Roken vergroot kans op bipolaire stoornis

Roken vergroot kans op bipolaire stoornis

Delen:

Psychiatrische patiënten roken vaker dan mensen zonder psychische problemen. Hoe komt dat? Zo werd er bijvoorbeeld gedacht dat psychische patiënten er mogelijk baat bij hebben om te gaan roken omdat de nicotine de symptomen van hun stoornis doet afnemen. Maar uit promotieonderzoek van de Amsterdam Universitair Medische Centra (Amsterdam UMC) blijkt nu dat de relatie tussen roken en psychische stoornissen mogelijk andersom is. Roken vergroot namelijk juist de kans op een psychische stoornis. De studie toont ook aan dat patiënten met psychische klachten er geen baat bij hebben om te blijven roken.

Uit het onderzoek blijkt specifiek dat rokers een grotere kans hebben op een bipolaire stoornis. Een bipolaire stoornis, eerder een manisch-depressieve stoornis genoemd, wordt gekenmerkt door wisselende stemmingen.

Voor het onderzoek onderzochten de wetenschappers de gegevens van ruim een miljoen mensen uit een grote openbare database. Daaruit bleek dat wie begint met roken bijna twee keer zo veel kans heeft om een bipolaire stoornis te ontwikkelen. Er werden geen aanwijzingen gevonden voor het omgekeerde verband: deelnemers met een bipolaire stoornis begonnen niet vaker met roken dan de gezonde vrijwilligers.

Hoe het precies kan dat roken bijdraagt aan de ontwikkeling van een bipolaire stoornis is onduidelijk. Mogelijk verstoort nicotine de chemische balans in het brein en zorgt de tabak voor ontstekingen in het lichaam. Als je dan al een genetische aanleg hebt om een bipolaire stoornis te ontwikkelen, is roken mogelijk een extra zetje.

De bevindingen zijn gepubliceerd in The British Journal of Psychiatry en in The Lancet Psychiatry.

Delen:

Mensen met een verslaving die rondzwerven op straten en pleinen en slapen in het park. Ze lijken met steed smeer te zijn. Klopt dat? En: hoe kun je mensen met complexe problematiek het beste helpen? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan Luna Van Suetendael.

Hoe kunnen kleuterleerkrachten de taalontwikkeling van jonge kinderen stimuleren? En welke rol spelen dagelijkse interacties daarin? Je leest het in deze blog van Saskia Bruyninckx.

Dit is een artikel van: OpgroeienBlog

Steeds meer scholen experimenteren met beweging tijdens de schooldag: een korte beweegpauze tussen twee lessen, of beweging tijdens de lesuren. Maar is dat wel efficiënt? Het antwoord uit de wetenschap is genuanceerd: beweging biedt vele kansen, mits het doordacht geïmplementeerd wordt.

Wat als je kind vaak druk, boos, stil of gevoelig is? Het heeft niet gewoon een slechte dag, maar het is zo, elke dag. Onder ouders aan de schoolpoort hoor je dan al snel: dat kind heeft een diagnose nodig. Maar klopt dat wel? Eos-redacteur Kim Verhaeghe vraagt het aan Liesbeth Gijsel, hoofdredacteur van Eos Psyche&Brein en auteur van het boek 'Druk, stil, gevoelig?'

Het gaat niet goed met jongeren. Ze hebben last van angsten, depressieve gevoelens en slaapproblemen. Komt dat door de smartphone en sociale media? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan psycholoog Ernst Koster (UGent).

Een begroting opmaken lijkt tegenwoordig enkel te lukken als je meerdere dagen achter elkaar doorwerkt tot in de vroege uurtjes. Is dit echt een succesvolle manier van werken? En kunnen we de uiteindelijke beslissingen die genomen zijn vertrouwen, gezien het feit dat ze genomen zijn onder invloed van aanzienlijke mentale vermoeidheid en slaapgebrek?

Een op de vier jonge nieuwkomers voelt zich vaak of altijd eenzaam. Dat is twee tot drie keer vaker dan leeftijdsgenoten zonder migratieachtergrond. Toch ziet bijna niemand het. Zelfs leerkrachten en medeleerlingen zijn verrast door hoe groot en veelvoorkomend die eenzaamheid is.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

Theezetten lijkt vanzelfsprekend, maar weinig mensen kunnen vertellen hoe de waterkoker er exact uitziet of gebruikt wordt. Op het werk mijn vingers verbranden was een uitnodiging om daar eens dieper over na te denken.

Een architect ontwerpt gebouwen, toch? Dat niet alleen. Een architect kan ook mensen helpen om hun verlies een plaats te geven. Zo ontstaan persoonlijke herdenkingsplekken die betekenisvol blijven, ook al worden deze nooit gebouwd.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven