Sommige diabetesmedicatie verlaagt het risico op dementie

Sommige diabetesmedicatie verlaagt het risico op dementie

Delen:

Volgens cijfers van de Diabetesliga uit 2024 lijdt naar schatting  één op de tien Belgen aan diabetes type 2, een vorm van suikerziekte die ook ouderdomsdiabetes wordt genoemd en veelal te wijten is aan een ongezonde levensstijl.

Eerder waren er al aanwijzingen dat een klasse van diabetesmedicatie het risico op cognitieve aandoeningen, zoals dementie, inperkt. Maar objectieve studies met patiënten waren moeilijk omdat diabetes type 2 op zich het risico op dementie aanzienlijk verhoogt, wat weinig betrouwbare resultaten oplevert.

Een grootschalig onderzoek aan de McGill Universiteit (Canada) waarbij meer dan 450.000 proefpersonen waren betrokken, brengt hier nu verandering in. Veertien jaar lang verzamelden onderzoekers diepgaandere gegevens van patiënten met diabetes type 2, die behandeld werden met DPP-4-inhibitoren of GLP-1-receptoragonisten, het type medicatie waartoe ook Ozempic behoort. Dat zijn twee klassen diabetesmedicatie die inspelen op de zogenaamde incretinehormonen, die ervoor zorgen dat suiker uit je bloed wordt opgenomen door je cellen, waar het als brandstof dient. In de studie werden ze vergeleken met sulfonylureumderivaten, een andere klasse van diabetesmedicatie waarbij de onderzoekers geen cognitieve voordelen verwachtten.

Wat bleek? DPP-inhibitoren en GLP-1-receptoragonisten verminderden het risico op dementie bij deze diabetespatiënten met een kwart in vergelijking met sulfonylureumderivaten. Een hogere dosis en langere behandeling bleken daarbij extra voordelig. Het resultaat voor de GLP-1-receptoragonisten was wel minder zeker, omdat er relatief minder patiënten zijn die deze nieuwere medicatie kregen toegediend.

Of mensen die geneesmiddelen zoals Ozempic gebruiken om af te vallen dezelfde gezondheidsvoordelen ondervinden, is een vraag die de wetenschappers in de toekomst verder zullen onderzoeken met nieuwe, langdurige studies. Het hergebruiken van reeds bestaande geneesmiddelen in andere therapeutische domeinen (in dit geval dementie) biedt wel veel potentieel, omdat de veiligheidsprofielen en actiemechanismes eerder al uitvoerig bestudeerd werden voor hun initiële toepassing. En dat versnelt dan weer de klinische proeven in mensen.

Delen:

Een tot nu toe onbekend dopaminecircuit tussen de darmen en het brein blijkt smaakvoorkeuren mee te vormen. Speelt dit mechanisme ook een rol bij obesitas?

Wat als jij je lief niet uit vrije wil gekozen hebt? Of je ontbijt, je job, zelfs je mening? We voelen ons vrije beslissers, maar wat als die keuzes al grotendeels vastliggen door wie we zijn en wat we hebben meegemaakt? Filosoof Farah Focquaert (UGent) zet ons aan het denken over vrije wil en over hoe vrij onze keuzes echt zijn.

Dit is een artikel van: Universiteit van Vlaanderen

Een gezonde relatie met technologie ontstaat niet van de ene op de andere dag

We worden allemaal ouder. Maar wat als je ouder wordt in gevangenschap? Om dat te onderzoeken gaf ik zeven mannen in de gevangenis een wegwerpcamera. Wat ze op de gevoelige plaat legden, bleek allesbehalve een zwart-witverhaal.

Bijna iedereen doet het wel eens: praten met een chatbot over hoe je je voelt. Als je eenzaam bent, als je stress hebt, als je piekert over de toekomst. En dat helpt, vinden vele gebruikers. Maar schuilt er ook geen risico in als je in een chatbot een soort psycholoog ziet? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan Tom Van Daele (Thomas More Hogeschool).

Een stukje chocolade bij de koffie, pralines als cadeau of troost zoeken in een chocoladereep: chocolade is voor velen meer dan zomaar iets lekkers. Maar waarom zijn we er zo dol op?

Na twee biertjes zijn we minder geneigd om iemand in nood te helpen.

‘Niet om de heftige problematiek heen draaien.’ Dat leerde klinisch psycholoog Iva Bicanic. Begin jaren negentig volgde Bicanic colleges bij Lamers-Winkelman, bijzonder hoogleraar Preventie en Hulpverlening inzake Kindermishandeling. ‘Ik wist direct: over de gevolgen van seksueel misbruik wil ik alles weten. Dit wordt mijn onderwerp.’

The Lost Highway, The Fly of The Lobster … voor liefhebbers van het genre zijn er bijzonder veel intrigerende, ongemakkelijke films te bekijken. Maar wat is de aantrekkingskracht van dat ongemak?

Dit is een artikel van: Universiteit van Vlaanderen

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven