Ultrakleine ‘nanodragers’ kunnen medicijnen in de hersenen brengen

Ultrakleine ‘nanodragers’ kunnen medicijnen in de hersenen brengen

Delen:

Een Japans onderzoeksteam heeft een cyclisch peptide (een keten van aminozuren) ontwikkeld dat de penetratie van de bloed-hersenbarrière verbetert. Deze barrière is essentieel en voorkomt dat er gevaarlijke stoffen in onze bovenkamer terechtkomen. In sommige gevallen is de barrière echter wat minder handig, het maakt het namelijk verdomd lastig om medicijnen in het brein te krijgen. Het hechten van de peptide aan nanodeeltjes kan ervoor zorgen dat geneesmiddelen gemakkelijker aan de hersenen kunnen worden afgegeven.

Het onderzoeksteam had als doel om een technologie te ontwikkelen waarmee verschillende geneesmiddelen de bloed-hersenbarrière kunnen passeren, zo schrijven zijn in Journal of Controlled Release. In hun zoektocht naar een peptide met de gewenste functie, wendden de onderzoekers zich tot virussen die fagen worden genoemd. Uit een faagbibliotheek met tal aan cyclische peptiden selecteerden zij de faag die de juiste peptide aanmaakte waardoor hij in staat was om de barrière te passeren.

En niet zonder resultaat: het team vond een peptide die de penetratie van fagen bevorderde in zowel menselijke cellen als de cellen van apen en ratten. In aanvullende experimenten hebben de onderzoekers de peptide gekoppeld aan een liposoom. Liposomen zijn kunstmatig gevormde deeltjes die worden gebruikt om een bepaalde inhoud, zoals bijvoorbeeld een geneesmiddel, in individuele cellen te krijgen. Toen het gemodificeerde liposoom in een muis werd geïnjecteerd, kon het 60 minuten later in het breintje gedetecteerd worden. Dit laat zien dat de peptide de penetratie van faag- en liposoom-nanodeeltjes door de bloed-hersenbarrière vergemakkelijkt.

Deltawerken

Professor in Neuro-immunologie Elga de Vries (Amsterdam UMC): 'De bloed-hersenbarrière vormt eigenlijk de deltawerken van het brein en beschermt de hersenen tegen ongewenste binnendringers. Hierdoor worden echter ook veel geneesmiddelen tegengehouden die hun werking in de hersenen moeten verrichten zoals bijvoorbeeld middelen tegen hersentumoren, Alzheimer of epilepsie. Verschillende onderzoeksgroepen zijn al jaren opzoek naar manieren om stoffen over de barrière te krijgen, met wisselend succes.'

De Vries vervolgt: 'De groep van Ohtsuki et al. heeft een nieuwe manier gevonden om het transport van stoffen over de intacte bloed-hersenbarrière te faciliteren door gebruik te maken van zogenaamde cyclische peptiden. Het mooie van deze studie is dat de peptiden geen verstoring van de beschermende werking van de barrière lieten zien. Hoewel het werk nog in meer modellen getest moet worden (bijvoorbeeld tijdens ziekte) is de studie een eerste stap in de goede richting.'

Professor in moleculaire neurobiologie Ulrich Eisel (Rijksuniversiteit Groningen): 'Het voordeel van het gebruik van peptides is dat ze uitermate klein zijn en dus makkelijk aan biologische compounds zoals antilichamen of nanodeeltjes gehecht kunnen worden. Wat vooral indrukwekkend is, is de effectiviteit en snelheid waarmee de deeltjes de bloed-hersenbarrière kunnen passeren. Gezien de noodzaak om ziektes zoals Alzheimer of Parkinson in onze steeds ouder wordende maatschappij te behandelen, zal onderzoek in deze richting meer aandacht krijgen.'

Delen:

Mensen met een verslaving die rondzwerven op straten en pleinen en slapen in het park. Ze lijken met steed smeer te zijn. Klopt dat? En: hoe kun je mensen met complexe problematiek het beste helpen? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan Luna Van Suetendael.

Hoe kunnen kleuterleerkrachten de taalontwikkeling van jonge kinderen stimuleren? En welke rol spelen dagelijkse interacties daarin? Je leest het in deze blog van Saskia Bruyninckx.

Dit is een artikel van: OpgroeienBlog

Steeds meer scholen experimenteren met beweging tijdens de schooldag: een korte beweegpauze tussen twee lessen, of beweging tijdens de lesuren. Maar is dat wel efficiënt? Het antwoord uit de wetenschap is genuanceerd: beweging biedt vele kansen, mits het doordacht geïmplementeerd wordt.

Wat als je kind vaak druk, boos, stil of gevoelig is? Het heeft niet gewoon een slechte dag, maar het is zo, elke dag. Onder ouders aan de schoolpoort hoor je dan al snel: dat kind heeft een diagnose nodig. Maar klopt dat wel? Eos-redacteur Kim Verhaeghe vraagt het aan Liesbeth Gijsel, hoofdredacteur van Eos Psyche&Brein en auteur van het boek 'Druk, stil, gevoelig?'

Het gaat niet goed met jongeren. Ze hebben last van angsten, depressieve gevoelens en slaapproblemen. Komt dat door de smartphone en sociale media? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan psycholoog Ernst Koster (UGent).

Een begroting opmaken lijkt tegenwoordig enkel te lukken als je meerdere dagen achter elkaar doorwerkt tot in de vroege uurtjes. Is dit echt een succesvolle manier van werken? En kunnen we de uiteindelijke beslissingen die genomen zijn vertrouwen, gezien het feit dat ze genomen zijn onder invloed van aanzienlijke mentale vermoeidheid en slaapgebrek?

Een op de vier jonge nieuwkomers voelt zich vaak of altijd eenzaam. Dat is twee tot drie keer vaker dan leeftijdsgenoten zonder migratieachtergrond. Toch ziet bijna niemand het. Zelfs leerkrachten en medeleerlingen zijn verrast door hoe groot en veelvoorkomend die eenzaamheid is.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

Theezetten lijkt vanzelfsprekend, maar weinig mensen kunnen vertellen hoe de waterkoker er exact uitziet of gebruikt wordt. Op het werk mijn vingers verbranden was een uitnodiging om daar eens dieper over na te denken.

Een architect ontwerpt gebouwen, toch? Dat niet alleen. Een architect kan ook mensen helpen om hun verlies een plaats te geven. Zo ontstaan persoonlijke herdenkingsplekken die betekenisvol blijven, ook al worden deze nooit gebouwd.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven