Slaapproblemen verhogen mogelijk risico op beroerte

Slaapproblemen verhogen mogelijk risico op beroerte

Delen:

Uit een internationaal onderzoek¹ waaraan 4.496 mensen deelnamen met een gemiddelde leeftijd van 62 jaar, lijkt er een verband te bestaan tussen slaapproblemen en een verhoogd risico op een beroerte.

De proefpersonen - 2.243 mensen die een beroerte hadden gehad en 2.253 mensen die daar vrij van waren gebleven - vulden een uitgebreide vragenlijst in over hun slaapgewoonten en -problemen.

Uit de resultaten bleek dat proefpersonen die minder dan vijf uur per nacht sliepen drie keer meer risico liepen op een beroerte dan diegenen die per nacht gemiddeld zeven uur in dromenland waren. En ook dat proefpersonen die meer dan negen uur slaap per nacht pitten meer dan twee keer zoveel kans hadden op een beroerte dan mensen die een gemiddeld aantal uren sliepen. Zelfs mensen die dagelijks langer dan een uur dutten, hadden 88 procent meer kans op een beroerte dan degenen die dat niet deden.

Slaapapneu

Onderzoekers keken ook naar ademhalingsproblemen tijdens de slaap, waaronder snurken en slaapapneu. Mensen die snurkten liepen 91 procent meer risico op een beroerte dan mensen die dat niet deden. Mensen met niet behandelde slaapapneu hadden bijna drie keer zoveel kans op een beroerte als mensen die die aandoening niet hadden.

Daar kwam nog bij dat proefpersonen die vijf of meer van deze symptomen hadden, tot een vijf keer zo groot risico liepen op een beroerte. En dat na een correctie voor andere factoren die het risico op een beroerte kunnen beïnvloeden, zoals roken, een gebrek aan lichaamsbeweging, depressie en alcoholgebruik, de resultaten vergelijkbaar bleven.

De resultaten tonen niet aan dat slaapproblemen beroertes veroorzaken, maar wel dat ze een aandachtspunt moeten zijn bij de preventie ervan. Toekomstig onderzoek naar interventies om de slaap te verbeteren en het risico op een beroerte te verminderen is volgens de onderzoekers in ieder geval aangewezen.

Noten

  1. Christine Mc Carthy in Neurology

Delen:

Mensen met een verslaving die rondzwerven op straten en pleinen en slapen in het park. Ze lijken met steed smeer te zijn. Klopt dat? En: hoe kun je mensen met complexe problematiek het beste helpen? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan Luna Van Suetendael.

Hoe kunnen kleuterleerkrachten de taalontwikkeling van jonge kinderen stimuleren? En welke rol spelen dagelijkse interacties daarin? Je leest het in deze blog van Saskia Bruyninckx.

Dit is een artikel van: OpgroeienBlog

Steeds meer scholen experimenteren met beweging tijdens de schooldag: een korte beweegpauze tussen twee lessen, of beweging tijdens de lesuren. Maar is dat wel efficiënt? Het antwoord uit de wetenschap is genuanceerd: beweging biedt vele kansen, mits het doordacht geïmplementeerd wordt.

Wat als je kind vaak druk, boos, stil of gevoelig is? Het heeft niet gewoon een slechte dag, maar het is zo, elke dag. Onder ouders aan de schoolpoort hoor je dan al snel: dat kind heeft een diagnose nodig. Maar klopt dat wel? Eos-redacteur Kim Verhaeghe vraagt het aan Liesbeth Gijsel, hoofdredacteur van Eos Psyche&Brein en auteur van het boek 'Druk, stil, gevoelig?'

Het gaat niet goed met jongeren. Ze hebben last van angsten, depressieve gevoelens en slaapproblemen. Komt dat door de smartphone en sociale media? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan psycholoog Ernst Koster (UGent).

Een begroting opmaken lijkt tegenwoordig enkel te lukken als je meerdere dagen achter elkaar doorwerkt tot in de vroege uurtjes. Is dit echt een succesvolle manier van werken? En kunnen we de uiteindelijke beslissingen die genomen zijn vertrouwen, gezien het feit dat ze genomen zijn onder invloed van aanzienlijke mentale vermoeidheid en slaapgebrek?

Een op de vier jonge nieuwkomers voelt zich vaak of altijd eenzaam. Dat is twee tot drie keer vaker dan leeftijdsgenoten zonder migratieachtergrond. Toch ziet bijna niemand het. Zelfs leerkrachten en medeleerlingen zijn verrast door hoe groot en veelvoorkomend die eenzaamheid is.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

Theezetten lijkt vanzelfsprekend, maar weinig mensen kunnen vertellen hoe de waterkoker er exact uitziet of gebruikt wordt. Op het werk mijn vingers verbranden was een uitnodiging om daar eens dieper over na te denken.

Een architect ontwerpt gebouwen, toch? Dat niet alleen. Een architect kan ook mensen helpen om hun verlies een plaats te geven. Zo ontstaan persoonlijke herdenkingsplekken die betekenisvol blijven, ook al worden deze nooit gebouwd.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven