Thuiswerken verhoogt werkdruk en stress

Thuiswerken verhoogt werkdruk en stress

Delen:

De Erasmus University Rotterdam (EUR) en de Universiteit van Amsterdam (UvA) bevroegen een deel van hun medewerkers en studenten over hoe het ze thuis vergaat. Zowel de werk- en studiestress als de werkdruk blijkt te zijn toegenomen sinds de crisis. In totaal bekeken de universiteiten gegevens van ruim 12000 studenten en 4300 medewerkers.

Bijna 40 procent van de Rotterdamse studenten en zestien procent van de medewerkers geeft aan dat het thuiswerken niet goed gaat. En onder de Amsterdammers ervaart bijna de helft van de medewerkers en studenten meer werkdruk dan voor de coronacrisis. Genoemde boosdoeners:  afleiding door huisgenoten, motivatie- en concentratieproblemen, extra zorgtaken, een verstoorde balans tussen werk en privé en geen goede werkplek hebben. Ook maken de studenten en medewerkers zich meer zorgen over bijvoorbeeld de gezondheid van hun naasten.

Verstoorde werk-privébalans

Tanja van der Lippe, hoogleraar Sociologie (Universiteit Utrecht), vindt de toegenomen werkdruk en stress niet zo vreemd. Ze vermoedt dat vrijwel iedereen die thuiswerkt of -studeert er last van heeft. ‘Werk en privé lopen nu door elkaar en dat zorgt voor conflicten en vermindert het welzijn. Thuiswerken is minder leuk dan op kantoor werken en je wordt thuis evengoed afgeleid door bijvoorbeeld een vuile vaat. Wie een extra werkkamer heeft vergaat het waarschijnlijk wel iets beter, maar veel studenten of starters hebben dat niet’, legt Van der Lippe uit.

Uit onderzoek van onder andere Van der Lippe blijkt bovendien dat als meerdere collega’s thuiswerken de werkdruk omhoog gaat en de prestatie juist naar beneden. ‘Het is moeilijker om contact te maken met collega’s en je moet jezelf nu motiveren. Dit weten we trouwens uit onderzoeken waarbij men slechts één, hooguit twee dagen thuiswerkte’, vertelt ze.

Segmenteerders en integreerders

‘Er zijn verschillende soorten thuiswerkers’, gaat Van der Lippe verder. ‘Segmenteerders en integreerders. Segmenteerders hanteren duidelijke grenzen tussen werk en privé en zullen dus nu problemen ondervinden. Integreerders kunnen prima een mail checken tijdens de zwemles van de kinderen en vervolgens werk weer vergeten zijn. Voor de integreerders is deze crisis misschien iets minder erg, maar ook zij kunnen doorslaan door steeds tussendoor te blijven werken. Ook opvallend: vrouwen gaan meer huishoudelijke taken doen en mannen gaan juist meer werken als ze thuiszitten’, zegt Van der Lippe.

‘Wees tevreden als je zes uur per dag productief bent. Want op kantoor ‘werk’ je misschien wel acht uur, maar daarvan besteed je misschien maar zes uur echt aan werken. Werk als het kan in een aparte ruimte, dus niet aan je eettafel, en probeer leuke dingen te blijven doen’, tipt ze nog.

Meer onduidelijkheid, meer stress

Ook Rutger Kappe, lector Studiesucces (Hogeschool Inholland), verbaast zich niet over de toegenomen werkdruk en stress. ‘Er zijn natuurlijk tal van stressoren maar uit onderzoek blijkt bijvoorbeeld dat onduidelijkheid, over onder meer lesstof, tentamens of deadlines, voor stress zorgt bij studenten. Die onduidelijk is sinds de coronacrisis alleen maar toegenomen. Online communiceren en onderwijs geven is doorgaans lastiger dan face-to-face’, meent Kappe. ‘Daarnaast kan ook het wegvallen van een bijbaan, door de coronacrisis, zorgen voor financiële onzekerheid en dus voor stress.’

Kappe zag de prestatiedruk onder studenten de afgelopen jaren al toenemen. ‘Die druk om te presteren leggen studenten zichzelf grotendeels op. Deels omdat zij zich verantwoordelijk voelen voor hun eigen succes, deels door het maakbaarheidsideaal van hun generatie, en deels door zichzelf te spiegelen aan (succesvolle) anderen. Misschien dat studenten zich nu minder makkelijk kunnen vergelijken met anderen op het gebied van studieprestaties. Mogelijk heeft dat wel positieve effecten, maar dat moeten we nog uitzoeken.’

Kappe: ‘Er zijn allerlei manieren om met stress om te gaan. Het is nuttig om in kaart te brengen waar je precies stress door krijgt en wat je daaraan kunt doen. Is het bijvoorbeeld onduidelijk wat er van je verwacht wordt voor je volgende tentamen? Bel dan een studiegenootje op!’ Kappe hoopt dat studenten en onderwijsinstellingen uiteindelijk sterker uit de crisis komen. ‘We kunnen hierdoor beter leren omgaan met stressoren en zo een buffer voor de lange termijn ontwikkelen.’

Thermometer

Volgens Robert Zwitser (UvA), verantwoordelijk voor het onderzoek aan de UvA, zijn de resultaten vooral nuttig voor het bestuur en management van de universiteit. ‘We vroegen ons af hoe het met onze medewerkers en studenten ging’, vertelt Zwitser. ‘Daarom hebben we bewust een korte vragenlijst rondgestuurd, zodat er veel respons zou komen. Het is dus geen uitgebreide wetenschappelijke studie. Eerder een soort thermometer’, meent hij. ‘Maar het is vervelend om te zien dat de werkdruk zo is toegenomen.’

Ook Roos Schelvis, onderzoeker en HR-medewerker aan de EUR, reageert: ‘Voor de crisis was de werkdruk onder wetenschappers en studenten ook al te hoog. Maar tijdens deze crisis blijkt er nóg meer aan de hand te zijn. We gaan nu kijken hoe we mogelijke oorzaken, zoals problemen met online werken of het missen van een goede werkplek, kunnen aanpakken’, aldus Schelvis.

Delen:

Een tot nu toe onbekend dopaminecircuit tussen de darmen en het brein blijkt smaakvoorkeuren mee te vormen. Speelt dit mechanisme ook een rol bij obesitas?

Wat als jij je lief niet uit vrije wil gekozen hebt? Of je ontbijt, je job, zelfs je mening? We voelen ons vrije beslissers, maar wat als die keuzes al grotendeels vastliggen door wie we zijn en wat we hebben meegemaakt? Filosoof Farah Focquaert (UGent) zet ons aan het denken over vrije wil en over hoe vrij onze keuzes echt zijn.

Dit is een artikel van: Universiteit van Vlaanderen

Een gezonde relatie met technologie ontstaat niet van de ene op de andere dag

We worden allemaal ouder. Maar wat als je ouder wordt in gevangenschap? Om dat te onderzoeken gaf ik zeven mannen in de gevangenis een wegwerpcamera. Wat ze op de gevoelige plaat legden, bleek allesbehalve een zwart-witverhaal.

Bijna iedereen doet het wel eens: praten met een chatbot over hoe je je voelt. Als je eenzaam bent, als je stress hebt, als je piekert over de toekomst. En dat helpt, vinden vele gebruikers. Maar schuilt er ook geen risico in als je in een chatbot een soort psycholoog ziet? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan Tom Van Daele (Thomas More Hogeschool).

Een stukje chocolade bij de koffie, pralines als cadeau of troost zoeken in een chocoladereep: chocolade is voor velen meer dan zomaar iets lekkers. Maar waarom zijn we er zo dol op?

Na twee biertjes zijn we minder geneigd om iemand in nood te helpen.

‘Niet om de heftige problematiek heen draaien.’ Dat leerde klinisch psycholoog Iva Bicanic. Begin jaren negentig volgde Bicanic colleges bij Lamers-Winkelman, bijzonder hoogleraar Preventie en Hulpverlening inzake Kindermishandeling. ‘Ik wist direct: over de gevolgen van seksueel misbruik wil ik alles weten. Dit wordt mijn onderwerp.’

The Lost Highway, The Fly of The Lobster … voor liefhebbers van het genre zijn er bijzonder veel intrigerende, ongemakkelijke films te bekijken. Maar wat is de aantrekkingskracht van dat ongemak?

Dit is een artikel van: Universiteit van Vlaanderen

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven