Friend or Foe? Virtual Reality binnen de revalidatie na een beroerte

Friend or Foe? Virtual Reality binnen de revalidatie na een beroerte

Delen:

Een beroerte heeft vaak prominente gevolgen, al zijn deze afhankelijk van patiënt tot patiënt. Zo krijgen patiënten vaak te kampen met een éénzijdige verlamming van het lichaam waardoor reiken, staan en stappen veel moeilijker en soms zelfs onmogelijk worden. Maar er zijn ook minder zichtbare problemen, zoals aandacht -en geheugenstoornissen.

Veel patiënten hebben na hun beroerte dan ook nood aan revalidatie, en verblijven gedurende enkele weken binnen een revalidatiecentrum. VR aangeboden via de typische ‘VR brillen’ biedt mogelijks een oplossing voor heel wat problemen waar therapeuten binnen zulke centra op botsen. Na de revalidatie wilt men namelijk dat de patiënt opnieuw kan ‘deelnemen’ aan de samenleving.

FRIEND: enkele voordelen van VR

VR maakt de brug tussen het revalidatiecentrum en de ‘echte’ wereld

Om de therapie te doen slagen dient deze namelijk betekenisvol én variërend te zijn. Die variatie slaat bijvoorbeeld terug op het uitvoeren van bepaalde taken/bewegingen in veschillende omgevingen, met weinig tot veel afleiding om de oefening makkelijker of respectievelijk moeilijker te maken. Het zou namelijk kunnen dat de patiënt goed kan wandelen binnen het revalidatiecentrum (vaak prikkelarm), maar na ontslag problemen krijgt met wandelen in de supermarkt (vaak prikkelrijk).

Prikkelrijke supermarkt

Zulke patiënten hebben nood aan een ‘tussenstap’ tussen het revalidatiecentrum en het echte leven. Revalidatiecentra zijn echter  beperkt in hun omgevingen die ze kunnen aanbieden. VR biedt hier een oplossing. Je kan de patiënt virtueel naar een andere omgeving brengen door hem/haar een bril op te zetten. De keuzes zijn vaak eindeloos.

VR motiveert en helpt patiënten volhouden

Motivatie en therapietrouw zijn nodig bij langdurige revalidatie om de therapie te doen slagen. Demotivatie is jammer genoeg niet onbekend. VR kan in spelvorm worden aangeboden en wordt daarom vaak omschreven als leuk en uitdagend, wat goed is voor de motivatie. Ook het veranderen van omgeving, al is die virtueel, kan wonderen doen. Uit een recente studie van de KU Leuven blijkt ook dat ouderen open staan voor VR.

VR helpt mogelijks vooruit

Al is het wetenschappelijk bewijs zeer beperkt en vaak van lage kwaliteit, toch tonen verschillende studies aan dat VR een plaats kan hebben binnen de (voornamelijk cognitieve) revalidatie, waaronder bijvoorbeeld aandachtstoornissen. Er is echter nood aan goede studies op een groot aantal patiënten om dit vermoeden te bevestigen.

FOE: enkele nadelen van VR

VR maakt mogelijks wagenziek

VR veroorzaakt soms misselijkheid, duizeligheid en andere symptomen gelijkaardig aan wagenziekte. Dit komt mogelijks door vertraging die er tussen de hoofdbeweging en de beweging van het virtuele beeld kan zijn. Indien die vertraging te groot is, krijg je namelijk een ‘mismatch’ van informatie.

Bijvoorbeeld: je draaide je hoofd reeds, maar het beeld draaide pas wanneer je hoofd al stil stond. Ook hier wordt heel wat onderzoek naar gedaan, met als voornaamste doel het voorkomen van deze symptomen.

VR maakt gezonde deelnemers mogelijks trager en instabieler, wat dan met patiënten?

Aan de UAntwerpen deed men onderzoek naar de veranderingen in het gangpatroon bij gebruik van een VR bril. Wat bleek? Het gangpatroon veranderde, met als voornaamste kenmerk een verminderde gangsnelheid.

Onderzoekers van Zweden en Engeland toonden daarnaast aan dat het gebruik van zo’n VR bril ons evenwicht uitdaagt en bemoeilijkt. De deelnemers konden wel snel aan de VR te wennen. Kleine side-note: binnen dit laatste onderzoek bewoog de virtuele ruimte terwijl de deelnemer stil stond, waardoor je opnieuw een mismatch kreeg. Echter dienen zulke neveneffect nog diepgaand te worden onderzocht binnen patiëntenpopulaties.

Door de VR bril lijk je wel geblinddoekt

Door de VR bril wordt je volledig in de virtuele ruimte geplaatst. Naast de vele voordelen kan dit ook wel aanvoelen alsof je geblinddoekt bent. Je ziet namelijk je eigen lichaam en de reële omgeving, met verschillende meubels en objecten, niet meer. Dit kan leiden tot gevaarlijke situaties indien men vrij kan rondwandelen.

¿Qué?

Er is geen sluitend antwoord. Dit opkomende thema verdient nog extra aandacht binnen de onderzoekswereld. De mogelijkheden met VR voor de revalidatie zijn talrijk. Er dient echter nog meer kwalitatief onderzoek te gebeuren naar de effectiviteit van VR-ondersteunde therapie binnen de beroerterevalidatie.

Momenteel is het nog onduidelijk voor welke doeleinden het al dan niet gebruikt kan worden. Men moet zich behoeden voor mogelijke onaangename neveneffecten bij het gebruik van VR. Veiligheid primeert!

Delen:

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven