Eerste bionische oog getest bij mensen

Eerste bionische oog getest bij mensen

Delen:

Het instrument bestaat uit een headset - in de vorm van een bril met camera -, een beeldprocessor en kleine draadloze, elektronische breinimplantaten. Het beeld dat de videocamera opvangt, wordt verzonden naar de beeldprocessor ter grootte van een smartphone. Die zet het beeld om in de meest waardevolle visuele informatie. Die bewerkte data worden draadloos doorgezonden naar de implantaten, vierkante ‘tegeltjes’ van 9 bij 9 millimeter.

Vier implantaten aangebracht op het 'brein' van een modelhoofd.

De implantaten zitten vol elektroden die de informatie omzetten in elektrische pulsen. Deze stimuleren vervolgens via micro-electroden, ter dikte van een mensenhaar, de visuele cortex. Dat is het deel van de hersenen dat is betrokken bij het gezichtsvermogen.

Lichtvlekken

‘Ons ontwerp creëert een visueel patroon uit de combinatie van 172 lichtvlekken die aan de drager informatie geeft om zowel binnen als buiten te kunnen navigeren en de aanwezigheid van mensen en objecten om hen heen kunnen herkennen’, zegt projectleider Arthur Lowery van de Monash University in Melbourne.

Zijn onderzoeksgroep is al tien jaar bezig met dit onderzoek. Het mogelijk nadelig effect van de implantaten op de hersenen is getest bij schapen. Tien dieren liepen negen maanden rond met de implantaten zonder negatieve gevolgen. ‘De proef bewijst dat langdurige stimulatie via een draadloos systeem niet tot weefselschade hoeft te leiden, noch tot ongewenste gedragsproblemen of beroerten’, aldus de onderzoeker.

De ontwikkelde bionische technologie opent volgens de bedenkers ook kansen voor toepassingen bij mensen met verlamde ledematen, epilepsie en depressie, hersengestuurde protheses en bij herstel van andere vitale functies. De onderzoekers benadrukken wel dat het nog jaren kan duren voordat de techniek in de praktijk kan worden ingezet.

Bron: Monash University Cortical Frontiers project

Delen:

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven