China schiet ‘menselijke’ embryo’s de ruimte in

China schiet ‘menselijke’ embryo’s de ruimte in

Delen:

Beeld: Chinese Tiangong Space Station. Credit: Wikipedia Commons

Een aantal kunstmatige menselijke embryo's op het Chinese ruimtestation Tiangong zou onderzoekers kunnen helpen begrijpen of menselijke zwangerschappen in de ruimte mogelijk en veilig zijn. Het gaat dus niet om echte embryo’s, maar om structuren die zijn afgeleid van stamcellen en die nabootsen hoe embryo's zich vormen tijdens de eerste dagen van de zwangerschap. Deze structuren zouden zich niet tot mensen kunnen ontwikkelen, zelfs niet in een baarmoeder.

De kunstmatige embryo's zijn eerder deze maand naar het ruimtestation gelanceerd, en een controlegroep blijft in een laboratorium op aarde. Het experiment was ontworpen om vijf dagen te duren, waarna de monsters aan boord van het ruimtestation werden ingevroren. Ze zullen uiteindelijk naar de aarde terugkeren voor analyse.

‘We hopen zo de factoren te identificeren die de vroege menselijke embryonale groei in de ruimteomgeving beïnvloeden, en de risico's en uitdagingen aan te pakken die gepaard gaan met langdurig verblijf in de ruimte’, verklaart projectleider Yu Leqian.

Meer belangstelling

Vruchtbaarheid in de ruimte is al lang een onderwerp van onderzoek, en de resultaten zijn tot nu toe gemengd. In 1994 slaagden NASA-astronauten erin om Japanse rijstvissen aan boord van een spaceshuttle te laten paren. Toch wezen verschillende andere experimenten met fruitvliegen in een lage baan om de aarde erop dat de larven van de insecten in die omgeving een hoger sterftecijfer hadden dan op aarde. Een eerdere poging om muizenembryo's in de ruimte te kweken mislukte eveneens, en pogingen om ratten te laten paren leidden evenmin tot zwangerschappen.

De wetenschap van de menselijke voortplanting in microzwaartekracht (gewichtloosheid) is schaarser. Maar nu NASA en particuliere ruimtevaartbedrijven zoals SpaceX van Elon Musk dromen van langetermijnbases op de maan en Mars, is daar meer belangstelling voor. Eerder dit jaar plaatsten Australische wetenschappers menselijk sperma in een simulatiekamer voor microzwaartekracht om te zien of het zich een weg kon banen door een kunstmatig vrouwelijk voortplantingssysteem. Het sperma, dat blijkbaar in de war raakte door de lage zwaartekracht, had de neiging om te verdwalen op weg naar zijn eindbestemming.

Delen:

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven