Bevatten parfums kankerverwekkende stoffen?

Bevatten parfums kankerverwekkende stoffen?

Delen:

Onderzoekers uit België, Nederland en Denemarken gingen na¹ welke chemische stoffen aanwezig zijn in parfums. Om dit te bepalen kochten de wetenschappers 20 bekende parfums aan, en maakten een lijst van alle aanwezige stoffen in deze parfums. In totaal vonden ze 26 chemische stoffen die schadelijk kunnen zijn voor de gebruiker, voor de omgeving en/of allergieën kunnen veroorzaken. Een aantal van die stoffen zouden de hormoonbalans in het lichaam kunnen verstoren: de zogenaamde hormoonverstoorders. Dit kan belangrijk zijn, want in ongeveer 80% van alle borstkankers speelt het vrouwelijk hormoon oestrogeen een rol. Een langdurige blootstelling aan hormoonverstoorders kan het oestrogeengehalte in het lichaam wijzigen, en zo het risico op borstkanker verhogen.

De onderzoekers besluiten dat, zonder degelijke reglementering op Europees niveau, kwetsbare groepen zoals kinderen, zwangere en borstvoedende vrouwen gevaar lopen op ‘ernstige aandoeningen zoals kanker’ wanneer ze aan hormoonverstoorders worden blootgesteld. Informatiecampagnes voor kwetsbare groepen en gezondheidswerkers kunnen helpen om de blootstelling aan dergelijke schadelijke stoffen te verminderen.

De onderzoekers melden dat verzorgingsproducten met het EU Ecolabel geen hormoonverstoorders meer bevatten. Sinds oktober 2021 zijn die immers niet meer toegelaten in deze producten.

Hoe moet je dit nieuws interpreteren?

Het onderzoek over parfums werd gepubliceerd in een rapport. Dat betekent dat er geen nazicht was door onafhankelijke experten. Ook hebben we geen informatie over de methode, noch over de gevonden dosissen aan schadelijke stoffen.

De onderzoeksgroep bestond uit een Deense consumentenorganisatie, de Belgische organisatie Kom op tegen Kanker en het Nederlandse Tegengif.nl. Deze laatste organisatie strijdt voor een niet-toxisch leefmilieu zonder schadelijke stoffen. Degelijk wetenschappelijk onderzoek naar hormoonverstoorders in ons leefmilieu is uiteraard zeer belangrijk: nauwkeurige meetapparaten en een voortschrijdend wetenschappelijk inzicht zullen zeker een rol spelen in de preventie van bepaalde kankers. Toch is het fout om op basis van een eenvoudig rapport aanbevelingen te formuleren over het gebruik van parfums. Dat creëert onnodige angst.

De studie met de parfums stelt inderdaad chemische stoffen vast die de hormoonbalans kunnen verstoren. Maar nergens wordt het gebruik aan parfums gelinkt aan het voorkomen van kanker. Bovendien weten we niet hoeveel parfum dan wel schadelijk kan zijn. De literatuurlijst in het rapport bestaat uit studies die uitgevoerd werden in laboratoria en uit studies die mogelijke werkingsmechanismen bespreken, maar niet uit epidemiologische studies die een verband zouden vinden tussen parfums en kanker. Krachtige meetapparaten kunnen in zowat alles met een bedenkelijke reputatie (bijvoorbeeld cosmetica, kledij, verpakkingen, enz.) chemische stoffen terugvinden. Maar naast die stoffen zelf spelen de hoeveelheid en de duur van de blootstelling ook een rol. Dergelijke aanbevelingen zonder degelijke wetenschappelijke achtergrond kunnen de geloofwaardigheid van de betrokken instellingen ondermijnen.

Conclusie

Parfums bevatten ongetwijfeld chemische stoffen met een mogelijk schadelijke impact op de gezondheid. Maar het is helemaal niet duidelijk in welke concentratie deze stoffen schade berokkenen, laat staan dat er een verband kan gelegd worden tussen gebruik van parfum en kanker. Er is geen enkele studie die aantoont dat bepaalde hormoongevoelige kankers meer voorkomen bij parfumgebruikers. Dergelijke berichtgeving creëert onnodige angstgevoelens.

Delen:

Dit is een artikel van:

Gezondheid en Wetenschap

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven