Vrienden ruiken hetzelfde

Vrienden ruiken hetzelfde

Delen:

Hoe schat jij iemand in bij een eerste kennismaking? Door te kijken? Te luisteren? Of door te ruiken? Te wat? We kunnen ons niet voorstellen dat we elkaar net zoals honden zouden besnuffelen om te bepalen of iemand vriend of vijand is. Nochtans doen we dat volgens Israëlische onderzoekers wel, zij het onbewust. De onderzoekers toonden aan dat vrienden die het vanaf minuut één goed met elkaar konden vinden, gelijkaardige chemische componenten in hun lichaamsgeur hebben. Ze gebruikten daarvoor een elektronische neus, en lieten de lichaamsgeuren van vrienden ook door menselijke “ruikers” beoordelen.

Beide experimenten bevestigden dat de geuren van vrienden meer op elkaar lijken in vergelijking met de geuren van willekeurige paren. Straffer nog, de elektronische neus kon op basis van lichaamsgeur voorspellen of het al dan niet zou klikken tussen volstrekt onbekenden. Vrijwilligers, die elkaar dus nooit eerder hadden gezien, moesten een “spiegel-game” spelen. Je kent het wel: je staat tegenover iemand die allerlei bewegingen met handen en benen uitvoert, en jij moet die bewegingen zo goed mogelijk imiteren, alsof je het spiegelbeeld van die persoon bent. De deelnemers stonden op een kleine halve meter van elkaar, zodat ze elkaar - onbewust - konden ruiken. Deelnemers die na de spiegel-game vertelden dat ze een klik met de tegenspeler voelden, bleken ook gelijkaardige componenten in hun lichaamsgeur te hebben.

De elektronische neus kon al voor aanvang van het spel bepalen of het tussen twee onbekenden zou klikken of niet. We lijken dus meer op snuffelende honden dan we zelf denken, aldus de onderzoekers van het Israëlische Weizmann Institute of Science.

Delen:

Mensen met een verslaving die rondzwerven op straten en pleinen en slapen in het park. Ze lijken met steed smeer te zijn. Klopt dat? En: hoe kun je mensen met complexe problematiek het beste helpen? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan Luna Van Suetendael.

Hoe kunnen kleuterleerkrachten de taalontwikkeling van jonge kinderen stimuleren? En welke rol spelen dagelijkse interacties daarin? Je leest het in deze blog van Saskia Bruyninckx.

Dit is een artikel van: OpgroeienBlog

Steeds meer scholen experimenteren met beweging tijdens de schooldag: een korte beweegpauze tussen twee lessen, of beweging tijdens de lesuren. Maar is dat wel efficiënt? Het antwoord uit de wetenschap is genuanceerd: beweging biedt vele kansen, mits het doordacht geïmplementeerd wordt.

Wat als je kind vaak druk, boos, stil of gevoelig is? Het heeft niet gewoon een slechte dag, maar het is zo, elke dag. Onder ouders aan de schoolpoort hoor je dan al snel: dat kind heeft een diagnose nodig. Maar klopt dat wel? Eos-redacteur Kim Verhaeghe vraagt het aan Liesbeth Gijsel, hoofdredacteur van Eos Psyche&Brein en auteur van het boek 'Druk, stil, gevoelig?'

Het gaat niet goed met jongeren. Ze hebben last van angsten, depressieve gevoelens en slaapproblemen. Komt dat door de smartphone en sociale media? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan psycholoog Ernst Koster (UGent).

Een begroting opmaken lijkt tegenwoordig enkel te lukken als je meerdere dagen achter elkaar doorwerkt tot in de vroege uurtjes. Is dit echt een succesvolle manier van werken? En kunnen we de uiteindelijke beslissingen die genomen zijn vertrouwen, gezien het feit dat ze genomen zijn onder invloed van aanzienlijke mentale vermoeidheid en slaapgebrek?

Een op de vier jonge nieuwkomers voelt zich vaak of altijd eenzaam. Dat is twee tot drie keer vaker dan leeftijdsgenoten zonder migratieachtergrond. Toch ziet bijna niemand het. Zelfs leerkrachten en medeleerlingen zijn verrast door hoe groot en veelvoorkomend die eenzaamheid is.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

Theezetten lijkt vanzelfsprekend, maar weinig mensen kunnen vertellen hoe de waterkoker er exact uitziet of gebruikt wordt. Op het werk mijn vingers verbranden was een uitnodiging om daar eens dieper over na te denken.

Een architect ontwerpt gebouwen, toch? Dat niet alleen. Een architect kan ook mensen helpen om hun verlies een plaats te geven. Zo ontstaan persoonlijke herdenkingsplekken die betekenisvol blijven, ook al worden deze nooit gebouwd.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven