, gezien het feit dat ze genomen zijn onder invloed van aanzienlijke mentale vermoeidheid en slaapgebrek?

Een op de vier jonge nieuwkomers voelt zich vaak of altijd eenzaam. Dat is twee tot drie keer vaker dan leeftijdsgenoten zonder migratieachtergrond. Toch ziet bijna niemand het. Zelfs leerkrachten en medeleerlingen zijn verrast door hoe groot en veelvoorkomend die eenzaamheid is.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

Theezetten lijkt vanzelfsprekend, maar weinig mensen kunnen vertellen hoe de waterkoker er exact uitziet of gebruikt wordt. Op het werk mijn vingers verbranden was een uitnodiging om daar eens dieper over na te denken.

Een architect ontwerpt gebouwen, toch? Dat niet alleen. Een architect kan ook mensen helpen om hun verlies een plaats te geven. Zo ontstaan persoonlijke herdenkingsplekken die betekenisvol blijven, ook al worden deze nooit gebouwd.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven