Zelfzorg is belangrijk, óók voor ouders

Zelfzorg is belangrijk, óók voor ouders

Delen:

Zo lief. Zo mooi. En misschien wel vooral: zo kwetsbaar. Die gedachten schoten door me heen toen ik mijn oudste kind voor het eerst in mijn armen hield. Thuisgekomen uit het ziekenhuis overviel me een verpletterend verantwoordelijkheidsgevoel. Die kwetsbare baby hing nu van mij af. Zou ik dat wel kunnen? Doe ik het wel goed en doe ik wel genoeg?

Mijn kinderen zijn intussen bijna allemaal tieners. Maar het verantwoordelijkheidsgevoel en de twijfels blijven. Daarbovenop komt de overvolle agenda en het gevoel geleefd te worden. Hobby’s, oudercontacten, speelafspraakjes, medische controles, hulp bij het huiswerk en – o ja – ook nog dat huishouden én mijn baan. Alle ballen in de lucht houden is geen sinecure.

Een op de twaalf Belgische vaders en moeders lijdt aan een ‘ouderlijke burn-out’. Ze zijn doodmoe, prikkelbaar en ervaren hun kroost als een last. Een gevoel waarvoor ze zich schamen. De cijfers komen uit internationaal onderzoek waarbij ruim 17.000 ouders in 2019 zijn bevraagd. Voor de coronacrisis dus, en voor thuisonderwijs en quarantaines. De gevolgen daarvan voor gezinnen laten zich raden.

Cijfer jezelf niet weg voor je kind. Een gelukkige ouder is een betere ouder

De onderzoekers zien in het westerse individualisme een van de oorzaken. Opvoeding zou een gedeelde verantwoordelijkheid moeten zijn. Dat haalt wat last van de schouders van ouders.

Toch is een tikje individualisme en een dosis egoïsme niet slecht voor ouders, denk ik na het lezen van de speciale editie over opvoeding. Jezelf en je relatie op de tweede of derde plaats zetten ten voordele van je kind lijkt misschien een goed idee, maar dat is het niet. Wie zelf gelukkig is en weinig last heeft van stress, zal ook een leukere ouder zijn. Zelfs al tijdens de zwangerschap ondervindt de foetus de impact van stress bij de moeder, en dat kan levenslange gevolgen hebben. Tieners, zo blijkt uit ander onderzoek, lopen minder risico op mentale problemen als hun ouders goede vrienden hebben en (mentaal) gezond leven.

Kortom: onthaasten en tijd maken voor jezelf, voor je vrienden en voor je partner komt ook je kinderen ten goede. Waar is dat nummer van de babysitter ook alweer?

Delen:

Mensen met een verslaving die rondzwerven op straten en pleinen en slapen in het park. Ze lijken met steed smeer te zijn. Klopt dat? En: hoe kun je mensen met complexe problematiek het beste helpen? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan Luna Van Suetendael.

Hoe kunnen kleuterleerkrachten de taalontwikkeling van jonge kinderen stimuleren? En welke rol spelen dagelijkse interacties daarin? Je leest het in deze blog van Saskia Bruyninckx.

Dit is een artikel van: OpgroeienBlog

Steeds meer scholen experimenteren met beweging tijdens de schooldag: een korte beweegpauze tussen twee lessen, of beweging tijdens de lesuren. Maar is dat wel efficiënt? Het antwoord uit de wetenschap is genuanceerd: beweging biedt vele kansen, mits het doordacht geïmplementeerd wordt.

Wat als je kind vaak druk, boos, stil of gevoelig is? Het heeft niet gewoon een slechte dag, maar het is zo, elke dag. Onder ouders aan de schoolpoort hoor je dan al snel: dat kind heeft een diagnose nodig. Maar klopt dat wel? Eos-redacteur Kim Verhaeghe vraagt het aan Liesbeth Gijsel, hoofdredacteur van Eos Psyche&Brein en auteur van het boek 'Druk, stil, gevoelig?'

Het gaat niet goed met jongeren. Ze hebben last van angsten, depressieve gevoelens en slaapproblemen. Komt dat door de smartphone en sociale media? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan psycholoog Ernst Koster (UGent).

Een begroting opmaken lijkt tegenwoordig enkel te lukken als je meerdere dagen achter elkaar doorwerkt tot in de vroege uurtjes. Is dit echt een succesvolle manier van werken? En kunnen we de uiteindelijke beslissingen die genomen zijn vertrouwen, gezien het feit dat ze genomen zijn onder invloed van aanzienlijke mentale vermoeidheid en slaapgebrek?

Een op de vier jonge nieuwkomers voelt zich vaak of altijd eenzaam. Dat is twee tot drie keer vaker dan leeftijdsgenoten zonder migratieachtergrond. Toch ziet bijna niemand het. Zelfs leerkrachten en medeleerlingen zijn verrast door hoe groot en veelvoorkomend die eenzaamheid is.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

Theezetten lijkt vanzelfsprekend, maar weinig mensen kunnen vertellen hoe de waterkoker er exact uitziet of gebruikt wordt. Op het werk mijn vingers verbranden was een uitnodiging om daar eens dieper over na te denken.

Een architect ontwerpt gebouwen, toch? Dat niet alleen. Een architect kan ook mensen helpen om hun verlies een plaats te geven. Zo ontstaan persoonlijke herdenkingsplekken die betekenisvol blijven, ook al worden deze nooit gebouwd.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven