Sensorische harp doorbreekt sociale isolatie

Sensorische harp doorbreekt sociale isolatie

Delen:

Heel wat mensen met dementie vertonen dwaalgedrag. Dat komt omdat hun kortetermijngeheugen faalt, ze de wereld om hen heen niet meer herkennen en ze niet meer weten waar ze zich bevinden. Om hun levenskwaliteit te verhogen, zochten onderzoekers van de Hogeschool UCLL in Leuven een manier om met behulp van technologie de herinneringen die wel nog opgeslagen zitten in hun langetermijngeheugen terug op te roepen.

Samen met Designbureau It’s a Roel ontwikkelden ze de sensorische harp, een interactief toestel gemaakt uit een duurzame en makkelijk ontsmetbare kunststof. Raken mensen met dementie de staven van de harp aan, dan lichten die op en worden gepersonaliseerde geluids- en beeldfragmenten geactiveerd die hen terugvoeren naar de tijd die nog in hun langetermijngeheugen zit opgeslagen, zoals foto’s van hun ouderlijk huis of populaire liedjes uit hun jeugd.

De onderzoekers testen een eerste prototype van de harp uit in een woonzorgcentrum. Daaruit bleek dat spelen met de harp vaak heldere momenten creëert bij de bewoners, waardoor interactie met de familieleden en zorgverleners terug mogelijk, is, hun gebrek aan connectie en sociaal isolement afneemt en ook de gedragsproblemen die daarmee samenhangen verminderen.

De harp is in eerste instantie bedoeld voor bewoners van woonzorgcentra, maar kan op termijn ook ingezet worden bij personen met dementie die nog thuis wonen. Toch werd de oorspronkelijke projectnaam ‘dementieharp’ veranderd in ‘sensorische harp’ omdat ze ook kan worden ingezet in het kleuter en lager onderwijs voor kinderen met een zorgproblematiek, en het niet ondenkbaar is dat ze op termijn ook mogelijkheden biedt buiten de strikte zorgcontext.

De ontwerpers overwegen om de harp in de toekomst uit te rusten met gezichtsherkenning, waardoor ze begint te werken van zodra mensen met dementie in de buurt ervan passeren. Ook tools waarmee bewoners van woonzorgcentra contact kunnen opnemen met hun familie – zowel live als via video- of audioberichtjes – zijn een optie.

Voor meer informatie kan je terecht bij pieter.willems@ucll.be.

Delen:

Mensen met een verslaving die rondzwerven op straten en pleinen en slapen in het park. Ze lijken met steed smeer te zijn. Klopt dat? En: hoe kun je mensen met complexe problematiek het beste helpen? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan Luna Van Suetendael.

Hoe kunnen kleuterleerkrachten de taalontwikkeling van jonge kinderen stimuleren? En welke rol spelen dagelijkse interacties daarin? Je leest het in deze blog van Saskia Bruyninckx.

Dit is een artikel van: OpgroeienBlog

Steeds meer scholen experimenteren met beweging tijdens de schooldag: een korte beweegpauze tussen twee lessen, of beweging tijdens de lesuren. Maar is dat wel efficiënt? Het antwoord uit de wetenschap is genuanceerd: beweging biedt vele kansen, mits het doordacht geïmplementeerd wordt.

Wat als je kind vaak druk, boos, stil of gevoelig is? Het heeft niet gewoon een slechte dag, maar het is zo, elke dag. Onder ouders aan de schoolpoort hoor je dan al snel: dat kind heeft een diagnose nodig. Maar klopt dat wel? Eos-redacteur Kim Verhaeghe vraagt het aan Liesbeth Gijsel, hoofdredacteur van Eos Psyche&Brein en auteur van het boek 'Druk, stil, gevoelig?'

Het gaat niet goed met jongeren. Ze hebben last van angsten, depressieve gevoelens en slaapproblemen. Komt dat door de smartphone en sociale media? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan psycholoog Ernst Koster (UGent).

Een begroting opmaken lijkt tegenwoordig enkel te lukken als je meerdere dagen achter elkaar doorwerkt tot in de vroege uurtjes. Is dit echt een succesvolle manier van werken? En kunnen we de uiteindelijke beslissingen die genomen zijn vertrouwen, gezien het feit dat ze genomen zijn onder invloed van aanzienlijke mentale vermoeidheid en slaapgebrek?

Een op de vier jonge nieuwkomers voelt zich vaak of altijd eenzaam. Dat is twee tot drie keer vaker dan leeftijdsgenoten zonder migratieachtergrond. Toch ziet bijna niemand het. Zelfs leerkrachten en medeleerlingen zijn verrast door hoe groot en veelvoorkomend die eenzaamheid is.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

Theezetten lijkt vanzelfsprekend, maar weinig mensen kunnen vertellen hoe de waterkoker er exact uitziet of gebruikt wordt. Op het werk mijn vingers verbranden was een uitnodiging om daar eens dieper over na te denken.

Een architect ontwerpt gebouwen, toch? Dat niet alleen. Een architect kan ook mensen helpen om hun verlies een plaats te geven. Zo ontstaan persoonlijke herdenkingsplekken die betekenisvol blijven, ook al worden deze nooit gebouwd.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven