Een nieuwe oplossing voor het PFAS-probleem

Een nieuwe oplossing voor het PFAS-probleem

Delen:

Wetenschappers hebben een sensor ontwikkeld waarmee PFAS snel gedetecteerd kunnen worden in drinkwater. Dat zijn door de mens gemaakte chemicaliën die vaak worden gebruikt vanwege hun water- en vuilafstotende eigenschappen. PFAS zitten in veel consumentenproducten, zoals pannen met een antiaanbaklaag en regenkledij, maar worden ook gezien als schadelijk vanwege hun persistentie in het milieu en mogelijke gezondheidseffecten, zoals kanker en hormoonverstoring.

Met de pas ontwikkelde sensor kunnen PFAS in drinkwater gedetecteerd worden bij concentraties zo laag als 0,2 deeltjes per miljard. De sensor werkt met lateral flow-technologie, net als sneltests voor COVID-19 of zwangerschapstesten. Behalve snel is het gebruik van zo’n sensor ook goedkoop, menen de onderzoekers.

Volgens hen zullen consumenten met dergelijke sensoren zelf hun drinkwater kunnen testen. Ook de industrie kan er PFAS-verontreiniging mee detecteren voordat de stoffen in het milieu terechtkomen. Vandaag is het niet mogelijk voor consumenten om zelf te meten hoeveel PFAS er zich in hun drinkwater bevindt. Om dat te doen, moeten zij een monster naar een laboratorium sturen, waar experts een analyse uitvoeren. Het kan maanden duren voordat zij de resultaten van de analyse terugkrijgen. De kostprijs kan in sommige gevallen oplopen tot honderden euro’s.

PFAS-sensoren moeten in staat zijn om zeer lage concentraties van de stoffen te meten. In Vlaanderen geldt voor drinkwater een limiet van maximaal 0,1 deeltjes per miljard voor de twintig meest relevante PFAS. Voor alle soorten PFAS bedraagt de bovengrens 0,5 deeltjes per miljard.

Delen:

Robotica-expert Abeje Mersha bouwt een vloot innovatieve drones voor civiele doeleinden, die zelfs levens kunnen redden.

Een nieuw geneesmiddel op de markt brengen kan snel twintig jaar duren en de chemicus speelt daarin een cruciale rol. Artificiële intelligentie is de gedroomde assistent om dat proces te versnellen. Maar ook een AI-assistent moet eerst naar de virtuele schoolbanken om die belofte waar te maken.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

Diabetische wonden genezen vaak heel moeilijk, terwijl gewone wondverbanden vooral beschermen en niet actief helpen genezen. Mijn slimme wondverband ‘luistert’ naar wat er in de wond gebeurt en geeft pas een geneesmiddel vrij wanneer dat nodig is, om de genezing weer in gang te zetten.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

Artsen staan vaak voor moeilijke keuzes. Computermodellen die hen zouden moeten adviseren, zijn helaas ook niet altijd zeker van hun stuk. Wie beter dan een onzekere ingenieur om te helpen die zee van onzekerheid oversteken?

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

Onze sporthorloges meten voortdurend wat er in ons lichaam gebeurt en vangen signalen op die voor ons onzichtbaar blijven. Dat ondervond journalist Tom Peeters zelf aan den lijve toen zijn Garmin merkte dat er iets mis was voordat hij er zelf erg in had.

Volgens de Wereldgezondheidsorganisatie lijden wereldwijd meer dan 430 miljoen mensen aan ernstig gehoorverlies. Een hoorapparaat kan deze mensen helpen om gesprekken opnieuw te verstaan. Maar hoe werkt dat, zo’n hoorapparaat?

Een zingende merel en een voorbijrijdende brommer maken allebei geluid, maar het ene ervaren we als rustgevend en het andere als storend. Dat komt niet alleen door het aantal decibels. Een relatief stille warmtepomp kan daardoor soms meer hinder veroorzaken dan een veel luidere bron.

Wetenschappers lieten een kleine drone navigeren met amper 42 kilobyte geheugen, zo’n duizend keer minder dan een klassieke navigatiekaart.

Steeds vaker nemen AI-vertaalapps de rol van tolk over in ziekenhuizen. Maar wat gebeurt er wanneer een systeem één medisch begrip verkeerd vertaalt, en niemand die fout opmerkt?

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven