Blauwlichtfilters in brillen hebben weinig zin

.

Delen:

De afgelopen jaren staat het nut van brillenglazen die blauw licht filteren meer en meer ter discussie. Er bestaan verschillende marketingclaims over hun mogelijke voordelen. Naar verluidt vormen ze een buffer tegen de belasting van de ogen door het gebruik van digitale apparaten, zorgen ze voor een betere slaapkwaliteit, en beschermen ze het netvlies tegen schade door licht.

Een internationaal team onder leiding van prof. Laura Downie van de Universiteit van Melbourne analyseerde voor een kwalitatief hoogstaande Cochrane-review de conclusies van zeventien goed uitgevoerde gerandomiseerde gecontroleerde onderzoeken uit zes landen over het effect van deze brillen.

De onderzoekers stelden vast dat er in de studies geen overtuigend bewijs te vinden was voor de vermeende voordelen van brillenglazen met zo’n blauwlichtfilter in vergelijking met brillenglazen zonder.

Ook de mogelijke mechanismen achter de vermeende voordelen van de lenzen zijn volgens de onderzoekers onduidelijk. Een basis voor de beweringen is dat moderne digitale apparaten zoals computers en smartphones meer blauw licht uitstralen dan traditionele verlichtingsbronnen, en dat ze langer en dichter bij bedtijd worden gebruikt. ‘Maar de hoeveelheid blauw licht die onze ogen ontvangen van kunstmatige bronnen is ongeveer een duizendste van wat we ontvangen van natuurlijk daglicht’, vertellen de onderzoekers. ‘Bovendien filteren dergelijke brillenglazen meestal niet meer dan tien tot vijfentwintig procent van het blauwe licht uit. Als de lenzen meer blauw licht filteren, krijgen ze een duidelijke amberkleurige tint, wat een aanzienlijk effect heeft op de kleurwaarneming van de brillendragers.’

De hoeveelheid blauw licht die onze ogen ontvangen van kunstmatige bronnen is ongeveer een duizendste van wat we ontvangen van natuurlijk daglicht

Over mogelijke effecten op langere termijn kunnen de onderzoekers zich niet uitspreken, omdat geen enkele van de goed uitgevoerde studies hun proefpersonen langer dan vijf weken opvolgde. Daarvoor zijn grote hoogwaardige klinische studies nodig met een langere follow-up in meer diverse populaties.

Gelukkig vonden de onderzoekers geen consistente meldingen van nadelige bijwerkingen van het gebruik van brillenglazen met blauwlichtfiltering. Eventuele effecten – zoals ongemak bij het dragen van de bril, hoofdpijn en een slechter humeur – waren meestal mild, zeldzaam en tijdelijk. Bovendien hielden ze waarschijnlijk verband met het dragen van een bril in het algemeen, aangezien soortgelijke effecten ook werden gemeld bij brillenglazen zonder blauwlichtfilter.

Delen:

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven