Een eerste marathon draait de klok terug

Een eerste marathon draait de klok terug

Delen:

Onderzoekers van de American College of Cardiology onderzochten 138 proefpersonen die zich hadden ingeschreven voor de marathon van Londen, maar nooit eerder aan zo’n langeafstandsloop hadden deelgenomen. De geselecteerden waren gemiddeld 37 jaar oud en over het algemeen gezond. Ze hadden tot nog toe nooit last gehad van hartproblemen en liepen voor de start van hun uitdaging niet meer dan twee uur per week.

Arteriële stijfheid

Het uiteindelijke doel van het onderzoek was nagaan of de stijfheid van de slagaders van de deelnemers kon worden teruggedrongen door te lopen. Arteriële stijfheid is een normaal verouderingsverschijnsel dat het cardiovasculaire risico van voor de rest gezonde personen verhoogt door een verhoogde polsdruk - het verschil tussen de boven- en onderdruk – en een overbelasting van de hartkamers. Het verhoogt op zijn beurt het risico op dementie, hart- en vaatziekten en nierproblemen.

Het eerste onderzoek vond zes maanden voor de marathon plaats, op het moment dat de deelnemers begonnen aan een voorbereidingsprogramma van 17 weken waarbij ze wekelijks 3 keer gingen lopen. Naast hun bloeddruk werd de stijfheid van hun slagaders geëvalueerd met magnetische-resonantiebeeldvorming. Een tweede onderzoek gebeurde binnen de drie weken nadat ze de marathon hadden gelopen, maar niet eerder dan een week erna om geen vertekening van de gegevens te hebben door de acute effecten van de inspanning.

Oude mannen, grote vooruitgang

Uit de resultaten bleek dat het trainen voor en het lopen van een marathon gepaard ging met een lagere bloeddruk: de systolische of bovendruk daalde met 4 mmHg, de diastolische of onderdruk met 3 mmHg. Er was ook sprake van een vermindering van de arteriële stijfheid: de distale aorta of grootste slagader kon onder druk 9 procent meer uitzetten dan voorheen. Deze metingen kwamen overeen met een verjonging van de slagaders met vier jaar. Oudere mannen die traag liepen boekten de grootste vooruitgang.

De studie toont aan dat het mogelijk is de veroudering van de slagaders terug te dringen, en dat na amper 6 maanden. Hoewel de studie alleen gezonde deelnemers onderzocht, kan worden verwacht dat patiënten met een hoge bloeddruk en stijve slagaders een nog grotere baat hebben bij regelmatige lichaamsbeweging.

Delen:

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven