Voor de meisjes van Mumbra is pleintjesvoetbal zoveel meer dan een spelletje

Voor de meisjes van Mumbra is pleintjesvoetbal zoveel meer dan een spelletje

Delen:

Na haar master in sociaal werk keerde Sabah naar Mumbra terug en startte ze een NGO die voetbaltraining inricht voor meisjes en jonge vrouwen uit de wijk. Wat heeft voetbal dan te maken met gender normen? Volgens een onderzoek van de BBC zou slechts één op drie Indische vrouwen sporten, een gevolg van een diepgewortelde norm die sporten voor vrouwen als onvrouwelijk beschouwt. Sabah laat meisjes dus voetballen, maar probeert ook de stereotypering van ‘moslimmeisjes als passief en onderworpen’ uit te dagen. Tegelijk wil ze de afstand tussen Hindu en Moslim buren overbruggen, want die is groot vandaag in India.

De meisjes van de achterstandswijken willen deel uitmaken van de nieuwe Indische middenklasse en carrière maken. Maar nog al te vaak kunnen meisjes niet autonoom beslissen wat ze doen, vaak zelfs niet wanneer ze 18 zijn. Eenmaal getrouwd is er dan weer de schoonmoeder die mee bepaalt van kan en wat niet. Sabah geeft hen meer speelruimte en laat hen via voetbal inzien dat ze zelf ook actie kunnen ondernemen in de wijk en zo duurzame verandering teweegbrengen voor hun eigen dochters.

De meisjes spelen op publieke pleintjes waar normaal alleen jongens voetballen. Dat was ongehoord en leidde vaak tot agressieve blikken en cat-calling. Eénmaal op het veld leren de meisjes in team te spelen, ontwikkelen ze leiderschap en tactiek. Naast sport laat de organisatie hen ook kennismaken met de Indische grondwet, de principes van burgerschap en hun rechten. De meisjes gaan in dialoog met de lokale gemeenschapsleiders en beleidsmakers van hun wijk. Zo zien ze in wat hun rol als “change agent” kan betekenen voor de wijk en voor het versterken van de lokale solidariteit.

Dat leidde tot resultaten. Zo organiseerden de meisjes een petitie om de gemeente om een eigen voetbal terrein te vragen. Het werkte en in Mumbra spelen nu 500 meisjes voetbal, ‘open en bloot’, in de openbare ruimte. Door de jaren heen trainde de organisatie duizenden meisjes, wiens daadkracht en autonomie vergrootte, niet alleen op het voetbalveld maar ook ernaast. Ze zetten de rechten van meisjes en vrouwen op de kaart in de regio rond Mumbai en wegen op de sociale normen die voorheen meisjes binnenshuis hielden. Voetbal op de pleintjes is voor de meisjes van Mumbra dus niet zomaar een spelletje.

Delen:

Mensen met een verslaving die rondzwerven op straten en pleinen en slapen in het park. Ze lijken met steed smeer te zijn. Klopt dat? En: hoe kun je mensen met complexe problematiek het beste helpen? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan Luna Van Suetendael.

Hoe kunnen kleuterleerkrachten de taalontwikkeling van jonge kinderen stimuleren? En welke rol spelen dagelijkse interacties daarin? Je leest het in deze blog van Saskia Bruyninckx.

Dit is een artikel van: OpgroeienBlog

Steeds meer scholen experimenteren met beweging tijdens de schooldag: een korte beweegpauze tussen twee lessen, of beweging tijdens de lesuren. Maar is dat wel efficiënt? Het antwoord uit de wetenschap is genuanceerd: beweging biedt vele kansen, mits het doordacht geïmplementeerd wordt.

Wat als je kind vaak druk, boos, stil of gevoelig is? Het heeft niet gewoon een slechte dag, maar het is zo, elke dag. Onder ouders aan de schoolpoort hoor je dan al snel: dat kind heeft een diagnose nodig. Maar klopt dat wel? Eos-redacteur Kim Verhaeghe vraagt het aan Liesbeth Gijsel, hoofdredacteur van Eos Psyche&Brein en auteur van het boek 'Druk, stil, gevoelig?'

Het gaat niet goed met jongeren. Ze hebben last van angsten, depressieve gevoelens en slaapproblemen. Komt dat door de smartphone en sociale media? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan psycholoog Ernst Koster (UGent).

Een begroting opmaken lijkt tegenwoordig enkel te lukken als je meerdere dagen achter elkaar doorwerkt tot in de vroege uurtjes. Is dit echt een succesvolle manier van werken? En kunnen we de uiteindelijke beslissingen die genomen zijn vertrouwen, gezien het feit dat ze genomen zijn onder invloed van aanzienlijke mentale vermoeidheid en slaapgebrek?

Een op de vier jonge nieuwkomers voelt zich vaak of altijd eenzaam. Dat is twee tot drie keer vaker dan leeftijdsgenoten zonder migratieachtergrond. Toch ziet bijna niemand het. Zelfs leerkrachten en medeleerlingen zijn verrast door hoe groot en veelvoorkomend die eenzaamheid is.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

Theezetten lijkt vanzelfsprekend, maar weinig mensen kunnen vertellen hoe de waterkoker er exact uitziet of gebruikt wordt. Op het werk mijn vingers verbranden was een uitnodiging om daar eens dieper over na te denken.

Een architect ontwerpt gebouwen, toch? Dat niet alleen. Een architect kan ook mensen helpen om hun verlies een plaats te geven. Zo ontstaan persoonlijke herdenkingsplekken die betekenisvol blijven, ook al worden deze nooit gebouwd.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven