Zo ziet het verloop van alzheimer er in het brein uit

Zo ziet het verloop van alzheimer er in het brein uit

Delen:

Dat blijkt uit onderzoek van een internationaal team wetenschappers van onder meer de University of Cambridge. Ze bestudeerden de hersenen van een aantal overleden alzheimerpatiënten en combineerden die gegevens met hersenscans van mensen met milde cognitieve problemen en van mensen met vergevorderde dementie.

De ziekte van Alzheimer wordt gekenmerkt door eiwitklonters van tau en van bèta-amyloid in de hersenen. Tot nu toe werd gedacht dat de ontwikkeling van die klonters op één plek in het brein begint en de klonters zich vandaaruit verder door de hersenen verspreiden, als een soort kettingreactie.

Deze wetenschappers keken specifiek naar de tau-klonters en ontdekten dat het mogelijk anders zit. Ze zagen dat de progressie van de ziekte vooral afhangt van hoe snel de eiwitklonters zich vermeerderden binnen één hersengebied. En niet zozeer van hoe snel de klonters zich door het hele brein verspreidden. De onderzoekers vermoeden daarom dat er vanaf de start van de ziekte al op meerdere plekken in de hersenen iets aan de hand is.

Veel onderzoek naar de ziekte van Alzheimer gebeurt met diermodellen. Omdat alzheimer in mensen zich ontwikkelt over tientallen jaren en omdat je de diagnose pas officieel kunt stellen nadat iemand is overleden. Dit is het eerste onderzoek naar het verloop van de ziekte dat met mensen gegaan is.

De wetenschappers suggereren dat het beter is om bij de ontwikkeling van nieuwe medicijnen te focussen op het tegengaan van de vermeerdering van de giftige eiwitklonters en niet zozeer op het tegengaan van de verspreiding ervan.

Beeld: MRI-scans van een gezond brein (links) naast het brein van iemand met alzheimer (rechts).

De bevindingen zijn gepubliceerd in Science Advances.

Delen:

Verstoringen van het slaapritme, de stofwisseling en de hormoonhuishouding zijn mogelijk geen bijkomstige symptomen van de ziekte van Alzheimer. Onderzoekers ontdekken dat de hypothalamus, het hersengebied dat deze functies aanstuurt, al vroeg in het ziekteproces veranderingen vertoont.

In elke klasgroep van twintig leerlingen heeft gemiddeld één jongere een overleden moeder of vader. Het verlies van een ouder kan tijdens de adolescentie, een periode van identiteitsontwikkeling en groeiende zelfstandigheid, een grote impact hebben op het welzijn, de relaties en de identiteitsvorming van jongeren.

Een tot nu toe onbekend dopaminecircuit tussen de darmen en het brein blijkt smaakvoorkeuren mee te vormen. Speelt dit mechanisme ook een rol bij obesitas?

Wat als jij je lief niet uit vrije wil gekozen hebt? Of je ontbijt, je job, zelfs je mening? We voelen ons vrije beslissers, maar wat als die keuzes al grotendeels vastliggen door wie we zijn en wat we hebben meegemaakt? Filosoof Farah Focquaert (UGent) zet ons aan het denken over vrije wil en over hoe vrij onze keuzes echt zijn.

Dit is een artikel van: Universiteit van Vlaanderen

Een gezonde relatie met technologie ontstaat niet van de ene op de andere dag

We worden allemaal ouder. Maar wat als je ouder wordt in gevangenschap? Om dat te onderzoeken gaf ik zeven mannen in de gevangenis een wegwerpcamera. Wat ze op de gevoelige plaat legden, bleek allesbehalve een zwart-witverhaal.

Bijna iedereen doet het wel eens: praten met een chatbot over hoe je je voelt. Als je eenzaam bent, als je stress hebt, als je piekert over de toekomst. En dat helpt, vinden vele gebruikers. Maar schuilt er ook geen risico in als je in een chatbot een soort psycholoog ziet? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan Tom Van Daele (Thomas More Hogeschool).

Een stukje chocolade bij de koffie, pralines als cadeau of troost zoeken in een chocoladereep: chocolade is voor velen meer dan zomaar iets lekkers. Maar waarom zijn we er zo dol op?

Na twee biertjes zijn we minder geneigd om iemand in nood te helpen.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven