Embryomodel produceert menselijke bloedstamcellen

Embryomodel produceert menselijke bloedstamcellen

Delen:

Beeld: Op de tweede dag hadden de hematoïden zich zelf georganiseerd in drie kiemlagen – het ectoderm, mesoderm en endoderm – wat cruciaal is voor de vorming van elk orgaan, weefsel en bloed

Wetenschappers van de Universiteit van Cambridge hebben op basis van menselijke stamcellen driedimensionale embryo-achtige structuren gecreëerd die bepaalde aspecten van de zeer vroege menselijke ontwikkeling kunnen nabootsen. Ze simuleren de celveranderingen die plaatsvinden tijdens de allereerste stadia van de menselijke ontwikkeling, wanneer onze organen en ons bloedsysteem zich voor het eerst beginnen te vormen.

Belangrijk is dat deze hematoïden in veel opzichten verschillen van echte menselijke embryo's: ze missen verschillende embryonale weefsels waardoor ze zich niet tot embryo’s kunnen ontwikkelen en ze beschikken ook niet over een ondersteunende dooierzak en placenta die echte embryo’s nodig hebben om verder te groeien.

De hematoïden ontwikkelen zich tot een stadium dat ongeveer overeenkomt met de vierde en vijfde week van de menselijke embryonale ontwikkeling. Dat is interssant, want dat kan niet rechtstreeks worden waargenomen in een echt menselijk embryo - omdat het zich tegen die tijd al in de baarmoeder heeft genesteld.

Menselijke bloedstamcellen

Het team observeerde de driedimensionale hematoïden onder een microscoop in het lab. Op dag twee hadden ze zich al zelf georganiseerd in drie kiemlagen – het ectoderm, mesoderm en endoderm – wat cruciaal is voor de vorming van elk orgaan, weefsel en bloed. Rond dag acht doken kloppende hartcellen op. Na ongeveer twee weken begonnen de hematoïden, net zoals menselijke embryo’s dat doen, menselijke bloedstamcellen te produceren. Dat zijn onrijpe cellen die zich kunnen ontwikkelen tot elk type bloedcel, zoals rode bloedcellen die zuurstof transporteren en verschillende soorten witte bloedcellen die cruciaal zijn voor het immuunsysteem.

Na ongeveer twee weken begonnen de hematoïden, net zoals menselijke embryo’s dat doen, menselijke bloedstamcellen te produceren en zag het team rode bloedvlekken verschijnen.

De onderzoekers zijn laaiend enthousiast over de mogelijheden die de hematoïden bieden. De menselijke stamcellen die ze gebruikten om hematoïden te verkrijgen, kunnen uit elke cel in het lichaam worden gemaakt. Dat maakt ze interessant voor gepersonaliseerde geneeskunde, omdat hiermee bloed kan worden geproduceerd dat volledig compatibel is met het lichaam van de patiënt. Volgens professor Azim Surani, senior auteur van het artikel, betekent het vermogen om menselijke bloedcellen in het laboratorium te produceren een belangrijke stap in de richting van toekomstige regeneratieve therapieën, waarbij de eigen cellen van een patiënt worden gebruikt om beschadigd weefsel te herstellen. Dr. Jitesh Neupane, eerste auteur van de studie, is ervan overtuigd dat de hematoïden ook interessant kunnen zijn voor het screenen van geneesmiddelen, het bestuderen van vroege bloed- en immuunontwikkeling, en het modelleren van bloedaandoeningen zoals leukemie.

Er bestaan al andere methoden om menselijke bloedstamcellen in het lab te produceren, maar die vereisen vaak een cocktail van extra eiwitten om de groei en ontwikkeling van de stamcellen te ondersteunen.

Delen:

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven