EOS wetenschap
Gezondheid

Auto-immuunziekten vergroten het risico op hart- en vaatziekten

Auto-immuunziekten vergroten het risico op hart- en vaatziekten

Delen:

Uit een bevolkingsonderzoek onder leiding van de KU Leuven blijkt dat zes procent van de cardiovasculaire voorvallen optreedt bij patiënten met een auto-immuunziekte, zoals reumatoïde artritis, diabetes type 1 en lupus erythematosus.

In het verleden heeft kleinschalig onderzoek al aangetoond dat er een link
bestaat tussen sommige auto-immuunziekten en het risico op hart- en
vaatziekten. Vanwege de beperkte opzet van die onderzoeken waren wetenschappers terughoudend om conclusies te trekken over de nood aan preventieve maatregelen.

De resultaten uit dit nieuwe onderzoek brengen daar mogelijk verandering in. De wetenschappers gebruikten een dataset van 22 miljoen anonieme patiëntendossiers uit het Verenigd Koninkrijk. Eerst filterden ze de data op patiënten bij wie recent een van negentien verschillende auto-immuunziekte werd vastgesteld. In een volgende stap bestudeerden ze het voorkomen van twaalf verschillende vasculaire aandoeningen. Die data vergeleken ze met de gegevens van mensen zonder auto-immuunziekten.

Preventie

Het risico op cardiovasculaire aandoeningen is voor mensen met een auto-immuunziekte gemiddeld 1,56 hoger dan voor mensen zonder auto-immuunziekte. Dat is vergelijkbaar met het bijkomende risico veroorzaakt door diabetes type 2, een andere ziekte die het risico op hart- en vaatziekten verhoogt. Afhankelijk van het aantal en het soort auto-immuunziekten, kan het risico zelfs 3,6 keer hoger zijn.

Het bijkomende risico treft vooral jonge mensen. Dat wijst erop dat auto-immuunziekten een grote rol spelen in het veroorzaken van vroegtijdige hart- en vaatziekten, met meer handicaps en een onevenredig groot verlies aan levensjaren tot gevolg.

In welvarende landen lijdt ongeveer tien procent van de bevolking aan een of meerdere auto-immuunziekten. Voor hen is het belangrijk om, net zoals voor diabetespatiënten, preventieve maatregelen te  nemen. ‘Waar we voor diabetespatiënten specifieke maatregelen hanteren om hun risico op de ontwikkeling van hart- en vaatziekten te verlagen, zowel preventief als in de opvolging, is dat bij patiënten met auto-immuunziekten niet het geval,’ stelt Nathalie Conrad, hoofdonderzoeker aan de KU Leuven.

Bron: KU Leuven, België

Delen:

Gezondheid

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

Meer over Gezondheid

Schrijf je in op onze nieuwsbrief

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven