Bepaalt de maan de menstruatiecyclus?

  • 24 juli 2023
  • Patrick Mullie van Gezondheid en Wetenschap
Bepaalt de maan de menstruatiecyclus?

Delen:

Waar komt dit nieuws vandaan?

Internationale onderzoekers gingen het verband na¹ tussen het tijdstip van de menstruatie en de verschillende standen van de maan. De duur van de menstruatiecyclus benadert de verschillende maanfases, die ongeveer 29,5 dagen duren. Gedurende vijftien jaar noteerden 22 vrouwen het tijdstip van hun menstruaties. Die gegevens werden vergeleken met de maanstanden tijdens dezelfde periode.

De onderzoekers stelden vast dat er veel variaties waren in menstruatiecyclus tussen vrouwen, maar dat de cyclus bij een aantal vrouwen synchroon verliep met de cyclus van de maan. De menstruatiecyclus begon dan meestal één tot twee dagen voor volle maan. Dat betekent dat de vruchtbaarste fase van de vrouw rond de vorming van de nieuwe maan moet geweest zijn. Het is dan ’s nachts erg donker, en dus het moment om je voort te planten. Daardoor loop je minder risico op ontmoetingen met grote roofdieren, zo klinkt de redenering.

Deze theorie, dat de maan de vrouwelijke vruchtbaarheid regelt, is niet nieuw. Volgens sommige wetenschappers kan het geen toeval zijn dat beide cycli ongeveer even lang duren, en spelen zwaartekracht en licht een rol. De internationale onderzoekers beweren dat het effect vroeger veel belangrijker moet geweest zijn, toen de maan ’s nachts de enige lichtbron was.

Hoe moet je dit nieuws interpreteren?

  • Deze studie is een cohortstudie, een type waarnemend onderzoek dat verbanden kan vaststellen, maar geen oorzaak-gevolgverbanden kan aantonen.

    • Een menstruatiecyclus en de cyclus waarbij de maan alle standen doorloopt, duren ongeveer even lang, maar daar stopt elk verband. Er zijn geen bewijzen dat de maan de menstruatiecyclus kan beïnvloeden.

    • Nog minder waarschijnlijk is dat de menstruatiecyclus op aarde de standen van de maan zou kunnen beïnvloeden …

  • Andere onderzoekers verwerpen de maantheorie volledig, omdat het verband tussen de maan en de menstruatiecyclus totaal afwezig is bij bevolkingsgroepen die ver van kunstmatig licht en vervuiling leven.

  • Deze internationale studie werd uitgevoerd bij slechts 22 vrouwen.

    • Die vrouwen werden weliswaar gedurende een lange periode opgevolgd, maar dat verandert niets aan de sterkte van de studie.

    • Ze waren slechts met 22, en als een aantal menstruatiecycli in de groep toevallig gelijk liepen met de standen van de maan, dan weegt dat statistisch door.

    • Het feit dat beide periodes even lang duren, zou puur op toeval berusten.

Conclusie

Het lijkt weinig waarschijnlijk dat de standen van de maan de menstruatiecyclus van een vrouw kunnen beïnvloeden. Beide periodes duren ongeveer even lang, maar dat zou op toeval berusten. De studie waarop deze stelling is gebaseerd, werd uitgevoerd bij slechts 22 vrouwen. Dat is een zeer klein aantal om conclusies te trekken voor miljarden vrouwen op de wereld.

Noten

  1. Helfrich-Förster C, Monecke S, Spiousas I, et al. Women temporarily synchronize their menstrual cycles with the luminance and gravimetric cycles of the Moon. Sci. Adv. 2021; 7 : eabe1358

Delen:

Dit is een artikel van:

Gezondheid en Wetenschap

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven