Beschermen rauwe groenten beter dan gekookte tegen hart- en vaatziekten?

  • 10 oktober 2022
  • Patrick Mullie van Gezondheid en Wetenschap
Het is onzeker of rauwe groenten nu echt beschermen tegen hart- en vaatziekten.

Delen:

Rauwe groenten zouden, in tegenstelling tot gekookte groenten, beschermen tegen hart- en vaatziekten. Dat verband stellen onderzoekers vast in een studie. Ze geven toe dat verstorende variabelen een rol kunnen spelen in het verband, waardoor het resultaat onzeker is. Dat maakt de boodschap vooral verwarrend. De enige zekerheid die we hebben is dat gezonde eet- en leefgewoonten beschermen, en daar zitten groenten bij, zowel rauw als gekookt.

Waar komt dit nieuws vandaan?

Onderzoekers uit Engeland en Hongkong 1.¹ vroegen zich af of groenten je kans op hart- en vaatziekten kunnen verminderen. Groenten zijn rijk aan vitamines en mineralen, die onder andere zouden beschermen tegen de schadelijke gevolgen van LDL-cholesterol (‘slechte cholesterol’) op de bloedwand. De onderzoekers gebruikten de gegevens van bijna 400.000 personen van gemiddeld 56 jaar oud, onder wie 55% vrouwen.

Tijdens de opvolging van 12 jaar waren er 18.052 gevallen van hart- en vaatziekten, en 4.406 sterfgevallen door hart- en vaatziekten.

De deelnemers aten gemiddeld 2,3 eetlepels rauwe groenten en 2,8 eetlepels gekookte groenten per dag.

Met rauwe groenten daalde het risico op hart- en vaatziekten met 11%, en de sterfte met 15%.

Gekookte groenten hadden echter geen invloed op hart- en vaatziekten, noch op de sterfte.

De onderzoekers besluiten dat rauwe groenten kunnen beschermen tegen hart- en vaatziekten, in tegenstelling tot gekookte groenten. Ze stellen ook dat het verband (gedeeltelijk) kan verklaard worden door ‘residual confounding’ of ‘verstorende variabelen’.

Hoe moet je dit nieuws interpreteren?

De onderzoekers geven toe dat verstorende variabelen een grote rol spelen, maar formuleren toch aanbevelingen. Dat is uitzonderlijk.

Maar wat zijn verstorende variabelen? Een voorbeeld uit deze studie: in de groep die weinig groenten eet, beweegt 32% intensief. In de groep die veel groenten eet, is dat 51%. Mensen die veel bewegen, eten meestal gezonder (dus ook veel groenten) en hebben minder hartziekten. Daar moet je als onderzoeker dus rekening mee houden. Via statistische technieken kan je nagaan wat het verband is tussen groenten en hartziekten, terwijl je het effect van lichaamsbeweging uitsluit. Allemaal goed en wel, maar je kan in je model alleen maar cijfers verwerken die je gemeten hebt.

In deze studie weten we niets over het type en de duur van de lichaamsactiviteit, zittend gedrag, of mensen die verklaren dat ze veel bewegen, terwijl dat misschien niet zo is. Al deze factoren kunnen het verband tussen groenten en hartziekten beïnvloeden. Dat noemen we verstorende variabelen.

Wanneer de onderzoekers keken naar het verband tussen rauwe groenten en hartziekten, zonder rekening te houden met verstorende variabelen, dan stelden ze een daling van 21% vast. Wanneer ze wel rekening hielden met verstorende variabelen, dan bedroeg de daling slechts 11%.

De vraag in een waarnemend onderzoek, zoals deze studie, is: komt die daling van 11% van hartziekten door groenten te eten, of door gedrag dat samengaat met veel groenten eten, en dat niet gemeten werd?

Los van de kans op hart- en vaatziekten, zijn alle groenten gezond. Je kan ze het best variëren.

Conclusie

Rauwe groenten zouden, in tegenstelling tot gekookte groenten, beschermen tegen hart- en vaatziekten. Dat verband stellen onderzoekers vast in een studie. Ze geven toe dat verstorende variabelen een rol kunnen spelen in het verband, waardoor het resultaat onzeker is. Dat maakt de boodschap vooral verwarrend. De enige zekerheid die we hebben is dat gezonde eet- en leefgewoonten beschermen, en daar zitten groenten bij, zowel rauw als gekookt.

Noten

  1. Feng Q, Kim JH, Omiyale W, et al. Raw and Cooked Vegetable Consumption and Risk of Cardiovascular Disease: A Study of 400,000 Adults in UK Biobank. Front Nutr. 2022 Feb 21;9:831470.

Delen:

Dit is een artikel van:

Gezondheid en Wetenschap

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven