Parkinsonmedicatie in de vorm van een neusspray: sneller en effectiever?

Parkinsonmedicatie in de vorm van een neusspray: sneller en effectiever?

Delen:

Wetenschappers van de Universiteit van York hebben aanzienlijke vooruitgang geboekt¹ bij de ontwikkeling van een neusspraybehandeling voor patiënten met de ziekte van Parkinson. Zo hebben zij een nieuwe gel ontwikkeld die samen met het medicijn levodopa aan weefsel in de neus kan hechten, waardoor de behandeling rechtstreeks naar de hersenen kan worden gestuurd.

Patiënten met de ziekte van Parkinson hebben een tekort aan dopamine, een boodschapper in de hersenen die het mogelijk maakt voor zenuwcellen om met elkaar te communiceren. Het stofje is belangrijk voor meerdere functies van het zenuwstelsel, zoals beweging, genot, aandacht, stemming en motivatie. Het medicijn levodopa wordt in de hersenen omgezet tot dopamine, wat het tekort aan dopamine-producerende cellen compenseert. De ziekte is tot dusver niet te genezen, waardoor behandelingen vooral gericht zijn op symptoombestrijding.

Directe route naar de hersenen

Onderzoek naar toediening van levodopa in de vorm van een neusspray is al langer populair vanwege de snelle opname vanuit het neusslijmvlies in het bloed. De uitdaging is echter om een ​​manier te vinden om deze lang genoeg aan het neusweefsel te laten hechten om een ​​goede dosis van het medicijn af te geven. De onderzoekers creëerden een gel, geladen met levodopa, die als een vloeistof in de neus kan stromen en vervolgens snel kan veranderen in een dunne laag gel in de neus. De methode is al getest in diermodellen en het team werkt nu aan materialen die geschikt zijn voor klinische proeven bij mensen.

Een alternatieve toedieningsroute van levodopa is zeker welkom

Hoogleraar neurologie Bas Bloem (Radboudumc): ‘Levodopa wordt al gebruikt sinds 1967 en is nog steeds de belangrijkste hoeksteen van de behandeling voor de ziekte van Parkinson. We zien alleen dat het middel over tijd bij een aanzienlijk deel van de patiënten zijn werkzaamheid lijkt te verliezen. De reden hiervoor is dat er een barrière zit in de darmen en in het bloed, waardoor niet alles de hersenen kan bereiken. Een alternatieve toedieningsroute in de vorm van een neusspray is dan ook zeker welkom. Het is veelbelovend onderzoek, maar tot dusver alleen nog getest in diermodellen. Toekomstige studies zullen nu moeten uitwijzen of het ook bij mensen werkt.’

Hoogleraar neurologie Teus van Laar (Universitair Medisch Centrum Groningen): ‘Toediening van medicatie via de neus is op zich niet nieuw, maar dat dit nu ook voor levodopa mogelijk is, is een interessante ontwikkeling. Om het slikken van pillen te omzeilen, zijn er echter wel al andere alternatieve opties voorhanden, zoals een inhaleerbare vorm van levodopa. De grote uitdaging is vooral om een continue stabiele stimulatie te bewerkstelligen, en daar is deze techniek naar mijn mening niet geschikt voor. Al met al is het een aardige bevinding, maar het direct voordeel voor patiënten ten opzichte van wat er nu beschikbaar is zal nog moeten blijken.’

Delen:

Mensen met een verslaving die rondzwerven op straten en pleinen en slapen in het park. Ze lijken met steed smeer te zijn. Klopt dat? En: hoe kun je mensen met complexe problematiek het beste helpen? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan Luna Van Suetendael.

Hoe kunnen kleuterleerkrachten de taalontwikkeling van jonge kinderen stimuleren? En welke rol spelen dagelijkse interacties daarin? Je leest het in deze blog van Saskia Bruyninckx.

Dit is een artikel van: OpgroeienBlog

Steeds meer scholen experimenteren met beweging tijdens de schooldag: een korte beweegpauze tussen twee lessen, of beweging tijdens de lesuren. Maar is dat wel efficiënt? Het antwoord uit de wetenschap is genuanceerd: beweging biedt vele kansen, mits het doordacht geïmplementeerd wordt.

Wat als je kind vaak druk, boos, stil of gevoelig is? Het heeft niet gewoon een slechte dag, maar het is zo, elke dag. Onder ouders aan de schoolpoort hoor je dan al snel: dat kind heeft een diagnose nodig. Maar klopt dat wel? Eos-redacteur Kim Verhaeghe vraagt het aan Liesbeth Gijsel, hoofdredacteur van Eos Psyche&Brein en auteur van het boek 'Druk, stil, gevoelig?'

Het gaat niet goed met jongeren. Ze hebben last van angsten, depressieve gevoelens en slaapproblemen. Komt dat door de smartphone en sociale media? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan psycholoog Ernst Koster (UGent).

Een begroting opmaken lijkt tegenwoordig enkel te lukken als je meerdere dagen achter elkaar doorwerkt tot in de vroege uurtjes. Is dit echt een succesvolle manier van werken? En kunnen we de uiteindelijke beslissingen die genomen zijn vertrouwen, gezien het feit dat ze genomen zijn onder invloed van aanzienlijke mentale vermoeidheid en slaapgebrek?

Een op de vier jonge nieuwkomers voelt zich vaak of altijd eenzaam. Dat is twee tot drie keer vaker dan leeftijdsgenoten zonder migratieachtergrond. Toch ziet bijna niemand het. Zelfs leerkrachten en medeleerlingen zijn verrast door hoe groot en veelvoorkomend die eenzaamheid is.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

Theezetten lijkt vanzelfsprekend, maar weinig mensen kunnen vertellen hoe de waterkoker er exact uitziet of gebruikt wordt. Op het werk mijn vingers verbranden was een uitnodiging om daar eens dieper over na te denken.

Een architect ontwerpt gebouwen, toch? Dat niet alleen. Een architect kan ook mensen helpen om hun verlies een plaats te geven. Zo ontstaan persoonlijke herdenkingsplekken die betekenisvol blijven, ook al worden deze nooit gebouwd.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven