Daders van seksueel geweld laten unieke microbiële sporen achter

Daders van seksueel geweld laten unieke microbiële sporen achter

Delen:

Bij strafrechtelijk onderzoek naar seksueel geweld gaan artsen bij slachtoffers op zoek naar sperma van de dader als bewijs van verkrachting. Soms levert dat onderzoek weinig op, bijvoorbeeld omdat de dader een condoom had gebruikt.

Uitgaande van het forensische concept dat elk contact een spoor achterlaat, onderzocht Brendan Chapman van Murdoch University in Australië of analyses van de genitale micro-organismen bij aangerande vrouwen en hun vermeende daders in dergelijke gevallen nuttig kunnen zijn. Bij zowel mannen als vrouwen huizen er unieke microbiële populaties in hun genitale zones.

Om na te gaan of dit unieke genitale microbioom of sexoom wordt overgedragen tijdens penetratieseks, ook als je een condoom gebruikt, rekruteerde het team van Chapman 12 monogame, heteroseksuele koppels. Aan het begin van het onderzoek verzamelde elke deelnemer monsters van zijn of haar genitale microbioom met behulp van wattenstaafjes. De onderzoekers maakten vervolgens gebruik van RNA-gensequencing om tot op het niveau van de ondersoort te bepalen welke bacteriestammen in dat genitale microbioom aanwezig waren. Ze identificeerden op die manier de unieke microbiële handtekening van elke deelnemer.

Vervolgens vroegen de onderzoekers aan de koppels om zich gedurende verschillende perioden (twee tot veertien dagen) te onthouden en na de eerstvolgende keer seks opnieuw monsters te verzamelen van hun genitale microbioom. Analyses toonden aan dat de unieke bacteriële signatuur van elke deelnemer geïdentificeerd kon worden in het monster van hun seksuele partner, of dus dat heteroseksuele sekspartners microbiële sporen van hun microbioom bij elkaar achterlaten.

Forensisch onderzoek

Uit de analyse van het microbioom van de drie koppels die een condoom hadden gebruikt, bleek dat dit wel een invloed had op de overdracht van hun microbiële markers, maar dat een condoom niet alles tegenhoudt. Verder bleek dat de meeste overdracht na het gebruik van een condoom plaatsvindt van de vrouw naar de man, wat interessant kan zijn voor het testen van vermeende daders.

De onderzoekers onderzochten ook of het enig belang had dat sommige mannen besneden waren en dat niet alle proefpersonen schaamhaar hadden, maar ontdekten dat geen van beide factoren de overdracht van bacteriesoorten tussen sekspartners verstoorde. Ze stelden wel vast dat de samenstelling van het vaginale microbioom, dat verandert tijdens de menstruatie, een verstorende factor kan zijn voor forensisch onderzoek.

Volgens de onderzoekers zijn de resultaten veelbelovend, ook al staat het onderzoek van het sexoom bij seksueel geweld nog in de kinderschoenen omdat er tot nog toe nog maar weinig studies het vaginale en peniele microbioom onderzocht hebben binnen een forensische context. Ze willen nu nog verder uitpluizen welke externe factoren de microbiële diversiteit van zowel mannen als vrouwen kunnen beïnvloeden, zodat ze alle mogelijke variaties volledig kunnen begrijpen en uitsluiten voor ze het sexoom inzetten in forensisch onderzoek.

Delen:

We weten al lang dat anatomisch moderne mensen en Neanderthalers zich onderling hebben voortgeplant, maar wetenschappers zijn nog altijd aan het uitzoeken hoe die erfenis onze genetica beïnvloedt.

Minder dan de helft van de embryo’s die bij ivf worden teruggeplaatst, leidt tot een zwangerschap. Artsen kiezen ze nog altijd vooral op basis van hoe ze eruitzien. Toch stuurt elk embryo piepkleine pakketjes vol moleculaire boodschappen uit. Wij leerden die boodschappen lezen uit één druppel vocht die normaal in de vuilnisbak belandt, en ontdekten dat ze helpen voorspellen welk embryo de meeste kans heeft om in te nestelen.

Muizen die eerder met een spoelworm werden geïnfecteerd, reageren minder heftig op een gevaarlijk griepvirus. Wat kunnen we daaruit leren?

Van een eenvoudig prikje tot een heuse operatie: doneren kan op meer manieren dan je denkt. Maar wat kan je eigenlijk allemaal afstaan, en hoe gaat dat in zijn werk?

Een doktersafspraak inplannen, je medisch dossier inkijken, of die onverklaarbare hoestsymptomen eens opzoeken: we beheren onze eigen gezondheidszorg steeds meer online. Toch als je daar de middelen, digitale en taalvaardigheden toe hebt. Want wat als die digitalisering net een muur vormt tussen jou en je hulpverlener?

De boevengildes zitten nooit stil, maar de mensen die jacht op hen maken gelukkig ook niet. De forensische wetenschap maakt overuren en komt onder meer met celisolerende lasers, eiwitidentificatie en de bestudering van genen die pas na de dood actief worden. Zo komen verkrachters en moordenaars steeds vaker van een koude kermis thuis.

In een bloedstaal zitten miljoenen cellen, elk met hun eigen kenmerken en functie. Door met behulp van licht al die cellen één voor één te analyseren, kunnen we patronen ontdekken die artsen helpen om ziektes sneller en beter te herkennen.

Ben jij altijd rond dezelfde periode verkouden, of heb je vooral last van je neus na het maaien van je gazon? Christine Breynaert, allergoloog aan KU Leuven, legt uit hoe je het verschil kan herkennen tussen een verkoudheid en een allergie.

Dit is een artikel van: Universiteit van Vlaanderen

Sinds 12 augustus is de samenstelling van je beker afhaalkoffie veranderd. Sinds die dag trad namelijk een Europees verbod op pfas in voedselverpakkingen in werking voor afhaalbakjes, koffiebekers en andere materialen die met voedsel in contact komen.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven