Waarom worden sommige kinderen narcistisch?

Waarom worden sommige kinderen narcistisch?

Delen:

Wat zorgt ervoor dat kinderen een narcistisch karakter krijgen?

Wie sterk narcistisch is, is niet ‘gewoon’ uitermate tevreden met zichzelf, maar voelt zich vooral superieur. Hij of zij denkt recht te hebben op een voorkeursbehandeling. Tegelijk hunkert een narcist naar de goedkeuring en bewondering van anderen. Hij leeft als het ware constant door de ogen van anderen, en wil dat anderen hem of haar als een speciaal persoon zien.

Narcisme is een gedachte over jezelf. Anderen kunnen een narcistisch karakter wel opmerken, maar toch is de beste manier om narcisme te meten het kind of de volwassene zelf bevragen. Vanaf het zevende of achtste levensjaar is dat al mogelijk. Narcisten voelen er niks voor om hun persoonlijkheid te verbergen. Kinderen reageren eerlijk op stellingen als ‘ik ben een geweldig voorbeeld voor andere kinderen’, of  ‘zonder mij zal mijn klas veel minder leuk zijn’.

Uit onderzoek blijkt dat sommige kinderen meer risico lopen op het ontwikkelen van narcistische trekjes. Genetisch kan er een kleine aanleg zijn, maar eigenlijk weten we meer over de invloed van opvoeding. Oorspronkelijk waren er twee theorieën die beschreven waar narcisme vandaan zou komen. Volgens de sociale leertheorie is narcisme het gevolg van overwaardering: ouders strooien met complimenten en vinden hun eigen kinderen specialer dan andere kinderen. De andere theorie staat daar lijnrecht tegenover en heeft een psychoanalytische oorsprong. Kinderen met afwijzende of onverschillige ouders gaan zichzelf complimenten geven. Zo beschermen ze zichzelf tegen die kille opvoeding. Wij onderzochten die twee theorieën en vonden enkel ondersteuning voor de sociale leertheorie. Er bleek geen relatie tussen een koude opvoeding en narcisme. Wel tussen overwaardering en narcisme.

Ouders strooien met complimenten en vinden hun eigen kinderen specialer dan andere

Wat kan je als ouder doen? Narcisme afleren is lastig. Je kan er beter voor zorgen dat je kind zichzelf leert te waarderen. Toon bijvoorbeeld interesse in wat je kind doet of geef je kind het gevoel dat je graag samen tijd met hem of haar doorbrengt. Probeer je kind niet op een voetstuk te plaatsen, maar het liefde en genegenheid te geven. Zo zal het zichzelf waarde toekennen zonder zich verheven boven anderen te voelen.

Op latere leeftijd maken narcisten vaak een charmante eerste indruk. Na verloop van tijd merk je dat ze zich agressief gedragen als ze kritiek krijgen. Of dat ze vaak over zichzelf praten. Dan worden ze al wat minder charmant … Als narcisten waardering missen binnen een vriendschap, zullen ze die waardering ergens anders zoeken. Daarom is het voor narcisten vaak lastig om langere tijd bij dezelfde vriendengroep te blijven.

Persoonlijkheidstrekken zitten gelukkig niet echt ‘ingebakken’ in ons karakter, maar blijken ook deels aangeleerd. Als een narcistisch karakter je dus in de weg zit, dan kun je daar wat aan doen.

Eddie Brummelman is verbonden aan de Universiteit van Amsterdam en aan Stanford University. Hij bestudeert hoe sociale processen het zelfbeeld van kinderen beïnvloeden. Wetenschapsjournalist Anouk Bercht legde hem deze vraag voor en tekende zijn antwoord op.

Delen:

Een tot nu toe onbekend dopaminecircuit tussen de darmen en het brein blijkt smaakvoorkeuren mee te vormen. Speelt dit mechanisme ook een rol bij obesitas?

Wat als jij je lief niet uit vrije wil gekozen hebt? Of je ontbijt, je job, zelfs je mening? We voelen ons vrije beslissers, maar wat als die keuzes al grotendeels vastliggen door wie we zijn en wat we hebben meegemaakt? Filosoof Farah Focquaert (UGent) zet ons aan het denken over vrije wil en over hoe vrij onze keuzes echt zijn.

Dit is een artikel van: Universiteit van Vlaanderen

Een gezonde relatie met technologie ontstaat niet van de ene op de andere dag

We worden allemaal ouder. Maar wat als je ouder wordt in gevangenschap? Om dat te onderzoeken gaf ik zeven mannen in de gevangenis een wegwerpcamera. Wat ze op de gevoelige plaat legden, bleek allesbehalve een zwart-witverhaal.

Bijna iedereen doet het wel eens: praten met een chatbot over hoe je je voelt. Als je eenzaam bent, als je stress hebt, als je piekert over de toekomst. En dat helpt, vinden vele gebruikers. Maar schuilt er ook geen risico in als je in een chatbot een soort psycholoog ziet? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan Tom Van Daele (Thomas More Hogeschool).

Een stukje chocolade bij de koffie, pralines als cadeau of troost zoeken in een chocoladereep: chocolade is voor velen meer dan zomaar iets lekkers. Maar waarom zijn we er zo dol op?

Na twee biertjes zijn we minder geneigd om iemand in nood te helpen.

‘Niet om de heftige problematiek heen draaien.’ Dat leerde klinisch psycholoog Iva Bicanic. Begin jaren negentig volgde Bicanic colleges bij Lamers-Winkelman, bijzonder hoogleraar Preventie en Hulpverlening inzake Kindermishandeling. ‘Ik wist direct: over de gevolgen van seksueel misbruik wil ik alles weten. Dit wordt mijn onderwerp.’

The Lost Highway, The Fly of The Lobster … voor liefhebbers van het genre zijn er bijzonder veel intrigerende, ongemakkelijke films te bekijken. Maar wat is de aantrekkingskracht van dat ongemak?

Dit is een artikel van: Universiteit van Vlaanderen

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven