Elke patiënt zijn portie

Elke patiënt zijn portie

Delen:

In veel ziekenhuizen krijgen alle patiënten op de afdeling intensieve zorg dagelijks anderhalve liter sondevoeding. De artsen baseren zich voor die standaardportie op gemiddelden in grote datasets van patiënten. Maar uit steeds meer onderzoek blijkt dat zo’n standaardportie geen goed idee is. Te veel of te weinig energie ontregelt het metabolisme. Dat kan al na drie dagen gebeuren. Een ontregelde stofwisseling verhoogt op zijn beurt het aantal infecties en complicaties. Bij ernstig zieke patiënten kan dat zware gevolgen hebben.

Sabeth De Waele, diensthoofd intensieve zorg aan het UZ Brussel, verdiept zich al jaren in het onderwerp. ‘Vaak is het koffiedik kijken hoeveel voeding een patiënt precies nodig heeft. Sommige patiënten kunnen niet aangeven of ze honger hebben of verzadigd zijn. Daar komt nog bij dat hun stofwisseling door koorts en infecties weleens gekke sprongen maakt.’

Indirecte calorimetrie moet daar verandering in brengen. Met die techniek, die De Waele mee op punt stelde, kunnen artsen nagaan hoeveel energie individuele patiënten in rust verbranden en dus hoeveel voeding ze precies nodig hebben. ‘We meten hoeveel milliliter zuurstof een patiënt in rust per minuut inademt en hoeveel milliliter zuurstof en koolstofdioxide hij of zij per minuut weer uitstoot’, zegt De Waele. ‘Op basis van die waarden – en rekening houdend met gewicht, lengte, leeftijd en geslacht – weten we hoe hoog het metabolisme van de patiënt in rust is.’

De voorbije vier jaar volgden De Waele en haar collega’s het metabolisme op van kankerpatiënten. Tegenwoordig doen ze ook onderzoek naar de energiebehoeftes van covid-patiënten. ‘We willen weten of en in welke mate hun behoeftes afwijken van andere patiënten’, aldus De Waele. ‘We kunnen deze patiënten helpen door hen de juiste hoeveelheid brandstof te geven. Uiteindelijk moet dat hun overlevingskansen verhogen.’

Delen:

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven