Wat we van papegaaien kunnen leren over zelfbeheersing

  • 2 februari 2022
Wat we van papegaaien kunnen leren over zelfbeheersing

Delen:

Vele experimenten tonen aan dat zelfbeheersing een belangrijke vaardigheid is. Mensen die dit vermogen tijdens hun kinderjaren beter ontwikkelen, zijn meestal succesvoller in hun latere leven. Ook bij dieren is zelfbeheersing zeer nuttig in heel wat situaties, vooral binnen complex georganiseerde groepen.  Een dier heeft er vaak baat bij om niet zijn hele voorraad voedsel op te eten maar een deel over te laten voor een soortgenoot. Zo zal het in de toekomst op een wederdienst kunnen rekenen. Maar hoe leren dieren om zichzelf te beheersen? Om daarachter te komen, bestudeerden Désirée Brucks van het Max Planck-Instituut voor ornithologie en haar collega's de zelfbeheersing van papegaaien.

De wetenschappers testten de zelfbeheersing van verschillende soorten papegaaien door te onderzoeken hoe de vogels omgaan met het krijgen van een uitgestelde beloning. In het experiment kregen ze voedsel aangeboden via een ronddraaiend dienblad. Als de dieren het voedsel pakten, stopte het dienblad met draaien. Als zij erin slaagden de verleiding te weerstaan en een bepaalde tijd te wachten, bleef het dienblad ronddraaien tot er iets lekkerder werd aangeboden. De wachttijd werd opgedreven met elke proef.

Alle papegaaien bleken in staat om te wachten. Afhankelijk van de soort wachtten ze gemiddeld 8,3 tot 29,4. De grijze roodstaartpapegaaien staken er met kop en schouders bovenuit. Zij onderscheiden zich van de anderen door een relatief grotere hersenomvang en door hun grotere, complexe sociale groepen. Deze twee factoren spelen dus waarschijnlijk een rol bij de verwerving van enige vorm van zelfbeheersing.

Afleiding

Ook binnen eenzelfde soort varieerden de vaardigheden enorm. De kampioen die alle proeven aankon, kon wel tot vijftig seconden wachten. Hun geheim? De geduldigste dieren deden iets anders dan enkel wachten (ijsberen in de kooi, bijten in de tafel, enz.). Ze richtten zich op iets anders dan het beschikbare voedsel en lieten zich er minder snel door verleiden. Hoogstwaarschijnlijk is dat dus ook een van de factoren die zelfbeheersing bevorderen. Dit verband werd eerder al aangetoond bij honden, chimpansees en zelfs bij jonge kinderen.

Dus als je weer de neiging hebt om die ene chocoladereep in de kast op te peuzelen, denk dan even aan de papegaai. Nee, knabbel niet aan de tafel maar ga iets anders doen: wandel, lees een boek of zet een film op!

Dit artikel verscheen eerder in Cerveau&Psycho. Vertaling: Isabelle De Schepper.

Delen:

Mensen met een verslaving die rondzwerven op straten en pleinen en slapen in het park. Ze lijken met steed smeer te zijn. Klopt dat? En: hoe kun je mensen met complexe problematiek het beste helpen? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan Luna Van Suetendael.

Hoe kunnen kleuterleerkrachten de taalontwikkeling van jonge kinderen stimuleren? En welke rol spelen dagelijkse interacties daarin? Je leest het in deze blog van Saskia Bruyninckx.

Dit is een artikel van: OpgroeienBlog

Steeds meer scholen experimenteren met beweging tijdens de schooldag: een korte beweegpauze tussen twee lessen, of beweging tijdens de lesuren. Maar is dat wel efficiënt? Het antwoord uit de wetenschap is genuanceerd: beweging biedt vele kansen, mits het doordacht geïmplementeerd wordt.

Wat als je kind vaak druk, boos, stil of gevoelig is? Het heeft niet gewoon een slechte dag, maar het is zo, elke dag. Onder ouders aan de schoolpoort hoor je dan al snel: dat kind heeft een diagnose nodig. Maar klopt dat wel? Eos-redacteur Kim Verhaeghe vraagt het aan Liesbeth Gijsel, hoofdredacteur van Eos Psyche&Brein en auteur van het boek 'Druk, stil, gevoelig?'

Het gaat niet goed met jongeren. Ze hebben last van angsten, depressieve gevoelens en slaapproblemen. Komt dat door de smartphone en sociale media? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan psycholoog Ernst Koster (UGent).

Een begroting opmaken lijkt tegenwoordig enkel te lukken als je meerdere dagen achter elkaar doorwerkt tot in de vroege uurtjes. Is dit echt een succesvolle manier van werken? En kunnen we de uiteindelijke beslissingen die genomen zijn vertrouwen, gezien het feit dat ze genomen zijn onder invloed van aanzienlijke mentale vermoeidheid en slaapgebrek?

Een op de vier jonge nieuwkomers voelt zich vaak of altijd eenzaam. Dat is twee tot drie keer vaker dan leeftijdsgenoten zonder migratieachtergrond. Toch ziet bijna niemand het. Zelfs leerkrachten en medeleerlingen zijn verrast door hoe groot en veelvoorkomend die eenzaamheid is.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

Theezetten lijkt vanzelfsprekend, maar weinig mensen kunnen vertellen hoe de waterkoker er exact uitziet of gebruikt wordt. Op het werk mijn vingers verbranden was een uitnodiging om daar eens dieper over na te denken.

Een architect ontwerpt gebouwen, toch? Dat niet alleen. Een architect kan ook mensen helpen om hun verlies een plaats te geven. Zo ontstaan persoonlijke herdenkingsplekken die betekenisvol blijven, ook al worden deze nooit gebouwd.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven