Chemotherapie bij borstkanker vaak overbodig

Chemotherapie bij borstkanker vaak overbodig

Delen:

Nadat de tumor is verwijderd, ondergaan heel wat vrouwen met borstkanker chemotherapie. Dat moet verdere uitzaaiingen voorkomen. Die behandeling is niet altijd nodig, blijkt uit een grootschalig Europees onderzoek geleid door professor oncologie Martine Piccart (Vrije Universiteit Brussel).

Aan de studie namen 6.693 achttien- tot zeventigjarige vrouwen uit 112 ziekenhuizen in negen landen deel. Bij elk van de vrouwen was in een vroeg stadium borstkanker gediagnosticeerd. De kankercellen waren nog niet ruim verspreid – artsen hadden geen sporen van uitzaaiingen vastgesteld. Bij alle patiënten namen de onderzoekers een stukje kankerweefsel weg. Vervolgens brachten ze zeventig tumorgenen in kaart. Analyse van die genen en verder klinisch onderzoek moesten uitwijzen hoe hoog het risico op uitzaaiingen was.

Deelnemers met zowel een hoog genomisch als klinisch risico op uitzaaiingen kregen na het verwijderen van de tumor chemotherapie. Deelnemers met een laag genomisch en klinisch risico kregen enkel hormonale therapie. Bij ruim tweeduizend deelnemers was het ene risico hoog en het andere laag. Deze vrouwen werden willekeurig opgedeeld in twee groepen, waarbij de ene groep wel en de andere geen chemotherapie onderging. Alle individuen werden vervolgens zeven à acht jaar opgevolgd.

Hormonaal effect

Uit de resultaten bleek dat de overlevingskansen van vrouwen ouder dan vijftig met een laag genomisch risico even goed waren zonder als met chemotherapie. De vrouwen met een laag genomisch risico die wel een voordeel ondervonden van chemotherapie waren allen jonger dan vijftig. Een mogelijke verklaring kan zijn dat chemotherapie bij jongere vrouwen de functie van de eierstokken onderdrukt. Dat heeft een indirect hormonaal effect.

Volgens de onderzoekers kan chemotherapie bij bepaalde patiëntgroepen veilig worden weggelaten. Daarmee verdwijnen ook vermoeidheid, misselijkheid, haaruitval en andere onaangename bijwerkingen van de therapie.

Delen:

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven