Apen en muizen om het coronavirus te bestrijden

  • 12 maart 2020
  • Ewen Callaway van Nature News
Apen en muizen om het coronavirus te bestrijden

Delen:

Terwijl het coronavirus blijft woekeren, doen onderzoekers proeven op dieren om COVID-19 beter te begrijpen. Ze testen op apen, muizen en zelfs fretten om belangrijke vragen over de ziekte te beantwoorden en om de ontwikkeling van potentiële medicijnen en vaccins voor klinische proeven te versnellen.

Teams in China hebben de eerste bevindingen gerapporteerd van onderzoeken waarin ze apen en muizen infecteerden die gevoelig waren voor infectie door het coronavirus SARS-CoV-2. Een team van het Australian Animal Health Laboratory in Geelong bestudeert de infectie bij fretten, voordat mogelijke vaccins worden getest. Fretten zijn een veel gebruikt model voor luchtwegeninfecties omdat hun longen fysiologisch lijken op die van mensen.

Maar geen enkel diermodel is perfect. 'We hebben meer dan één diermodel nodig voor het onderzoek', zegt David O'Connor, viroloog aan de Universiteit van Wisconsin-Madison.

Milde ziekte

O'Connor en collega-viroloog Thomas Friedrich van de Universiteit van Wisconsin maken deel uit van een netwerk van ongeveer zestig wetenschappers die details delen over hun studies over de infectie bij primaten en andere dieren. De experimenten op niet-menselijke primaten die besmet waren met COVID-19, zoals gerapporteerd in een voordruk op 27 februari, trokken hun belangstelling.

Uit dat onderzoek, geleid door viroloog Chao Shan van de Chinese Academy of Sciences Wuhan Institute of Virology, bleek dat resusapen die besmet waren met het coronavirus een vrij milde ziekte hadden. Ze ontwikkelden geen koorts, maar röntgenfoto's van hun longen vertoonden tekenen van een longontsteking vergelijkbaar met die van mensen met COVID-19. De onderzoekers volgden twee dieren gedurende drie weken op: die apen verloren wel gewicht, maar hadden geen andere ernstige symptomen.

'Het feit dat de apen symptomen leken te ontwikkelen die lijken op die van mensen met milde vormen van COVID-19 is een belangrijk aandachtspunt', zegt O'Connor. 'Maar om modellen te vinden voor ernstige infecties, zullen onderzoekers verschillende soorten dieren moeten gebruiken en variëren met experimentele factoren, zoals de manier waarop het virus wordt toegediend', voegt hij eraan toe.

Veel onderzoekers wenden zich tot laboratoriummuizen om medicijnen en vaccins te testen en om de aard van de infectie te onderzoeken. Maar gewone muizen lijken resistent te zijn tegen infectie door SARS-CoV-2. Daarom hopen onderzoekers muizen te gebruiken die zijn gekweekt om een ​​menselijke versie van het eiwit ACE2 te produceren, dat het virus gebruikt om cellen binnen te dringen.

Eén lab is al begonnen de muizen te infecteren met het coronavirus. Een team van onderzoekers in China ontdekte dat de muizen, net als resusapen, slechts een milde ziekte leken te ontwikkelen, met gewichtsverlies en tekenen van een longontsteking.

Qin Chuan, een viroloog aan Peking Union Medical College die de studie mee leidde, zegt dat dit team ook verschillende geneesmiddelen heeft geïdentificeerd die de replicatie van het virus vertraagden en het gewichtsverlies van de dieren beperkten. Die studie is nog niet gepubliceerd.

'Dieren die lichte infecties ontwikkelen, kunnen nuttig zijn voor het testen van medicijnen en vaccins', zegt Stanley Perlman, viroloog aan de Universiteit van Iowa City. Zijn laboratorium heeft een ​​ACE2-muizenstam ontwikkeld. Hij overweegt andere muismodellen te ontwikkelen om verschillende gevallen beter na te bootsen. 'Modellen zijn niet perfect, maar we doen wat we kunnen', zegt Perlman.

Bron: Nature News

Delen:

Dit is een artikel van:

Nature News

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven