Dit hormoon kan helpen tegen botontkalking

Dit hormoon kan helpen tegen botontkalking

Delen:

Wereldwijd lijden meer dan 200 miljoen mensen aan osteoporose, een ernstige verzwakking van de botten die het risico op breuken verhoogt. Vrouwen lopen na de menopauze een sterk verhoogd risico op osteoporose, omdat de aanmaak van het hormoon oestrogeen dat botvorming stimuleert in die periode afneemt.

Hoewel de oestrogeenspiegels ook laag zijn tijdens het geven van borstvoeding, en vrouwen dan ook nog eens veel calcium nodig hebben om de melkproductie te ondersteunen, komen osteoporose en botbreuken in die periode veel minder voor. Het was lange tijd een raadsel waarom de botten van die vrouwen sterk blijven. Onderzoekers hebben al lang een vermoeden dat dan iets anders dan oestrogeen de botgroei bevordert.

Holly Ingraham, hoogleraar cellulaire moleculaire farmacologie aan de UC San Francisco, stelde enkele jaren geleden samen met haar collega’s vast dat bij vrouwelijke muizen – en niet bij mannelijke – het blokkeren van een bepaalde oestrogeenreceptor in bepaalde neuronen leidt tot een enorme toename in botmassa. Maar hoe dat kwam, wist ze toen niet te achterhalen.

Na jaren van onderzoek ontdekte ze nu dat CCN3 verantwoordelijk is voor deze botopbouw en dat dit hormoon ook aanwezig is in hetzelfde hersengebied van zogende vrouwelijke muizen. Zonder de productie van CCN3 in deze neuronen verloren zogende vrouwelijke muizen snel bot en begonnen hun baby's gewicht te verliezen, wat het belang van het hormoon voor het behoud van gezonde botten tijdens de lactatie bevestigde. Op basis van deze ontdekking wordt CCN3 sedert die ontdekking Maternal Brain Hormone (MBH) genoemd.

Sterkere botten

Wanneer het team strategieën toepaste om CCN3 te verhogen bij jongvolwassen en oudere vrouwelijke of mannelijke muizen, namen hun botmassa en botsterkte in de loop van enkele weken dramatisch toe. Bij sommige vrouwelijke muizen die bijna geen oestrogeen meer hadden of heel oud waren, kon CCN3 de botmassa zelfs meer dan verdubbelen. Toen Ingrahams collega Thomas Ambrosi van UC Davis deze botten testte, was hij verrast door hun sterkte. Hij onderzocht de stamcellen in de botten die verantwoordelijk zijn voor het aanmaken van nieuw bot en ontdekte dat wanneer deze cellen werden blootgesteld aan CCN3, ze veel meer geneigd waren om nieuwe botcellen aan te maken.

Om het vermogen van het hormoon te testen om botgenezing te bevorderen, creëerden de onderzoekers een hydrogel pleister die direct op de plek van een botbreuk kon worden aangebracht en daar gedurende twee weken langzaam CCN3 kon afgeven. Ze testen die bij oudere muizen waarbij botbreuken meestal niet goed genezen en stelden vast dat de CCN3-pleister de vorming van nieuw bot op de plaats van de breuk stimuleerde, wat bijdroeg aan de genezing van de breuk.

Volgens Ambrosi is dit de eerste keer dat onderzoekers dit soort mineralisatie en genezing wisten te bereiken. Hij wil nu ook onderzoeken of hij CCN3 kan toepassen in de context van andere problemen, zoals het teruggroeien van kraakbeen, en wat het potentieel is van het hormoon om verschillende botaandoeningen te behandelen.

Ingraham wijst er nog op dat botverlies niet alleen optreedt bij postmenopauzale vrouwen, maar ook bij vrouwen die borstkanker hebben overleefd en die bepaalde hormoonblokkers nemen, bij jonge vrouwelijke topatleten, en bij oudere mannen bij wie de relatieve overlevingskans na een heupfractuur lager is dan bij vrouwen. Ze hoopt dat CCN3 de botmassa in al deze scenario’s kan verhogen.

Delen:

Minder dan de helft van de embryo’s die bij ivf worden teruggeplaatst, leidt tot een zwangerschap. Artsen kiezen ze nog altijd vooral op basis van hoe ze eruitzien. Toch stuurt elk embryo piepkleine pakketjes vol moleculaire boodschappen uit. Wij leerden die boodschappen lezen uit één druppel vocht die normaal in de vuilnisbak belandt, en ontdekten dat ze helpen voorspellen welk embryo de meeste kans heeft om in te nestelen.

Muizen die eerder met een spoelworm werden geïnfecteerd, reageren minder heftig op een gevaarlijk griepvirus. Wat kunnen we daaruit leren?

Van een eenvoudig prikje tot een heuse operatie: doneren kan op meer manieren dan je denkt. Maar wat kan je eigenlijk allemaal afstaan, en hoe gaat dat in zijn werk?

Een doktersafspraak inplannen, je medisch dossier inkijken, of die onverklaarbare hoestsymptomen eens opzoeken: we beheren onze eigen gezondheidszorg steeds meer online. Toch als je daar de middelen, digitale en taalvaardigheden toe hebt. Want wat als die digitalisering net een muur vormt tussen jou en je hulpverlener?

De boevengildes zitten nooit stil, maar de mensen die jacht op hen maken gelukkig ook niet. De forensische wetenschap maakt overuren en komt onder meer met celisolerende lasers, eiwitidentificatie en de bestudering van genen die pas na de dood actief worden. Zo komen verkrachters en moordenaars steeds vaker van een koude kermis thuis.

In een bloedstaal zitten miljoenen cellen, elk met hun eigen kenmerken en functie. Door met behulp van licht al die cellen één voor één te analyseren, kunnen we patronen ontdekken die artsen helpen om ziektes sneller en beter te herkennen.

Ben jij altijd rond dezelfde periode verkouden, of heb je vooral last van je neus na het maaien van je gazon? Christine Breynaert, allergoloog aan KU Leuven, legt uit hoe je het verschil kan herkennen tussen een verkoudheid en een allergie.

Dit is een artikel van: Universiteit van Vlaanderen

Sinds 12 augustus is de samenstelling van je beker afhaalkoffie veranderd. Sinds die dag trad namelijk een Europees verbod op pfas in voedselverpakkingen in werking voor afhaalbakjes, koffiebekers en andere materialen die met voedsel in contact komen.

Volgens het Departement Zorg heeft een besmetting met het westnijlvirus in Vlaanderen het leven gekost aan twee mensen. Het gaat om personen die behoorden tot een risicogroep voor een ernstig ziekteverloop. Wat moet u weten over deze door muggen overgedragen ziekte?

Dit is een artikel van: Scientific American

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven