Therapie helpt kinderen die stemmen horen

Therapie helpt kinderen die stemmen horen

Delen:

Kim van Slobbe-Maijer ontwikkelde tijdens haar promotieonderzoek aan het Universitair Medisch Centrum Groningen een nieuwe therapie voor kinderen met auditieve hallucinaties. Een auditieve hallucinatie is een geluid dat je waarneemt zonder dat het in de buitenwereld aanwezig is. De therapie, genaamd Sterker dan je Stemmen, zorgt dat kinderen beter begrijpen waarom ze stemmen horen en leert ze de invloed van die stemmen op hun dagelijkse bezigheden te verminderen.

Aan het onderzoek deden zeven kinderen tussen de tien en zestien jaar mee samen met hun therapeuten. De behandeling Sterker dan je Stemmen bestaat uit psycho-educatie en cognitieve gedragstherapie. Psycho-educatie geeft de kinderen informatie over het stemmen horen, bijvoorbeeld over wat de oorzaken zijn of de symptomen. Cognitieve gedragstherapie richt zich op het aanleren van andere denkpatronen die je beter leren omgaan met bijvoorbeeld het horen van stemmen.

Alle kinderen hadden na het volgen van therapie minder last van de stemmen die ze hoorden. Ook de therapeuten waren positief over de behandeling. Soms hoorden de kinderen zelfs minder stemmen of verdwenen de stemmen helemaal. Al was dat niet het doel van de behandeling.

Uit een ander deel van het promotieonderzoek met ruim 84000 deelnemers, bleek nog dat ongeveer 12 procent van alle kinderen en tieners wel eens te maken heeft met auditieve hallucinaties. Bij volwassenen komt het bij ongeveer vijf procent voor. Daarnaast blijkt dat een deel van de kinderen en jongeren niet alleen stemmen horen maar ook kampen met andere psychiatrische aandoeningen. De wetenschapper raadt daarom aan om kinderen die stemmen horen uitgebreider te screenen op psychiatrische symptomen.

Voordat de therapie echt gebruikt kan worden is het nodig dat er meer onderzoek wordt gedaan.

Kim van Slobbe-Maijer is op 30 september gepromoveerd aan Rijksuniversiteit Groningen.

Delen:

Mensen met een verslaving die rondzwerven op straten en pleinen en slapen in het park. Ze lijken met steed smeer te zijn. Klopt dat? En: hoe kun je mensen met complexe problematiek het beste helpen? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan Luna Van Suetendael.

Hoe kunnen kleuterleerkrachten de taalontwikkeling van jonge kinderen stimuleren? En welke rol spelen dagelijkse interacties daarin? Je leest het in deze blog van Saskia Bruyninckx.

Dit is een artikel van: OpgroeienBlog

Steeds meer scholen experimenteren met beweging tijdens de schooldag: een korte beweegpauze tussen twee lessen, of beweging tijdens de lesuren. Maar is dat wel efficiënt? Het antwoord uit de wetenschap is genuanceerd: beweging biedt vele kansen, mits het doordacht geïmplementeerd wordt.

Wat als je kind vaak druk, boos, stil of gevoelig is? Het heeft niet gewoon een slechte dag, maar het is zo, elke dag. Onder ouders aan de schoolpoort hoor je dan al snel: dat kind heeft een diagnose nodig. Maar klopt dat wel? Eos-redacteur Kim Verhaeghe vraagt het aan Liesbeth Gijsel, hoofdredacteur van Eos Psyche&Brein en auteur van het boek 'Druk, stil, gevoelig?'

Het gaat niet goed met jongeren. Ze hebben last van angsten, depressieve gevoelens en slaapproblemen. Komt dat door de smartphone en sociale media? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan psycholoog Ernst Koster (UGent).

Een begroting opmaken lijkt tegenwoordig enkel te lukken als je meerdere dagen achter elkaar doorwerkt tot in de vroege uurtjes. Is dit echt een succesvolle manier van werken? En kunnen we de uiteindelijke beslissingen die genomen zijn vertrouwen, gezien het feit dat ze genomen zijn onder invloed van aanzienlijke mentale vermoeidheid en slaapgebrek?

Een op de vier jonge nieuwkomers voelt zich vaak of altijd eenzaam. Dat is twee tot drie keer vaker dan leeftijdsgenoten zonder migratieachtergrond. Toch ziet bijna niemand het. Zelfs leerkrachten en medeleerlingen zijn verrast door hoe groot en veelvoorkomend die eenzaamheid is.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

Theezetten lijkt vanzelfsprekend, maar weinig mensen kunnen vertellen hoe de waterkoker er exact uitziet of gebruikt wordt. Op het werk mijn vingers verbranden was een uitnodiging om daar eens dieper over na te denken.

Een architect ontwerpt gebouwen, toch? Dat niet alleen. Een architect kan ook mensen helpen om hun verlies een plaats te geven. Zo ontstaan persoonlijke herdenkingsplekken die betekenisvol blijven, ook al worden deze nooit gebouwd.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven