Sommige diabetesmedicatie verlaagt het risico op dementie

Sommige diabetesmedicatie verlaagt het risico op dementie

Delen:

Volgens cijfers van de Diabetesliga uit 2024 lijdt naar schatting  één op de tien Belgen aan diabetes type 2, een vorm van suikerziekte die ook ouderdomsdiabetes wordt genoemd en veelal te wijten is aan een ongezonde levensstijl.

Eerder waren er al aanwijzingen dat een klasse van diabetesmedicatie het risico op cognitieve aandoeningen, zoals dementie, inperkt. Maar objectieve studies met patiënten waren moeilijk omdat diabetes type 2 op zich het risico op dementie aanzienlijk verhoogt, wat weinig betrouwbare resultaten oplevert.

Een grootschalig onderzoek aan de McGill Universiteit (Canada) waarbij meer dan 450.000 proefpersonen waren betrokken, brengt hier nu verandering in. Veertien jaar lang verzamelden onderzoekers diepgaandere gegevens van patiënten met diabetes type 2, die behandeld werden met DPP-4-inhibitoren of GLP-1-receptoragonisten, het type medicatie waartoe ook Ozempic behoort. Dat zijn twee klassen diabetesmedicatie die inspelen op de zogenaamde incretinehormonen, die ervoor zorgen dat suiker uit je bloed wordt opgenomen door je cellen, waar het als brandstof dient. In de studie werden ze vergeleken met sulfonylureumderivaten, een andere klasse van diabetesmedicatie waarbij de onderzoekers geen cognitieve voordelen verwachtten.

Wat bleek? DPP-inhibitoren en GLP-1-receptoragonisten verminderden het risico op dementie bij deze diabetespatiënten met een kwart in vergelijking met sulfonylureumderivaten. Een hogere dosis en langere behandeling bleken daarbij extra voordelig. Het resultaat voor de GLP-1-receptoragonisten was wel minder zeker, omdat er relatief minder patiënten zijn die deze nieuwere medicatie kregen toegediend.

Of mensen die geneesmiddelen zoals Ozempic gebruiken om af te vallen dezelfde gezondheidsvoordelen ondervinden, is een vraag die de wetenschappers in de toekomst verder zullen onderzoeken met nieuwe, langdurige studies. Het hergebruiken van reeds bestaande geneesmiddelen in andere therapeutische domeinen (in dit geval dementie) biedt wel veel potentieel, omdat de veiligheidsprofielen en actiemechanismes eerder al uitvoerig bestudeerd werden voor hun initiële toepassing. En dat versnelt dan weer de klinische proeven in mensen.

Delen:

Mensen met een verslaving die rondzwerven op straten en pleinen en slapen in het park. Ze lijken met steed smeer te zijn. Klopt dat? En: hoe kun je mensen met complexe problematiek het beste helpen? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan Luna Van Suetendael.

Hoe kunnen kleuterleerkrachten de taalontwikkeling van jonge kinderen stimuleren? En welke rol spelen dagelijkse interacties daarin? Je leest het in deze blog van Saskia Bruyninckx.

Dit is een artikel van: OpgroeienBlog

Steeds meer scholen experimenteren met beweging tijdens de schooldag: een korte beweegpauze tussen twee lessen, of beweging tijdens de lesuren. Maar is dat wel efficiënt? Het antwoord uit de wetenschap is genuanceerd: beweging biedt vele kansen, mits het doordacht geïmplementeerd wordt.

Wat als je kind vaak druk, boos, stil of gevoelig is? Het heeft niet gewoon een slechte dag, maar het is zo, elke dag. Onder ouders aan de schoolpoort hoor je dan al snel: dat kind heeft een diagnose nodig. Maar klopt dat wel? Eos-redacteur Kim Verhaeghe vraagt het aan Liesbeth Gijsel, hoofdredacteur van Eos Psyche&Brein en auteur van het boek 'Druk, stil, gevoelig?'

Het gaat niet goed met jongeren. Ze hebben last van angsten, depressieve gevoelens en slaapproblemen. Komt dat door de smartphone en sociale media? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan psycholoog Ernst Koster (UGent).

Een begroting opmaken lijkt tegenwoordig enkel te lukken als je meerdere dagen achter elkaar doorwerkt tot in de vroege uurtjes. Is dit echt een succesvolle manier van werken? En kunnen we de uiteindelijke beslissingen die genomen zijn vertrouwen, gezien het feit dat ze genomen zijn onder invloed van aanzienlijke mentale vermoeidheid en slaapgebrek?

Een op de vier jonge nieuwkomers voelt zich vaak of altijd eenzaam. Dat is twee tot drie keer vaker dan leeftijdsgenoten zonder migratieachtergrond. Toch ziet bijna niemand het. Zelfs leerkrachten en medeleerlingen zijn verrast door hoe groot en veelvoorkomend die eenzaamheid is.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

Theezetten lijkt vanzelfsprekend, maar weinig mensen kunnen vertellen hoe de waterkoker er exact uitziet of gebruikt wordt. Op het werk mijn vingers verbranden was een uitnodiging om daar eens dieper over na te denken.

Een architect ontwerpt gebouwen, toch? Dat niet alleen. Een architect kan ook mensen helpen om hun verlies een plaats te geven. Zo ontstaan persoonlijke herdenkingsplekken die betekenisvol blijven, ook al worden deze nooit gebouwd.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven