Bij dit experiment¹ onder leiding van dieretholoog Candace Croney (Purdue University) werden twee Yorkshirevarkens, de bekende grote en roze variant, en twee Panepinto-microvarkentjes eerst getraind om met hun snuit een joystick te bedienen. In een tweede fase leerden ze de regels van de game: een cursor tot bij één en uiteindelijk vier doelen op een scherm bewegen. Hun score bleek hoger te liggen dan de succesratio die louter aan toeval kon te wijten zijn. Wat impliceert dat de dieren het verband begrepen tussen de beweging van de joystick en die van de cursor.
Pure Pavlov? Ergens wel, omdat voedingsimpulsen gebruikt werden om gedrag aan te leren en te versterken. Maar het team stelde ook vast dat verbaal en tactiel contact het doorzettingsvermogen van de proefdieren positief beïnvloedde. Meer zelfs: de meest uitdagende opdrachten kregen ze enkel en alleen voor elkaar wanneer ze verbaal aangemoedigd werden.
Amusant, maar is het wel meer dan een veredeld circustrucje? Absoluut, verzekert Croney: ‘Het is niet niks voor een dier om het concept te vatten dat een bepaald gedrag dat ze vertonen – in dit geval de joystick hanteren – een effect heeft op een andere plaats, het computerscherm.’ We moeten het kleurrijke experiment ook zien in het kader van haar jarenlange wetenschappelijke focus op de rol van communicatie en interactie in het bevorderen van dierenwelzijn: ‘Dat varkens hiertoe in staat zijn, zou ons moeten doen nadenken over wat ze misschien nog allemaal kunnen leren, en wat de impact daarvan op hun eigen leven kan zijn.’
Beeld: Eston Martz / Pennsylvania State University
Schrijf je in op onze nieuwsbrief
En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.