Gezocht: tweelingbroers en verre achterneven

Gezocht: tweelingbroers en verre achterneven

Delen:

Fotocredit: Heleen Coreelman

Wat wil het MYcrobe-project achterhalen?

‘Het Y-chromosoom is een stukje in het mannelijk DNA dat generaties lang grotendeels onveranderd wordt doorgegeven van vader op zoon. Bij verkrachtingszaken is elk stukje Y-DNA dat gevonden wordt in staalverzamelingen van een vrouwelijk lichaam per definitie van een mannelijke donor. Standaard Y-DNA-onderzoek volstaat vaak niet om één enkel individu aan te wijzen, omdat de misdaad in principe ook door zijn vader, zoon, broer, opa of neef kan zijn gepleegd.’

‘Daarom onderzoeken wij het DNA achter familiestambomen en gaan we met het MYcrobe-project een stapje verder. Door de generaties heen kunnen er bij de overerving van het Y-DNA kleine spontane kopieerfoutjes optreden. Wij willen interessante regio’s op het Y-chromosoom tot in het kleinste detail uitlezen om na te gaan welke verschillen er zitten tussen verwanten, hoe snel die opduiken en of we op basis van die mutaties ook dichtverwante mannen kunnen onderscheiden.’

Jullie zoeken specifiek mannelijke tweelingen en verre achterneven uit België en Nederland. Hoezo?

‘Voor ons Y-DNA-onderzoek zoeken we vooral twee-eiige tweelingen, omdat bij eeneiige tweelingen maar enkele letters in hun DNA-profiel verschillen en het wel heel toevallig zou zijn mochten die net in dat Y-chromosoom zitten. Twee-eiige tweelingen daarentegen verschillen genetisch evenveel van elkaar als gewone broers, wat voor ons onderzoek enorm boeiend is.’

‘Verre achterneven zijn interessant om verder te achterhalen welke veranderingen in de Y-DNA-code bestaan en hoe snel die optreden. Bij onderzoek tussen mannelijke verwanten met dezelfde familienaam is er een heel kleine kans dat we vaststellen dat er meerdere biologische vaders in het spel zijn geweest. Om de kans op ontgoochelingen bij de ontdekking van het doorbreken van de mannelijke biologische lijn te verkleinen, gaan we met achterneven die zes tot vijftien generaties van elkaar zijn verwijderd aan de slag.’

Waarom nemen jullie wangslijm-, speeksel- en handpalmstalen?

‘Op basis van wangslijmvliesstalen brengen we het Y-DNA en het mitochondriaal DNA in kaart. Dat laatste wordt grotendeels onveranderd van moeders op hun zonen én dochters doorgegeven en kan ons zelfs nieuwe inzichten geven over verwantschapsonderzoek met betrekking tot vrouwelijke daders die geen Y-chromosoom hebben.’

‘Op basis van speeksel- en handpalmstalen bepalen we het bacterie- of microbioomprofiel in de mond en op de handen, omdat ook die uniek zijn. We willen uitzoeken of het microbioom van verwanten meer dan dat van niet-verwanten op elkaar gelijkt door hun genetische verwantschap of door gedeelde omgevingsfactoren. Het zou ook interessant zijn om bij eeneiige tweelingen te zien dat hun microbioomprofiel voldoende verschilt om hun sporen van elkaar te onderscheiden.’

Inschrijven kan tot 20 maart via csy-leuven.be/l/inschrijven-mycrobe

Delen:

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven