Deze bacterie beschermt je vagina tegen schimmelinfecties en de tamponziekte

Deze bacterie beschermt je vagina tegen schimmelinfecties en de tamponziekte

Delen:

Onze moeders geven ons heel wat mee, en dit begint al vroeg in ons leven. Zo krijgen baby’s tijdens een natuurlijke bevalling miljarden vaginale micro-organismen van hun moeder mee in hun mond, hun neus en op hun huid. Dit zorgt vaak voor een sterke start in deze nieuwe wereld. Wanneer de moeder ook nog eens een vagina vol lactobacillen heeft, is dit dubbel goed nieuws.

Lactobacillen of melkzuurbacteriën zijn een verzameling van bacteriën die staafvormig zijn en melkzuur (lactaat) produceren. We vinden lactobacillen in onze mond, onze neus, op onze huid, in onze dikke darm, in onze vagina maar ook in een potje yoghurt.

Een van de meest bekende en meest voorkomende melkzuurbacteriën in de vagina is Lactobacillus crispatus. Deze bacterie wordt vaak geassocieerd met een gezonde vagina omdat ze veel melkzuur produceert en zo voor een lagere zuurtegraad zorgt.

Op die manier beschermt ze onze vagina tegen infecties of ziekmakende bacteriën zoals Gardnerella vaginalis in bacteriële vaginose, Staphylococcus aureus in Toxic Shock Syndrome of tamponziekte, Escherichia coli in blaasontstekingen; en schimmels zoals Candida albicans in vulvovaginale candidiasis. Naast deze antimicrobiële werking kan Lactobacillus crispatus ook andere moleculen maken die werken als natuurlijke antibiotica of ontstekingsremmers tegen vaginale lasten zoals pijn of jeuk. Ten slotte helpen ze om vaginale epitheelcellen in goede conditie te houden. Deze epitheelcellen dienen als een beschermende barrière, vergelijkbaar met onze huid, en zijn enorm belangrijk om vreemde stoffen buiten ons lichaam te houden.

Menstruatiecup

Nu we weten dat lactobacillen zo belangrijk zijn, luidt de vraag of de vagina in vergelijking met vroeger nog over voldoende lactobacillen beschikt. We consumeren vandaag immers meer industrieel voedsel met minder nuttige bacteriën, gebruiken verschillende zepen die niet zo microbioomvriendelijk zijn, en nemen veel antibiotica in. Daarom hebben we in het lab van prof. Sarah Lebeer aan de Universiteit Antwerpen het grootschalige burgerwetenschapsproject Isala opgezet.

Uit de eerste Isala-resultaten bleek dat bij maar liefst 1.398 vrouwen of ongeveer 43,2 procent van alle deelneemsters Lactobacillus crispatus dominant aanwezig is in hun vagina. Verder vonden we dat hogere aantallen gelinkt zijn aan bepaalde levensstijlfactoren zoals hogere oestrogeengehaltes en gebruik van de menstruele cup. We zagen ook dat lagere aantallen gelinkt zijn aan het hebben van kinderen, gebruik van maandverband en inname van suikerrijke dranken. Ten slotte vonden we Lactobacillus crispatus niet alleen terug in de vagina, maar ook op de huid rond de borst en die van de liesstreek. Momenteel voeren we met Isala verder onderzoek naar elk van deze factoren alsook diepgaand onderzoek naar alle geheimen van Lactobacillus crispatus om nieuwe biotherapieën te ontwikkelen.

Wil je meer weten of deelnemen aan burgerwetenschapsproject Isala? Kijk op isala.be

Delen:

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven