Hoogtevrees overwinnen met virtual reality

Hoogtevrees overwinnen met virtual reality

Delen:

Wetenschappers van de Vrije Universiteit Amsterdam en de Universiteit Twente ontwikkelden een app die je zelfstandig van je hoogtevrees af helpt: ZeroPhobia. Je hebt er alleen een smartphone en VR-bril voor nodig.

De applicatie is gebaseerd op cognitieve gedragstherapie. Die gaat ervan uit dat hoe je ergens over denkt een effect heeft op hoe je je daarover voelt. Mensen met hoogtevrees hebben vaak onterechte gedachten over hoogten. Ze zijn bijvoorbeeld bang dat ze de angst niet aankunnen. Een belangrijk onderdeel van de therapie is daarom blootstelling. In de VR-omgeving sta je als deelnemers bijvoorbeeld op een hoog gebouw of balkon.

Aan het onderzoek namen 193 vrijwilligers deel met symptomen van hoogtevrees: hoge hartslag, trillen, zweten, hyperventilatie… Ongeveer de helft kreeg de bril thuis gestuurd en installeerde de app. De andere helft werd op een wachtlijst geplaatst en kreeg geen behandeling.

De deelnemers die de behandeling kregen, hadden minder last van de hoogtevreessymptomen dan voor de behandeling. Drie maanden later bleken de symptomen nog steeds te zijn afgenomen. Wie last heeft van hoogtevrees kan nu zonder therapeut iets aan zijn of haar hoogtevrees doen.

De onderzoekers gaan nu kijken of andere angsten, zoals vliegangst, spinnenangst of claustrofobie, ook te behandelen zijn met VR.

De bevindingen zijn gepubliceerd in het vakblad JAMA Psychiatry.

Delen:

De docuserie Mag Ik Zijn? volgt jongeren met mentale problemen in de psychiatrische vleugel van het UZ Brussel. In een maatschappij die vaak onbegrip toont, proberen ze hun innerlijke onrust een plaats te geven.

Verstoringen van het slaapritme, de stofwisseling en de hormoonhuishouding zijn mogelijk geen bijkomstige symptomen van de ziekte van Alzheimer. Onderzoekers ontdekken dat de hypothalamus, het hersengebied dat deze functies aanstuurt, al vroeg in het ziekteproces veranderingen vertoont.

In elke klasgroep van twintig leerlingen heeft gemiddeld één jongere een overleden moeder of vader. Het verlies van een ouder kan tijdens de adolescentie, een periode van identiteitsontwikkeling en groeiende zelfstandigheid, een grote impact hebben op het welzijn, de relaties en de identiteitsvorming van jongeren.

Een tot nu toe onbekend dopaminecircuit tussen de darmen en het brein blijkt smaakvoorkeuren mee te vormen. Speelt dit mechanisme ook een rol bij obesitas?

Wat als jij je lief niet uit vrije wil gekozen hebt? Of je ontbijt, je job, zelfs je mening? We voelen ons vrije beslissers, maar wat als die keuzes al grotendeels vastliggen door wie we zijn en wat we hebben meegemaakt? Filosoof Farah Focquaert (UGent) zet ons aan het denken over vrije wil en over hoe vrij onze keuzes echt zijn.

Dit is een artikel van: Universiteit van Vlaanderen

Een gezonde relatie met technologie ontstaat niet van de ene op de andere dag

We worden allemaal ouder. Maar wat als je ouder wordt in gevangenschap? Om dat te onderzoeken gaf ik zeven mannen in de gevangenis een wegwerpcamera. Wat ze op de gevoelige plaat legden, bleek allesbehalve een zwart-witverhaal.

Bijna iedereen doet het wel eens: praten met een chatbot over hoe je je voelt. Als je eenzaam bent, als je stress hebt, als je piekert over de toekomst. En dat helpt, vinden vele gebruikers. Maar schuilt er ook geen risico in als je in een chatbot een soort psycholoog ziet? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan Tom Van Daele (Thomas More Hogeschool).

Een stukje chocolade bij de koffie, pralines als cadeau of troost zoeken in een chocoladereep: chocolade is voor velen meer dan zomaar iets lekkers. Maar waarom zijn we er zo dol op?

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven