Autobanden grootste bron van plastic deeltjes in de lucht

Autobanden grootste bron van plastic deeltjes in de lucht

Delen:

In de Duitse stad Leipzig werden twee weken lang metingen verricht, met als doel inzicht te krijgen in de hoeveelheid micro- en nanoplastics die in de lucht rondzweeft, en de samenstelling ervan. Een analyse van de resultaten liet zien dat plastic deeltjes vier procent van alle deeltjes uitmaakt, naast bijvoorbeeld stof of roet. Van al dat plastic bleek 65 procent afkomstig van slijtage aan autobanden.

Vier procent lijkt weinig, zo zegt ook Ankush Kaushik, doctoraalstudent verbonden aan TROPOS, het Leibniz Institute for Tropospheric Research. 'Recent bleek dat eerdere metingen de hoeveelheid plastic in de lucht overschat hebben. Het gaat inderdaad maar om een relatief beperkt deel van alle deeltjes in de atmosfeer. Maar wat uitmaakt is de impact van de specifieke deeltjes op de gezondheid.'

Het ontbreekt aan ecotoxiologische studies, waarbij de impact van elk type polymeer op menselijke cellen apart bekeken wordt

'Micro- en nanoplastics zijn brede begrippen, en omvatten een bijzonder brede waaier aan types plastic. In ons onderzoek hebben we de bekende polymeren, plastic moleculen dus, opgedeeld in vijf categorieën naargelang hun potentiële schadelijkheid. De grootste groep, de deeltjes afkomstig van autobanden, vallen allemaal in de meest schadelijke categorie.'

Onduidelijk gezondheidsrisico

Dat slijtage aan autobanden voor zo'n groot deel verantwoordelijk is voor plastic luchtvervuiling kwam niet echt als een verrassing. De metingen vonden plaats in het centrum van de stad, een plek met veel autoverkeer. Maar eigenlijk maakt dat niet uit, aldus Kaushik. 'Deze partikels zijn erg mobiel en hebben de potentie om lange afstanden af te leggen. Eerder onderzoek liet al vergelijkbare concentraties micro- en nanoplastics afkomstig van banden in de lucht zien. Niet enkel in een stedelijke omgeving, maar ook op afgelegen plekken en zelfs op zee.'

Kaushik en zijn collega's maakten ook een inschatting van de mogelijke gevolgen van de aanwezige micro- en nanoplastics op de gezondheid. 'Inwoners van een stad als Leipzig worden per dag ongeveer aan 2,1 microgram plastic blootgesteld via de lucht. Ons model, dat steunt op data afkomstig van andere steden in Europa, laat zien dat met die blootstelling het risico op overlijden door hart- en vaatziekten met negen procent toeneemt, en longkanker met dertien procent.'

De reële gevolgen van de verschillende types plastic deeltjes op onze gezondheid is echter moeilijk in te schatten, zo nuanceert Kaushik. 'Het ontbreekt aan ecotoxiologische studies, waarbij de impact van elk type polymeer op menselijke cellen apart bekeken wordt. Pas met dergelijke data in handen, kunnen we echt iets zeggen over de gezondheidsrisico's van atmosferisch plastic.'

Delen:

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven