Het coronavirus valt ook de nieren aan

Het coronavirus valt ook de nieren aan

Delen:

Beeld: Op de foto links is een gezonde nier te zien. Op de foto rechts is een nier te zien die is aangetast door het coronavirus. Het turquoise weefsel is littekenweefsel.

Het coronavirus kan ook de nieren beschadigen. Dat wisten onderzoekers al langer dan vandaag, maar wat er precies mis loopt in de nieren was nog koffiedik kijken. Om dat uit te vissen, onderzochten Nederlandse en Duitse wetenschappers het nierweefsel van overleden covid-19-patiënten die op intensieve zorg waren opgenomen. Het weefsel bevatte veel littekenweefsel, meer dan dat van patiënten die met een andere luchtweginfectie op intensieve zorg waren beland en dan dat van controlepersonen. Littekenweefsel kan leiden tot een verminderde nierfunctie. In het ergste geval zelfs tot ernstig nierfalen.

Om te achterhalen waar de schade precies vandaan komt, kweekten de onderzoekers mininiertjes in het lab. Deze nierorganoïden zijn afkomstig uit stamcellen en bevatten verschillende typen niercellen, maar geen immuuncellen. Daardoor konden de onderzoekers alleen de directe effecten van het virus op de niercellen zien wanneer ze de niertjes infecteerden met SARS-CoV-2, en niet de eventuele effecten door het immuunsysteem, zoals een overreactie.

Directe schade

De onderzoekers stelden vast dat er ook hier meer littekenweefsel te zien was en meer signalen die leiden tot de vorming van littekenweefsel. Het littekenweefsel ontstaat doordat virusdeeltjes bij een infectie de niercel binnendringen. Ze gebruiken de cel als fabriek voor de productie van nieuwe virusdeeltjes. Dit veroorzaakt stress in de cel, omdat de normale biochemische processen verstoord raken, en een ontstekingsreactie in het weefsel, wat leidt tot de aanmaak van bindweefsel en collageen en tot het ontstaan van littekenweefsel in de nieren.

‘De geïnfecteerde nierorganoïden laten zien dat de schade wordt aangericht door het virus zelf, en niet alleen door een overreactie van het immuunsysteem’, vertelt hoofdonderzoeker Jitske Jansen van het Radboudumc. ‘Hiermee hebben we een nieuw stukje van de puzzel die aantoont welke directe schade het coronavirus in het lichaam kan aanrichten.’

De studie bevestigt de resultaten van een groot Amerikaans onderzoek waaruit eerder al bleek dat patiënten die een coronabesmetting hadden opgelopen met milde klachten, 15 procent meer risico liepen op het ontwikkelen van ernstige nierproblemen dan wie niet door het virus was getroffen.

Delen:

Uit nieuw onderzoek blijkt dat mensen die na een COVID-vaccinatie hogere koorts krijgen, vaak vergelijkbare darmkenmerken vertonen.

Wereldwijd doemen steeds meer bacteriën op die zich niet langer door antibiotica laten tegenhouden. Om deze gevaarlijke infecties te bestrijden, richten onderzoekers hun pijlen nu op speciale virussen die de ziektekiemen alsnog uitschakelen, zogeheten bacteriofagen. Ondanks dat artsen ze al decennia als therapie kunnen gebruiken, heeft hun toepassing een apart randje: ze moet zichzelf nog steeds bewijzen.

Vrouwen leven langer dan mannen, maar vaak minder lang in goede gezondheid. Rond de menopauze lijkt er iets te kantelen: niet alleen in de hormonen, maar in het hele lichaam. Steeds duidelijker wordt dat de eierstokken hierin een grote rol spelen. Maar hoe precies? In Berlijn onderzoeken wetenschappers een diertje dat hier meer inzicht in geeft: de naakte molrat.

Wie een leven lang gezonde keuzes maakt krijgt toch soms kanker. En wie er alle mogelijke kantjes vanaf loopt soms niet. In zijn boek Waarom we kanker krijgen en wat we eraan kunnen doen legt Philippe Westerlinck, radiotherapeut-oncoloog en wetenschappelijk onderzoeker aan het Universitair Ziekenhuis in Luik, in detail uit hoe dat komt en waarom het vaak de moeite loont om te proberen je risico te beperken.

Voor vrouwen die door vulvakanker een deel van hun clitoris kwijtraken, is nu eindelijk een reconstructie mogelijk waarbij ook de seksuele functie behouden blijft.

De Nobelprijs voor Fysiologie of Geneeskunde 2026 wordt gezamenlijk toegekend aan Karl Deisseroth (Verenigde Staten), Peter Hegemann (Duitsland) en Georg Nagel (Duitsland) voor de ontwikkeling van optogenetica, een methode waarmee kan worden aangetoond hoe zenuwcellen herinneringen, gevoelens en gedragingen in het levende brein vormgeven.

Hoe verschillend is elk lichaam? Open een anatomieboek en je ziet een menselijk lichaam met botten die op een vaste plaats zitten, organen met een vaste vorm en bloedvaten die netjes een uitgetekende route volgen. Maar bestaat er iets als een standaardlichaam? Het antwoord is eenvoudig: nee.

Begrijpen hoe de hersenen herinneringen, gevoelens en gedrag vormen, is al jaren een droom van onderzoekers. Karl Deisseroth, Peter Hegemann en Georg Nagel ontvangen de Nobelprijs voor Geneeskunde 2026 voor hun ontdekkingen die leidden tot optogenetica. Met deze techniek kunnen onderzoekers zenuwcellen in levende hersenen gericht aan- en uitzetten.

Er is geen behandeling voor mazelen. Antivirale middelen hebben geen vat op het mazelenvirus. Daarom is vaccinatie zo cruciaal.

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven