Deze bacterieschurk is slim en invasief

Deze bacterieschurk is slim en invasief

Delen:

Beeld: De ziekmakende bacterie Pseudomonas aeruginosa (geel) infecteert en doodt longepitheelcellen (blauw). Credit: Wikimedia Commons.

Heb je al gehoord van de “ESKAPE” groep? Het is een lijst van zes gevaarlijke bacteriën die een grote bedreiging vormen voor de menselijke gezondheid, vooral omdat ze extreem resistent zijn tegen antibiotica. Elke letter staat voor een andere bacterie en de “P” staat dus voor Pseudomonas aeruginosa. Pseudomonas aeruginosa is een bacteriesoort die bijna overal voorkomt: in vuil, water, op dieren, op mensen en zelfs op planten! Meestal kan het geen kwaad. Maar als iemand al ziek is of een zwak immuunsysteem heeft, kan hij de kans grijpen om een infectie te veroorzaken. Infecties veroorzaakt door deze bacteriën zijn moeilijk te behandelen omdat gewone antibiotica vaak niet werken. Artsen moeten soms hun toevlucht nemen tot “laatste redmiddel” antibiotica, maar zelfs dat is misschien niet genoeg - deze bacteriën kunnen nog steeds overleven en langdurige, moeilijk te behandelen infecties veroorzaken. Bij mensen met taaislijmziekte zijn infecties met P. aeruginosa helaas de belangrijkste doodsoorzaak.

Hoe slaagt P. aeruginosa er dan in om antibiotica zo goed te weerstaan? Het heeft verschillende trucs: Het kan het antibioticum vernietigen, het doel waar het antibioticum zich op richt veranderen, het antibioticum eruit pompen voordat het kwaad kan of zelfs voorkomen dat het antibioticum erin komt.

Maar een van zijn favoriete strategieën is het vormen van een biofilm - een kleverige, beschermende laag die bestaat uit bacteriële cellen die aan elkaar vastzitten in een slijmerige, op suiker gebaseerde matrix. Deze biofilm werkt als een schild, waardoor antibiotica de bacteriën binnenin niet kunnen bereiken.

Pseudomonas aeruginosa koloniseert de longen van patiënten met mucoviscidose door er een biofilm te vormen, die de immuunrespons van de patiënten verzwakt en de bacterie resistenter maakt tegen antibiotica. Credit: Wikimedia

Een andere coole eigenschap van P. aeruginosa is hoe het andere bacteriën om zich heen bestrijdt. Misschien weet je dit niet, maar in de microscopische wereld vechten bacteriën constant om ruimte en voedsel. P. aeruginosa is hier goed in: het kan gifstoffen afgeven om andere bacteriën in de buurt te doden, waardoor het de macht kan overnemen. Dat is waarschijnlijk wat het doet in de longen tijdens langdurige infecties, waarbij het de “goede” bacteriën uitroeit om de controle over te nemen.

Als slim zijn betekent dat je je moet kunnen aanpassen, dan is P. aeruginosa een van de slimste bacteriën die wetenschappers ooit hebben bestudeerd. Hij heeft talloze sensoren om verschillende soorten stress en gevaar te detecteren en hij weet hoe te reageren. Als hij bijvoorbeeld antibiotica ruikt, bouwt hij meer biofilm. Als hij een rivaliserende bacterie opmerkt, produceert hij gifstoffen. Hij past zich altijd aan om te overleven - geen wonder dat hij zo moeilijk te verslaan is!

Maar geen zorgen! Zoals al eerder gezegd, is P. aeruginosa een van de meest bestudeerde schadelijke bacteriën en veel wetenschappers werken hard aan manieren om te voorkomen dat de bacterie zich aanpast en problemen veroorzaakt. Ze proberen bijvoorbeeld zijn beschermende biofilm af te breken of te voorkomen dat hij andere bacteriën in de buurt aanvalt.

Delen:

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven