DNA-bouwpakket maakt antilichaamtherapie goedkoper en efficiënter

DNA-bouwpakket maakt antilichaamtherapie goedkoper en efficiënter

Delen:

Ons lichaam heeft verschillende verdedigingsmechanismen om indringers van buitenaf uit te schakelen. Antilichamen bijvoorbeeld beschermen ons tegen vreemde stoffen die ons lichaam binnendringen, zoals virussen en bacteriën.

Sinds enkele jaren worden antilichamen ook in laboratoria ontwikkeld, vooral voor de behandeling van kanker en inflammatoire aandoeningen. Het grootste nadeel daarvan is dat de productie een ingewikkeld en duur proces is, waardoor geneesmiddelen tot honderdduizenden euro’s per jaar kunnen kosten.

Prof. Kevin Hollevoet en prof. Paul Declerck van de KU Leuven vonden een alternatief dat de prijs van antilichaamtherapie fors kan doen dalen en de dure therapie makkelijker toegankelijk kan maken voor meer patiënten. Ze ontwikkelden een manier om het lichaam ertoe aan te zetten zelf specifieke antilichamen te produceren.

Injectie van DNA-streng in plasmide

Het werkt als volgt. Elk antilichaam heeft een unieke DNA-code met bouwstenen en instructies. Om die informatie in het lichaam te krijgen, stoppen de onderzoekers de code in een plasmide, een cirkelvormige DNA-streng, die ze in een spier injecteren. Door de spier vervolgens enkele kleine elektrische schokjes te geven, kunnen de spiercellen het DNA opnemen en de instructies uit de code gebruiken om de gewenste antilichamen te produceren en ze de bloedbaan in te sturen. Daar kunnen ze hun therapeutische werking uitoefenen.

Na succesvolle studies bij muizen, bleek de methode ook te werken bij schapen die qua gewicht, spiermassa en bloedvolume meer weg hebben van mensen. Uit die studies bleek dat de cellen voldoende antilichamen hadden geproduceerd om als geneesmiddel te werken en dat ze tot bijna een jaar na de injectie meetbaar bleven. Rest nog de techniek verbeteren en de stap zetten naar patiënten.

De therapie zal wellicht kunnen gebruikt worden bij kanker, infectieziekten zoals hiv en griep, en neurologische aandoeningen zoals de ziekte van Alzheimer.

Delen:

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven