Zweten om de tijd te weten

Zweten om de tijd te weten

Delen:

Een van de grootste bezwaren tegen wearables is dat je ze regelmatig moet opladen. De oplossing, aldus enkele onderzoekers van de Amerikaanse University of San Diego? Laad ze op met je zweet. Wat wel toepasselijk is, aangezien veel slimme horloges en fitnessarmbanden net ontworpen zijn om je aan te zetten tot sporten – en dus zweten.

Het batterijprobleem houdt fabrikanten van wearables al lang bezig. Een typische smartwatch kan maar enkele dagen functioneren vooraleer hij aan de lader moet. Een denkspoor dat al een tijdje op tafel ligt is werken via zogeheten bioenergy harvesting. De batterij van de wearable krijgt dan stroom door de energie die het lichaam zelf opwekt – bijvoorbeeld door te bewegen.

Opladen zonder beweging

Tot nu toe vonden wetenschappers nog geen techniek om met bioenergy harvesting voldoende energie te verzamelen. Bovendien vereist de methode dat je als gebruiker beweegt om de wearable aan de praat te houden. Je smartwatch opladen terwijl je op een bureaustoel zit te werken is ondenkbaar.

De onderzoekers aan de University of San Diego denken dat nu wel te kunnen. Ze ontwikkelden een biologische brandstofcel die reageert op aanrakingen van een vinger. Dat klinkt alsof er opnieuw een beweging vereist is. Maar het is niet de duwactie die energie opwekt, wel het zweet dat aan je vinger hangt. De onderzoekers verwerkten de brandstofcel in een dun, flexibel plaatje dat je aan je vinger kunt bevestigen. Zo kun je je smartwatch zelfs terwijl je slaapt opladen, is het idee.

Delen:

Robotica-expert Abeje Mersha bouwt een vloot innovatieve drones voor civiele doeleinden, die zelfs levens kunnen redden.

Een nieuw geneesmiddel op de markt brengen kan snel twintig jaar duren en de chemicus speelt daarin een cruciale rol. Artificiële intelligentie is de gedroomde assistent om dat proces te versnellen. Maar ook een AI-assistent moet eerst naar de virtuele schoolbanken om die belofte waar te maken.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

Diabetische wonden genezen vaak heel moeilijk, terwijl gewone wondverbanden vooral beschermen en niet actief helpen genezen. Mijn slimme wondverband ‘luistert’ naar wat er in de wond gebeurt en geeft pas een geneesmiddel vrij wanneer dat nodig is, om de genezing weer in gang te zetten.

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

Artsen staan vaak voor moeilijke keuzes. Computermodellen die hen zouden moeten adviseren, zijn helaas ook niet altijd zeker van hun stuk. Wie beter dan een onzekere ingenieur om te helpen die zee van onzekerheid oversteken?

Dit is een artikel van: Vlaamse PhD Cup

Onze sporthorloges meten voortdurend wat er in ons lichaam gebeurt en vangen signalen op die voor ons onzichtbaar blijven. Dat ondervond journalist Tom Peeters zelf aan den lijve toen zijn Garmin merkte dat er iets mis was voordat hij er zelf erg in had.

Volgens de Wereldgezondheidsorganisatie lijden wereldwijd meer dan 430 miljoen mensen aan ernstig gehoorverlies. Een hoorapparaat kan deze mensen helpen om gesprekken opnieuw te verstaan. Maar hoe werkt dat, zo’n hoorapparaat?

Een zingende merel en een voorbijrijdende brommer maken allebei geluid, maar het ene ervaren we als rustgevend en het andere als storend. Dat komt niet alleen door het aantal decibels. Een relatief stille warmtepomp kan daardoor soms meer hinder veroorzaken dan een veel luidere bron.

Wetenschappers lieten een kleine drone navigeren met amper 42 kilobyte geheugen, zo’n duizend keer minder dan een klassieke navigatiekaart.

Steeds vaker nemen AI-vertaalapps de rol van tolk over in ziekenhuizen. Maar wat gebeurt er wanneer een systeem één medisch begrip verkeerd vertaalt, en niemand die fout opmerkt?

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven