‘Dit kan maanden tot jaren aanslepen’

‘Dit kan maanden tot jaren aanslepen’

Delen:

De huidige aanpak van het coronavirus is erop gericht het aantal besmettingen niet te snel te laten stijgen, waardoor ziekenhuizen overbelast zouden raken. De curve die het aantal besmettingen weergeeft, moet worden afgevlakt. Maar hoe lang moet dat uitsmeren van de epidemie duren? ‘Dit kan maanden tot jaren aanslepen’, zegt epidemioloog Anne-Mieke Vandamme (KU Leuven).

‘De huidige maatregelen zijn erop gericht zo veel mogelijk nieuwe infecties te vermijden’, legt Vandamme uit. ‘Als iedereen zich aan de aanbevelingen houdt, ligt het aantal besmettingen over enkele maanden veel lager. Dan is het hopelijk mogelijk om over te schakelen op het isoleren van zieken.’ De vraag is in hoeverre dat zal lukken, aangezien COVID-19 vaak met milde symptomen gepaard lijkt te gaan.

Bij gebrek aan een vaccin of virusremmers lijken verdere maatregelen na 3 april een zekerheid. ‘Als we gewoon weer de draad zouden oppikken, zullen we meteen een tweede piek zien in het aantal infecties’, zegt Vandamme. Hoe het virus zal reageren op warmer weer is nog onduidelijk. Maar onder meer Nederlandse experts houden er rekening mee dat we in het najaar, als de omstandigheden voor het virus opnieuw gunstiger zijn, in hetzelfde schuitje zitten, en volgend voorjaar opnieuw.

Groepsimmuniteit

Naarmate meer mensen door het virus zijn besmet en er weerstand tegen hebben opgebouwd, kan het zich moeilijker verspreiden. Voor die zogenoemde groepsimmuniteit zou naar schatting 50 tot 70 procent van de mensen moeten zijn geïnfecteerd. Ook dat proces brengt op korte termijn geen soelaas. ‘Als je weet dat er 11 miljoen Belgen zijn, en ongeveer 10 procent van de geïnfecteerden in kritieke toestand in het ziekenhuis belandt, moet je dat proces over jaren uitsmeren als je de ziekenhuizen niet wil overbelasten’, zegt Vandamme. ‘De hoop is dus dat er snel een virusremmer of een vaccin komt.’ Hoewel er koortsachtig naar die middelen wordt gezocht, kan dat makkelijk nog een jaar duren.

We treffen beter maatregelen die iets lichter zijn, maar die we langer kunnen volhouden

Viroloog Steven Van Gucht (Sciensano)

Ook wetenschappers van het Imperial College London gaan er in een rapport vanuit dat beleid dat erop is gericht om nieuwe infecties af te remmen ‘vele maanden’ zal moeten worden volgehouden. Een mogelijkheid is dat social-distancingmaatregelen worden versoepeld en weer verstrengd naarmate het aantal mensen dat naar het ziekenhuis moet toeneemt.

Dilemma

Maatregelen die het sociaal verkeer lamleggen brengen een lastig dilemma met zich mee: hoe beter ze erin slagen het aantal nieuwe infecties te onderdrukken, hoe groter het risico op een nieuwe piek wanneer de maatregelen worden afgezwakt, omdat minder mensen intussen immuniteit hebben opgebouwd. ‘Het blijft een lastige evenwichtsoefening’, zegt epidemioloog Pierre Van Damme (UAntwerpen) . ‘Je wil de infecties op een verstandige manier afblokken, om een tweede of derde piek te vermijden. Je kan het vergelijken met een natuurramp die geleidelijk over ons heen komt. We moeten die vertragen zodat onze medische capaciteit het aankan, en tegelijk weet je dat je de immuniteit in de bevolking moet laten aanzwellen zonder te veel slachtoffers te maken. Dit zal een constante bijsturing van de strategie vragen, en dat voor maanden.’

Daarom is het volgens viroloog Steven Van Gucht (Sciensano) ook beter om een volledige lockdown te vermijden. ‘Beter maatregelen die iets lichter zijn, maar die je langer kan volhouden.’

‘Het is momenteel de vraag welke maatregelen we zullen kunnen laten vallen’, zegt epidemioloog Niel Hens (Uhasselt). ‘Dat moet nog meer onderzocht worden.’

Delen:

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven