Puberteit, rottige tijd?

Puberteit, rottige tijd?

Delen:

Psychosomatisch? De opmerking van mijn vroegere huisarts sprong me in het oog. Jaren geleden kreeg ik van mijn ouders het medisch dossier van mijn jeugd mee. Ik kon me het bezoekje aan de huisarts niet meer herinneren dat aanleiding moet zijn geweest voor dat verslag, maar het moet rond mijn dertiende zijn geweest. Toen zat ik inderdaad niet goed in mijn vel. Ik had net de overstap gemaakt van een kleine, gezellige dorpsschool naar een grote, strenge uniformschool in de stad, waar ik bijna niemand kende. Tegelijk barstte mijn puberteit los, met alle onzekerheid die daarbij hoort. Nieuwe vrienden maken vond ik erg moeilijk. Het was ook wennen aan de hogere verwachtingen van leerkrachten en het vele huiswerk. Praten over mijn neerslachtige gevoelens deed ik niet – het waren andere tijden – en mijn huisarts moet hebben geconcludeerd dat het allemaal best meeviel, want een doorverwijzing naar een psycholoog is er nooit gekomen. Een nieuwe klasgroep enkele jaren later, waar ik wél veel vrienden maakte, betekende voor mij het keerpunt.

Vandaag staat mentaal welzijn bij jongeren hoog op de agenda. En terecht. Uit onderzoek blijkt dat jongeren zich anno 2024 ongelukkiger, humeuriger en zenuwachtiger voelen dan enkele jaren geleden. Ruim een op de vijf denkt soms aan zelfdoding of rapporteert zelfverwondend gedrag. Vooral meisjes hebben het moeilijk. De puberteit is een bijzondere periode. Plotse opstoten van hormonen hebben impact op gedrag en gevoelens. De hersenen zijn in volle ontwikkeling en zouden tieners kwetsbaar maken voor angst en depressie. De wachtlijsten voor psychologische hulp blijven helaas erg lang.

Het goede nieuws is dat inzetten op preventie lijkt te lonen. Dat lees je in het dossier ‘pubers’ in de nieuwe Eos Psyche&Brein. Programma’s rond emotioneel welzijn versterken de veerkracht en autonomie van tieners. En ook inzetten op goed slapen kan emotionele en gedragsproblemen verminderen. Daarnaast mogen we niet vergeten dat het met de grote meerderheid van de pubers goed gaat, of wel goed komt. Je af en toe rot voelen, hoort erbij. En wie gisteren een rothumeur had, kan vandaag alweer met de slappe lach over de grond rollen. Ook dat hoort bij de puberteit.

Delen:

Mensen met een verslaving die rondzwerven op straten en pleinen en slapen in het park. Ze lijken met steed smeer te zijn. Klopt dat? En: hoe kun je mensen met complexe problematiek het beste helpen? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan Luna Van Suetendael.

Hoe kunnen kleuterleerkrachten de taalontwikkeling van jonge kinderen stimuleren? En welke rol spelen dagelijkse interacties daarin? Je leest het in deze blog van Saskia Bruyninckx.

Dit is een artikel van: OpgroeienBlog

Steeds meer scholen experimenteren met beweging tijdens de schooldag: een korte beweegpauze tussen twee lessen, of beweging tijdens de lesuren. Maar is dat wel efficiënt? Het antwoord uit de wetenschap is genuanceerd: beweging biedt vele kansen, mits het doordacht geïmplementeerd wordt.

Wat als je kind vaak druk, boos, stil of gevoelig is? Het heeft niet gewoon een slechte dag, maar het is zo, elke dag. Onder ouders aan de schoolpoort hoor je dan al snel: dat kind heeft een diagnose nodig. Maar klopt dat wel? Eos-redacteur Kim Verhaeghe vraagt het aan Liesbeth Gijsel, hoofdredacteur van Eos Psyche&Brein en auteur van het boek 'Druk, stil, gevoelig?'

Het gaat niet goed met jongeren. Ze hebben last van angsten, depressieve gevoelens en slaapproblemen. Komt dat door de smartphone en sociale media? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan psycholoog Ernst Koster (UGent).

Een begroting opmaken lijkt tegenwoordig enkel te lukken als je meerdere dagen achter elkaar doorwerkt tot in de vroege uurtjes. Is dit echt een succesvolle manier van werken? En kunnen we de uiteindelijke beslissingen die genomen zijn vertrouwen, gezien het feit dat ze genomen zijn onder invloed van aanzienlijke mentale vermoeidheid en slaapgebrek?

Een op de vier jonge nieuwkomers voelt zich vaak of altijd eenzaam. Dat is twee tot drie keer vaker dan leeftijdsgenoten zonder migratieachtergrond. Toch ziet bijna niemand het. Zelfs leerkrachten en medeleerlingen zijn verrast door hoe groot en veelvoorkomend die eenzaamheid is.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

Theezetten lijkt vanzelfsprekend, maar weinig mensen kunnen vertellen hoe de waterkoker er exact uitziet of gebruikt wordt. Op het werk mijn vingers verbranden was een uitnodiging om daar eens dieper over na te denken.

Een architect ontwerpt gebouwen, toch? Dat niet alleen. Een architect kan ook mensen helpen om hun verlies een plaats te geven. Zo ontstaan persoonlijke herdenkingsplekken die betekenisvol blijven, ook al worden deze nooit gebouwd.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven