Hoe produceren bacteriën medicijnen?

Delen:

Hieronder lees je een korte passage uit het gesprek. Beluister de volledige podcast om nog meer te ontdekken over hoe micro-organismen eigenlijk kleine medicijnfabriekjes zijn.

Je bestudeert bacteriën die medicijnen voor ons kunnen maken. Over welke medicijnen gaat het?

‘Ontzettend veel eigenlijk. Bacteriën produceren moleculen die de basis kunnen vormen voor middelen tegen andere bacteriën, schimmels, virussen of parasieten, maar evengoed het cholesterolniveau in ons lichaam kunnen beïnvloeden, of zelfs kanker kunnen bestrijden. Die bacteriën hebben uiteraard hun eigen redenen om die stoffen te produceren, maar wij kunnen ze isoleren en gebruiken om medicijnen te maken.’

Waarom hebben we daar bacteriën voor nodig?

‘Veel geneesmiddelen bevatten complexe moleculen. Chemici kunnen die op een synthetische manier maken in het lab, maar dat is vaak een heel uitdagend, moeilijk en duur proces. Bacteriën zijn in staat om dezelfde moleculen veel efficiënter en sneller aan te maken. Door bacteriën als medicijnfabriekjes in te zetten, kunnen we geneesmiddelen sneller, eenvoudiger en goedkoper produceren.’

Welke medicijnen hebben we nu aan bacteriën te danken?

‘Meer dan de helft van de geneesmiddelen die we tegenwoordig in het ziekenhuis gebruiken zijn afgeleid van bacteriële stoffen. Zo denk ik aan antibiotica, penicilline, maar ook antikankermiddelen. De ontdekking van het antiparasitaire middel Avermectine leverde de onderzoekers in 2015 nog de Nobelprijs voor Geneeskunde op.’

Waarom produceren bacteriën die stoffen?

‘Bacteriën leven in heel diverse omgeving. Ze moeten voortdurend strijden om voedsel en daarom produceren ze wapens om zichzelf te beschermen tegen andere bacteriën, schimmels, insecten of parasieten. Ze willen concurrenten doden of afremmen. De wapens waarmee ze dat doen kunnen ook interessant zijn in het ziekenhuis.’

Hoe selecteer je de bacteriën die je bestudeert?

‘We kunnen merken dat een bepaalde bacterie een bepaald antibioticum produceert, en dat verder uittesten in het lab. Tegenwoordig kijken we meer en meer in het genoom. Daaruit kunnen we afleiden of een bacterie in staat is om bepaalde interessante moleculen te produceren. Het is de laatste jaren veel goedkoper geworden om de genomen van bacteriën te screenen op interessante genen. De genen die verantwoordelijk zijn voor de productie van die stoffen liggen vaak samen, in zogenaamde genclusters. Dat maakt het makkelijk om ze te ontdekken. Zo kunnen we heel snel nuttige bacteriën selecteren.’

Van waar komen die bacteriën?

‘Wetenschappers haalden die lange tijd hoofdzakelijk uit de bodem of de oceaan. Tegenwoordig kijken we steeds vaker naar de bacteriën die in ons lichaam of op planten leven. Die “gastheer-bacteriën” hebben vaak heel interessante eigenschappen. Wetenschappers leggen dan collecties aan van alle bacteriën met interessante capaciteiten.’

‘We zien wel vaak dat bacteriën de interessante stoffen die ze in hun natuurlijke omgeving produceren in het lab plots niet meer maken. Het is daarom ook een uitdaging om de sleutel te vinden om de bacteriën te stimuleren om die stoffen ook in kunstmatige omstandigheden te produceren. In het lab groeien bacteriën vaak op in zeer rijke omstandigheden. Dat is al een reden waardoor ze hun wapens soms niet meer produceren. We moeten ze dan wat meer onder druk zetten. Bacteriën voelen ook de aanwezigheid van andere organismen. Door ze te bedriegen en signalen van vijandige aanwezigheid te simuleren, kunnen we de bacteriën ook motiveren om hun wapens toch te produceren.’

Je ontdekte zelfs een interessante bacterie in een studentenrestaurant in Leuven?

‘Voor mijn doctoraat nam ik een staal vanop een tafel waar veel groenten worden versneden. Een van de bacteriën in het staal bleek een breedspectrum antibioticum te produceren.’

Beluister Vraag het Aan ook via:

Delen:

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven