Zo stop je met pleasen

Zo stop je met pleasen

Delen:

1. Ga op zoek naar jezelf

Zoek een antwoord op de vraag ‘wie ben ik nu echt?’ Niet eenvoudig voor people pleasers, want ze hebben geen stevige eigen identiteit gevormd. Welke waarden vind jij - niet je omgeving - belangrijk? Als je over tien jaar terugkijkt naar jezelf, waar wil jij voor hebben gestaan?

2. Reflecteer over je huidige situatie

Vergelijk de antwoorden op de voorgaande vragen met je situatie nu. In welke mate is je huidige gedrag een afspiegeling van je eigen noden en waardenkader? Welke richtingen ben je momenteel aan het bewandelen? Staan die misschien haaks op wat je zelf wilt? Probeer te weten te komen wat je nodig hebt om een eerste stap te zetten richting jezelf.

3. Experimenteer met kleine stappen

Leer je pleasend gedrag af met kleine experimenten. Je moet ondervinden dat het niet het einde van de wereld is als je bij anderen frustratie opwekt. Je kunt je bijvoorbeeld een paar keer ‘vergissen’ bij de bakker: bestel eerst acht broodjes en zeg nadien dat je er maar vijf nodig hebt. Of zeg eerlijk tegen een vriend dat je het eten dat hij klaarmaakte, niet lekker vindt. Als je die momenten kunt doorstaan, bouw je op naar grotere stappen.

4. Leer de juiste communicatie aan

Ga op zoek naar de juiste woorden waarmee je je wensen kunt aangeven. Hoe kan je je noden op zo’n manier uitdrukken dat je die van de andere niet negeert? Je kan zowel je eigen noden communiceren als empathie tonen voor het verlangen van de ander. Zeg niet bot: ‘Ik wil helemaal niet naar de bioscoop!’, maar zeg eerder: ‘Als ik erover nadenk, moet ik eerlijk bekennen dat ik weinig zin heb om naar de film te gaan. Het is zo’n mooi weer. Ik begrijp dat je het niet fijn vindt, want je had die film graag gezien. Kunnen we de bioscoop een volgende keer doen?’ Op die manier geef je ook te kennen dat je weet dat je beslissing impact heeft op de ander.

Meer weten over people pleasing? Lees het volledige artikel in de Psyche&Brein-special over zelfontplooiing.

Delen:

Mensen met een verslaving die rondzwerven op straten en pleinen en slapen in het park. Ze lijken met steed smeer te zijn. Klopt dat? En: hoe kun je mensen met complexe problematiek het beste helpen? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan Luna Van Suetendael.

Hoe kunnen kleuterleerkrachten de taalontwikkeling van jonge kinderen stimuleren? En welke rol spelen dagelijkse interacties daarin? Je leest het in deze blog van Saskia Bruyninckx.

Dit is een artikel van: OpgroeienBlog

Steeds meer scholen experimenteren met beweging tijdens de schooldag: een korte beweegpauze tussen twee lessen, of beweging tijdens de lesuren. Maar is dat wel efficiënt? Het antwoord uit de wetenschap is genuanceerd: beweging biedt vele kansen, mits het doordacht geïmplementeerd wordt.

Wat als je kind vaak druk, boos, stil of gevoelig is? Het heeft niet gewoon een slechte dag, maar het is zo, elke dag. Onder ouders aan de schoolpoort hoor je dan al snel: dat kind heeft een diagnose nodig. Maar klopt dat wel? Eos-redacteur Kim Verhaeghe vraagt het aan Liesbeth Gijsel, hoofdredacteur van Eos Psyche&Brein en auteur van het boek 'Druk, stil, gevoelig?'

Het gaat niet goed met jongeren. Ze hebben last van angsten, depressieve gevoelens en slaapproblemen. Komt dat door de smartphone en sociale media? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan psycholoog Ernst Koster (UGent).

Een begroting opmaken lijkt tegenwoordig enkel te lukken als je meerdere dagen achter elkaar doorwerkt tot in de vroege uurtjes. Is dit echt een succesvolle manier van werken? En kunnen we de uiteindelijke beslissingen die genomen zijn vertrouwen, gezien het feit dat ze genomen zijn onder invloed van aanzienlijke mentale vermoeidheid en slaapgebrek?

Een op de vier jonge nieuwkomers voelt zich vaak of altijd eenzaam. Dat is twee tot drie keer vaker dan leeftijdsgenoten zonder migratieachtergrond. Toch ziet bijna niemand het. Zelfs leerkrachten en medeleerlingen zijn verrast door hoe groot en veelvoorkomend die eenzaamheid is.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

Theezetten lijkt vanzelfsprekend, maar weinig mensen kunnen vertellen hoe de waterkoker er exact uitziet of gebruikt wordt. Op het werk mijn vingers verbranden was een uitnodiging om daar eens dieper over na te denken.

Een architect ontwerpt gebouwen, toch? Dat niet alleen. Een architect kan ook mensen helpen om hun verlies een plaats te geven. Zo ontstaan persoonlijke herdenkingsplekken die betekenisvol blijven, ook al worden deze nooit gebouwd.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven