‘Binnen de vijf jaar zullen artsen hun diagnose deels baseren op je darmflora’

  • 1 december 2022
‘Binnen de vijf jaar zullen artsen hun diagnose deels baseren op je darmflora’

Delen:

Marjan De Mey vertelde hoe ingenieurs en biotechnologen steeds nieuwe manieren vinden om bacteriën en schimmels in te zetten als producenten van nuttige stoffen en verwerkers van afval. In de toekomst wordt het nog indrukwekkender. Micro-organismen kunnen bijvoorbeeld de basis vormen voor levende materialen. Stel je voor dat je schoenen blijven groeien terwijl je ze draagt. Het klinkt gek, maar met leer op basis van mycelium (schimmeldraden) kan het. De schoenzolen zouden zich dan kunnen vormen naar je voet. Mycelium kan ook dienen als isolatiemateriaal dat een gat in de isolatie van een woning voelt en het vervolgens dichtgroeit.

Microbioloog Jeroen Raes kreeg na de lezing de meeste vragen. Onze darmflora en de impact ervan op onze gezondheid blijft nu eenmaal één van de populairste thema’s in de wetenschap. Raes vertelde de aanwezigen dat wij in feite een wandelende kolonie bacteriën zijn. ‘Er leven zo’n honderd biljoen bacteriën op en in ons lichaam – dat is een getal met veertien nullen. Tegenover elke menselijke cel in ons lijf hebben we ongeveer 1,2 cellen van bacteriële oorsprong. We zijn dus half mens en half bacterie.’

‘Die bacteriën op en in ons lijf verteren ons voedsel, en tegelijk produceren ze een hele reeks chemische stoffen. Die stoffen kunnen we zelf niet aanmaken, maar zijn wel belangrijk voor de werking van onze darmen en ons immuunsysteem. Het gaat dan over bepaalde vitamines, en een hele hoop stoffen waarvan we nog niet weten waarvoor ze precies dienen.’

‘We mogen ook niet onderschatten hoe belangrijk bacteriën zijn als verdedigingsmechanisme. Ze willen hun plekje in ons lichaam niet delen met indringers. Zo verhinderen ze dat kwaadaardige ziekmakers zich nestelen in ons lichaam. Ze vormen een barrière die op dagelijkse basis honderden of zelfs duizenden infecties tegenhoudt.’

Onderzoekers zoals Jeroen Raes brengen ziektes steeds vaker in verband met een verstoord evenwicht in de darmflora. Patiënten met uiteenlopende aandoeningen, van obesitas over de ziekte van Crohn tot depressie, hebben vaak een sterk verarmde bacteriegemeenschap in hun lichaam.

Het is nog niet altijd duidelijk wat de oorzaak is en wat het gevolg, maar toch kan die bacteriesamenstelling de basis vormen voor diagnoses en behandelingen. ‘We ontdekken steeds meer diagnostische signalen voor ziektes als diabetes type 2 en dikkedarmkanker. En we leren veel over de natuurlijke variatie van de darmflora – tussen individuen onderling, tussen populaties en in de tijd. We kunnen met een grotere betrouwbaarheid op zoek gaan naar zulke merkers. We zijn er nog niet helemaal, maar ik denk dat we binnen de vijf jaar de eerste darmfloragebaseerde diagnostische kits op de markt zullen zien.’

(Lees verder onder de advertentie)

Kennis over de persoonlijke darmflora kan ook op een andere manier bijdragen aan behandelingen. ‘Zo kunnen we op basis van bepaalde darmflora-samenstellingen voorspellen of een kankertherapie kan aanslaan of niet.’

Waarom sommige mensen een sterk verarmde darmflora hebben, is nog niet helemaal duidelijk. ‘Als we de darmflora opvolgen in de tijd, zien we dat de samenstelling ervan over langere tijd gelijk blijft. Het lijkt dus alsof je geboren wordt met een bepaald type darmflora. Het is dus mogelijk dat je helaas de verkeerde kaart hebt getrokken. Maar je darmflora kan ook verstoord zijn, bijvoorbeeld na een antibioticakuur of een ontsteking.’

‘We kunnen de darmflora dan terug naar de gezonde richting duwen. ‘Bij sommige ziektes is het bijvoorbeeld onomstotelijk bewezen dat een fecale transfer werkt. Het gaat om darminfecties zoals met de bacterie Clostridium difficile, die leiden tot een hardnekkige vorm van dikkedarmontsteking en fataal kunnen aflopen. Maar na een darmfloratransplantatie lopen patiënten in bijna 99 procent van de gevallen binnen de twee weken fluitend het ziekenhuis uit.’

Een fecale transplantatie is dus een mogelijkheid met goede resultaten, maar het is ook een extreme ingreep. ‘Een eenvoudiger alternatief voor een fecale transfer is een darmflorapil, een capsule vol darmbacteriën van een gezonde donor. Er bestaan al pillen met een volledige, gevriesdroogde darmflora in poedervorm. Ze zijn een stuk handiger dan een fecale transfer en onderzoekers boekten er al goede resultaten mee. Ik ben er zeker van dat we daarin nog veel vooruitgang zullen boeken.’

Herbeluister de publieksvragen na de lezingen:

Delen:

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven