Is bewegen belangrijker dan wegen?

Is bewegen belangrijker dan wegen?

Delen:

Waar komt deze bewering vandaan?

Tot nu toe krijgt vermageren alle aandacht als beste behandeling van obesitas. Amerikaanse onderzoekers vroegen zich af of dat wel de beste aanpak is om het risico op vroegtijdige sterfte te verlagen. Om hun onderzoeksvraag te beantwoorden, voerden ze een uitgebreide literatuurstudie uit, met verrassende resultaten¹.

  • De wetenschappers stelden vast dat lichaamsbeweging alleen zelden tot een blijvend verlies aan lichaamsgewicht leidt. Je moet inderdaad al veel bewegen om een kilogram lichaamsvet of 7.000 calorieën te verbranden.

  • Een tweede vaststelling was dat vermageringstherapieën het risico op vroegtijdige sterfte maar beperkt verlagen, in tegenstelling tot wat je zou kunnen denken.

    • Een belangrijke oorzaak is het jojo-effect, namelijk dat je weer aankomt in gewicht nadat je bent vermagerd.

    • Het jojo-effect was trouwens gelinkt aan een sterke stijging van meer dan 40% van het risico op vroegtijdige sterfte.

  • Beweging zorgde voor de grootste daling van het risico op vroegtijdige sterfte. Daarbij nam de kans af met 15 tot 50% naargelang de studie.

De onderzoekers besluiten dat gewichtsverlies niet de beste strategie is om het risico op vroegtijdige sterfte bij obesitas te beperken, maar wel stabilisatie van het lichaamsgewicht in combinatie met bewegingsprogramma’s.

Hoe moet je dit nieuws interpreteren?

De onderzoekers vertrokken van het basisidee dat, hoewel meer dan 40% van de Amerikanen probeert te vermageren, het voorkomen van obesitas maar blijft toenemen.

Een tweede punt is dat de klassieke behandeling van obesitas, door voeding en eetpatronen aan te passen, faalt: het bekomen gewichtsverlies blijft niet behouden op lange termijn. Het bekende jojo-effect is het gevolg.

Preventie van obesitas

Deze twee feiten leggen nogmaals de nadruk op het belang van preventie van obesitas, namelijk vermijden dat de toekomstige generatie in dezelfde val tuimelt.

  • Dergelijke preventie mag zich niet beperken tot brochures, mobiele applicaties en lessen.

  • Ook structurele maatregelen zijn nodig, zoals meer sport op school en duurdere ongezonde voedingsmiddelen.

  • De opbrengst van zo’n belasting moet uiteraard naar preventie van obesitas gaan.

Behandeling van obesitas

Om vroegtijdige sterfte te voorkomen lijkt stabilisatie van het lichaamsgewicht en lichaamsbeweging betere resultaten op te leveren. Dit betekent dat het, maatschappelijk gezien, beter is om de schaarse financiële middelen te voorzien voor beweging dan voor aangepaste voeding (bijv. vermageringsdiëten). De aanpak van obesitas zou inderdaad moeten verschuiven van wegen naar bewegen.

Conclusie

Amerikaanse onderzoekers gingen na of vermageren wel de beste behandeling is van obesitas. Na een literatuurstudie komen ze tot de vaststelling dat niet vermageren het risico op vroegtijdige sterfte vermindert, maar beweging. Een oorzaak is dat het verloren lichaamsgewicht na een vermageringstherapie dikwijls maar tijdelijk is (jojo-effect). De focus van een obesitasaanpak zou inderdaad moeten gaan van wegen naar bewegen, en naar preventie.

Delen:

Dit is een artikel van:

Gezondheid en Wetenschap

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven