Fysieke inspanning houdt de spieren jong, tot in de genen

Fysieke inspanning houdt de spieren jong, tot in de genen

Delen:

Onze erfelijke informatie zit in ons DNA vervat, maar het is een complex geheel van eiwitten en andere chemische componenten rondom het DNA dat de werking van ons genetisch materiaal reguleert. Dit epigenoom zorgt ervoor dat kenmerken die in het DNA ingeschreven staan in meer of mindere mate tot uiting komen, zonder dat de DNA-sequentie – de volgorde van de basenparen – wijzigt. Onze epigenetica is veranderlijk, want ze is onderhevig aan omgevingsfactoren.

Een van die factoren is beweging. Om na te gaan wat fysieke inspanning met het epigenoom van spiermassa doet, zette bioloog Kevin Murach muizen aan het rennen. Murach is als assistent-professor verbonden aan de University of Arkansas en gespecialiseerd in spieren, maar deed het experiment aan het Center for Muscle Biology aan de University of Kentucky. 'Onze bedoeling was om te kijken wat fysieke training bij oudere muizen – dieren van 22 maanden – teweeg brengt bij het epigenoom in het spierweefsel. We lieten hen en een controlegroep rennen in een molentje, wat neerkomt op een combinatie van duur- en weerstandstraining.'

De impact bleek aanzienlijk. De epigenetische leeftijd van de getrainde muizen liep acht weken terug in vergelijking met ongetrainde leeftijdsgenoten. Epigenetische leeftijd, of de 'epigenetische klok' verwijst naar een biochemische test die leeftijd meet op basis van DNA-methylatie. Methylgroepen hebben de neiging zich aan DNA te hechten, en zo het epigenetisch proces van genexpressie te beïnvloeden. Met de leeftijd accumuleert DNA-methylatie, een proces dat een rol speelt bij veroudering.

‘Er is een systemische verandering in DNA-methylatie bij het ouder worden,' verduidelijkt Murach. 'Bij de oude, getrainde muizen zagen we echter dat het epigenoom in het spierweefsel meer leek op dat van jongere muizen. Ons vermoeden is dat fysieke training invloed heeft op DNA-methylase, en langs die weg het epigenoom jong houdt, om het zo te zeggen.'

Kneedbaar epigenoom

Hoe precies vraagt verder onderzoek, aldus Murach, want ouder worden is een complex gegeven. 'Fysieke training heeft een wijde impact, onder andere op het metabolisme, moleculaire processen,...  Ook op de epigenetica dus, alleen is het nog niet duidelijk of het om een causaal verband gaat, of een consequentie van andere mechanismen. Belangrijk, want het wordt steeds duidelijker hoe kneedbaar het epigenoom van de spieren wel is.'

Wat vertelt een studie bij muizen over mensen? 'Dat is altijd de vraag natuurlijk,' vertelt Murach. 'Andere studies naar de impact van bewegingstraining op DNA-methylatie bij mensen beschrijven een vergelijkbaar effect. Het is dus veilig te stellen dat veranderingsproces van het epigenoom gelieerd aan fysieke training zich voordoet bij zowel mensen als muizen.'

Delen:

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven