AI: dokter, therapeut, datadetective

AI: dokter, therapeut, datadetective

Delen:

Elke dag, elke minuut, elke seconde geven we met z’n allen gigantisch veel data prijs. Dat kan grote voordelen hebben. Maar het roept ook vragen op.

In de gezondheidszorg biedt AI bijvoorbeeld hoop. Het kan artsen helpen sneller ziektes op te sporen of behandelingen persoonlijker te maken. Sommige psychologen gebruiken zelfs algoritmes om signalen van depressie te herkennen, zodat er op tijd hulp komt. Therapeutische chatbots bieden 24/7, en vaak gratis, een luisterend oor. En in het onderwijs maakt AI gepersonaliseerd leren en realtime feedback een stuk makkelijker.

Dat alles steunt op een enorme hoeveelheid persoonlijke gegevens, die AI voeden. Maar: wie beheert die data? Wie controleert de algoritmen? Hoe voorkomen we dat persoonlijke gezondheidsgegevens verworden tot handelswaar? Wat als je hartslagdata ineens opduiken bij je zorgverzekeraar of als je baas weet hoe vaak je psychologische hulp inroept?

Bias is een ander cruciaal vraagstuk. AI-systemen leren uit bestaande datasets, en die zijn niet neutraal. Een algoritme om huidkanker te herkennen dat voornamelijk gevoed is met data van witte mensen, zal de tumor van een zwarte vrouw wellicht missen. Ook historische vooroordelen – over gender, afkomst of thuistaal – kunnen zomaar in de resultaten sluipen. Het gevolg? Verkeerde diagnoses, minder kansen in het onderwijs of discriminatie bij sollicitaties. En zo kan technologie ongelijkheden zelfs versterken.

Globale regelgeving om mistoestanden te voorkomen, is hard nodig, maar hinkt altijd achterop. AI biedt ongelooflijk veel kansen, maar we moeten onthouden dat het niks begrijpt. Of zoals AI-hoogleraar Pim Haselager het in de Psyche&Brein Special verwoordt: ‘AI voelt evenveel als jouw ijskast’. Geen enkele machine kan menselijke empathie, nuance en wijsheid vervangen, hoe slim het algoritme ook is. Wij hebben de verantwoordelijkheid om ervoor te zorgen dat het onze bondgenoot wordt, niet onze vervanger, laat staan onze vijand.

In de Psyche&Brein Special - Gezonder met Hightech verkennen we de beloftes en de valkuilen van AI en andere technologie voor ons eigen leven. En stellen we ook de lastige vragen. Want hoe slim een machine ook is, het denken moeten we zelf blijven doen.

PS: Voor dit editoriaal experimenteerden we met ChatGPT en Claude. Had je gemerkt dat we deze tekst niet helemaal zelf schreven? Ja, we vielen zelf ook achterover van het resultaat …

Delen:

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven