Eiwit helpt herval bij ziekte van Crohn voorspellen

Eiwit helpt herval bij ziekte van Crohn voorspellen

Delen:

Beeld: Kleuring om het eiwit GPX4 in beeld te brengen.

De ziekte van Crohn is een chronische aandoening van het spijsverteringsstelsel. ‘De systemen die de darmwand beschermen zijn verstoord’, zegt Sare Verstockt, onderzoeker en expert in inflammatoire darmziektes. ‘Het immuunsysteem raakt in overdrive, met ontstekingen en buikklachten tot gevolg. Toch zijn er nog vele vraagtekens. De enorme verscheidenheid tussen patiënten vormt een grote uitdaging. Patiënten krijgen wel een diagnose maar geen duidelijkheid over het ziekteverloop. Dat weegt zwaar. Bovendien is de ziekte onzichtbaar. Aan de buitenkant is er vaak niets te zien’, verduidelijkt professor Bram Verstockt.

Crohn-patiënten lopen een grote kans om minstens één keer in hun leven een darmoperatie te ondergaan. Vaak hervallen ze kort daarna. ‘We hebben gezien dat mensen met een lagere activiteit van het GPX4-eiwit in hun darmepitheelcellen een duidelijk hoger risico hebben op vroegtijdig herval’, vertelt Sare Verstockt. ‘GPX4 is een antioxidant – een soort brandweerman in de darmcel – die stressvolle ‘brandjes’ blust. Die stress in darmcellen kan bijvoorbeeld ontstaan door een westers dieet rijk aan meervoudig onverzadigde vetzuren.

Sare Verstockt, onderzoeker en expert in inflammatoire darmziektes.

Als er niet genoeg GPX4 is, stapelt de schade zich op en ontstaat ontsteking.’ Deze nieuwe inzichten zijn gepubliceerd in het vakblad Gastroenterology, in samenwerking met de universiteiten van Innsbruck en Parijs, en kaderen in een lange Leuvense traditie van darmonderzoek.

Het eiwit helpt dus om de kans op herval beter in te schatten. ‘En als we daar ook klassieke risicofactoren zoals roken bij betrekken, krijgen we een nog beter idee van de risico’s. Als volgende stap willen we aantonen dat dit eiwit ook effectief helpt om behandelingskeuzes na een operatie te sturen. We willen vermijden dat patiënten te snel of onnodig medicatie moeten nemen, of dat hoogrisicopatiënten te lang moeten wachten op een behandeling’, aldus Bram Verstockt.

Maar GPX4 is meer dan een stofje dat iets zegt over een toestand. ‘Mogelijk is het een aangrijpingspunt voor toekomstige therapieën. Zo tonen diermodellen dat selenium de activiteit van het GPX4-eiwit verhoogt en darmontstekingen vermindert. Hoewel meer klinisch onderzoek nodig is, opent dit deuren naar nieuwe behandelingen.’

Delen:

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven