Een opname op intensive care hakt er zwaar in

Een opname op intensive care hakt er zwaar in

Delen:

MONITOR-IC is wereldwijd de eerste wetenschappelijke studie waarin de gezondheid van voormalige IC-patiënten tot vijf jaar na hun IC-opname met vragenlijsten wordt gemonitord.

Onder leiding van het Radboudumc volgden de onderzoekers 246 patiënten die tussen maart en juli 2020 met covid-19 waren opgenomen op een intensive care in Nederland. De 176 mannen en 70 vrouwen waren gemiddeld 61 jaar.

Een jaar na hun IC-opname kregen de voormalige covid-19 patiënten vragenlijsten waarin gepeild werd naar hoe het met ze ging. Uit de resultaten blijkt dat driekwart een jaar na hun IC-opname nog altijd klachten ervaart. Het gaat voornamelijk om lichamelijke klachten: de helft van de patiënten heeft last van vermoeidheid, sommigen ervaren daarnaast ook een verminderde conditie, pijn, spierzwakte en kortademigheid.

Angst of stress

Naast lichamelijke klachten, komen ook mentale klachten regelmatig voor. Een vijfde van de patiënten ervaart gevoelens van angst of posttraumatische stress. Een zesde kampt met cognitieve klachten, zoals geheugen- of concentratieproblemen. ‘Deze studie laat zien wat een ongelooflijke impact een IC-opname heeft op het leven van voormalige covid-19-patiënten’, vertelt hoofdonderzoeker Marieke Zegers van het Radboudumc.

Is er een verschil met patiënten die met andere klachten op intensive care hebben gelegen? ‘Wat lichamelijke en cognitieve symptomen betreft, hebben beide groepen merendeels dezelfde klachten’, vertelt Zegers. ‘Voormalige covid-19-patiënten bleken wel wat minder psychische symptomen te ervaren, maar rapporteerden dan weer meer problemen met de terugkeer naar het werk. Meer dan de helft van de patiënten kan door de klachten het werk niet of niet volledig hervatten. Ze zijn minder gaan werken, zijn een jaar later nog steeds met ziekteverlof of hebben hun baan opgegeven.’

Delen:

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven